Ο Μουνέρ και η Μιριέλ είναι παθιασμένα ερωτευμένοι. Ο Μουνέρ μεγάλωσε χωρίς να του λείπει τίποτα, κάτι που οφείλεται στον Δρ. Πινέ. Για να παντρευτεί το ζευγάρι αναγκάζεται να έρθει κάτω από τις επιταγές που θέτει ο Δρ. Πινέ. Αυτό καταλήγει να γίνει αφόρητο για τη Μιριέλ, που βρίσκεται ξαφνικά αιχμάλωτη σε ένα χρυσό κλουβί. Η κατάληξη μπορεί να είναι μονάχα τραγική.

Σκηνοθεσία:

Joachim Lafosse

Κύριοι Ρόλοι:

Emilie Dequenne … Murielle

Tahar Rahim … Mounir

Niels Arestrup … Δρ Andre Pinget

Stephane Bissot … Francoise

Baya Belal … Rachida

Nathalie Boutefeu … Δρ Declerck

Yannick Renier … ο ακτινολόγος

Jean-Henri Compere … ο δήμαρχος

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Joachim Lafosse, Thomas Bidegain, Matthieu Reynaert

Παραγωγή: Jacques-Henri Bronckart, Olivier Bronckart

Φωτογραφία: Jean-Francois Hensgens

Μοντάζ: Sophie Vercruysse

Σκηνικά: Anna Falgueres

Κοστούμια: Magdalena Labuz

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: A Perdre la Raison

Ελληνικός Τίτλος: Πέρα από τη Λογική

Διεθνής Τίτλος: Our Children

Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: Loving Without Reason [φεστιβάλ]

Κύριες Διακρίσεις

  • Βραβείο γυναικείας ερμηνείας (Emilie Dequenne) για το τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του φεστιβάλ Κανών.
  • Υποψήφιο για ξένης ταινία στα Cesar.
  • Υποψήφιο για γυναικεία ερμηνεία (Emilie Dequenne) στα Ευρωπαϊκά Βραβεία.
  • Καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία, πρώτος γυναικείος ρόλος (Emilie Dequenne) και μοντάζ στα Magritte, τα εθνικά βραβεία του Βελγίου. Υποψήφιο σε ακόμα 3 κατηγορίες.
  • Επίσημη πρόταση του Βελγίου για το ξενόγλωσσο Όσκαρ.

Παραλειπόμενα

  • Η ταινία βασίζεται σε ένα αληθινό γεγονός που συγκλόνισε το Βέλγιο το 2007. Ήταν η υπόθεση της Genevieve Lhermitte.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Νάνσυ Μιχαηλίδου

Έκδοση Κειμένου: 1/3/2014

Η Μιριέλ και ο Μουνίρ είναι ερωτευμένοι. Ο Μουνίρ είναι από το Μαρόκο, και από μικρό παιδί ζει στο Βέλγιο με τον εύπορο γιατρό Πινζέ, ο οποίος μετά από μια συμφωνία με τη μητέρα του, έχει αναλάβει να του προσφέρει μια άνετη ζωή, αλλά να φροντίσει και για τα αδέρφια του, γεγονός που τον καθιστά αυτομάτως ανάδοχο και σωτήρα όλης της οικογένειας. Όταν το ζευγάρι αποφασίσει να παντρευτεί, η συνύπαρξη των τριών θα αποβεί δυσλειτουργική, με τη Μιριέλ να αποτελεί τη «νέα είσοδο» σε μια καλά ριζωμένη σχέση που παραπέμπει σε αυτή μεταξύ γιου και θετού πατέρα. Κατά τη διάρκεια της κοινής συμβίωσης, η εξάρτηση του ζευγαριού από τον γιατρό γίνεται όλο και πιο έντονη, το οποίο όμως δέχεται την πλήρη στήριξή του, συντελώντας έτσι κι αυτό στον τραγικό του επίλογο.

Στα πρώτα λεπτά της ταινίας αποκαλύπτεται η φρικιαστική κατάληξη της ιστορίας, κι έπειτα ξεκινά η αφήγηση της εξέλιξης του ζευγαριού από τις πρώτες αθώες μέρες μέχρι την πορεία προς την καταστροφή. Η κεντρική ηρωίδα, υποδυόμενη από την υπέροχη Εμιλί Ντεκέν, τη γνωστή σε πολλούς Ροζέτα των αδερφών Νταρντέν, αρχίζει να ασφυκτιά σε ένα καταπιεστικό κι εξοντωτικό περιβάλλον, το οποίο αρχικά αντιμετώπισε παθητικά. Η ασφυξία γιγαντώνεται μέσα από την ολοένα αυξανόμενη ευθύνη που έχει ως εργαζόμενη μητέρα τεσσάρων πλέον παιδιών, καθώς αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, νιώθοντας παράλληλα ότι χάνει την ελευθερία της, τον έλεγχο της ζωής της και εντέλει τον ίδιο της τον εαυτό. Δεν πρόκειται όμως απλώς για ένα οικογενειακό δράμα, με τις κοινωνικές διαστάσεις του δράματος να γίνονται ξεκάθαρες. Η ειρωνεία που έρχεται να επισφραγίσει την τραγωδία είναι το γεγονός ότι ενώ ο σύζυγος θέλησε να φύγει μακριά από τα φαλλοκρατικά πρότυπα της πατρίδας του, κατέληξε να δημιουργήσει μια πατριαρχική οικογένεια, έχοντας για κεφαλή όχι μόνο τον ίδιο αλλά και τον δρ. Πινζέ. Την ίδια στιγμή, ο ρόλος του ευρωπαίου γιατρού-ευεργέτη, αλλά και η σχέση που έχει καλλιεργήσει με το ζευγάρι, αποτελεί ένα καυστικό σχόλιο στην αποικιοκρατία, που είναι εύκολα αναγνωρίσιμο κι αποτυπώνεται σε ολόκληρη την ταινία. Η ερμηνεία της Ντεκέν είναι καθηλωτική και πλαισιώνεται καταλλήλως με το συμπρωταγωνιστικό δίδυμο του Προφήτη, Ταχάρ Ραχίμ και Νιλς Άρεστρουπ.

Ο Γιοακίμ Λαφός, εμπνέεται από ένα αληθινό γεγονός που συγκλόνισε το Βέλγιο το 2007 και διαχειρίζεται με ευαισθησία την ψυχολογική μελέτη μιας οικογενειακής τραγωδίας, μέσα από μια συγκροτημένη σκηνοθετική γραμμή και κάποιες πολύ δυνατές σκηνές, προκαλώντας τον θεατή να αναζητήσει τη ρίζα του κακού, παρουσιάζοντας τις αιτίες αλλά και τις πολυσύνθετες καταστάσεις που οδήγησαν σ’ αυτό.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

8 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.