Ο Άντρε Ντέιβις είναι ένας ατιμασμένος ντετέκτιβ της αστυνομίας της Νέας Υόρκης, που έχει μια ευκαιρία για λύτρωση. Όταν ρίχνεται σε ένα ανθρωποκυνηγητό για να πιάσει έναν δολοφόνο, αρχίζει να ανακαλύπτει μια τεράστια συνωμοσία που ενώνει τους συναδέλφους του με μια εγκληματική αυτοκρατορία. Πρέπει να αποφασίσει ποιον κυνηγάει και ποιος τον κυνηγάει. Κατά τη διάρκεια του ανθρωποκυνηγητού, το Μανχάταν είναι εντελώς αποκλεισμένο για πρώτη φορά, ακόμα και οι 21 γέφυρές του.

Σκηνοθεσία:

Brian Kirk

Κύριοι Ρόλοι:

Chadwick Boseman … Andre Davis

Sienna Miller … Frankie Burns

J.K. Simmons … αστυνόμος Matt McKenna

Stephan James … Michael Trujillo

Taylor Kitsch … Ray Jackson

Keith David … υπαρχηγός Spencer

Alexander Siddig … Adi

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Adam Mervis, Matthew Michael Carnahan

Στόρι: Adam Mervis

Παραγωγή: Chadwick Boseman, Logan Coles, Gigi Pritzker, Anthony Russo, Joe Russo, Robert Simonds

Μουσική: Alex Belcher, Henry Jackman

Φωτογραφία: Paul Cameron

Μοντάζ: Tim Murrell

Σκηνικά: Greg Berry

Κοστούμια: David C. Robinson

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: 21 Bridges

Ελληνικός Τίτλος: 21 Γέφυρες

Παραλειπόμενα

  • Ο Brian Kirk εργάζεται στη σκηνοθεσία από το 1998, αλλά αυτή είναι μόλις η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, μαζί και πρώτη αμερικανική.
  • Αρχικά ήταν να ονομαστεί 17 Bridges.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 16/4/2020

Παρότι η αποτυχία συναντάται σε βασικά επίπεδα του φιλμ, δεν μπορείς να ακυρώσεις εύκολα την ταινία του Brian Kirk. Κι αυτό επειδή έχει δουλέψει καλά πάνω στις επιρροές του, και στο σύνολο παρουσιάζει μια σφικτή σε νεύρο και ρεαλισμό ταινία. Τρανή η βοήθεια ως προς αυτό του Chadwick Boseman, που συστήνει έναν ήρωα που, υπό καλύτερες συνθήκες, θα ήθελες να δεις και μια νέα του περιπέτεια.

Το στόρι δεν βρίθει πρωτοτυπίας, ενώ είναι πάμπολλες οι αναφορές σε παλιότερες χαρακτηριστικές στιγμές του είδους. Ούτε το κλειστοφοβικό κλίμα ενός κομμένου κομματιού της Νέας Υόρκης λειτουργεί όπως θα έπρεπε, μια και ο σκηνοθέτης ακολουθεί αλλά δεν διαμορφώνει καταστάσεις με την κάμερα του. Κι όμως, το αρχικό στήσιμο είναι καλό. Δύο διαφορετικοί χαρακτήρες γίνονται τα ποντίκια που κυνηγούν εκατοντάδες «γάτες», και το Μανχάταν είναι η παγίδα με την πόρτα ήδη κλειστή πίσω τους. Έχοντας ορθά στημένους τους χαρακτήρες, το σκηνικό και το χρονικό όριο της δράσης, τι απομένει; Όσα κι αν απόμεναν, λίγα από αυτά ήταν εντέλει στο πρόγραμμα του Kirk.

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα πέφτει σαν κεραυνός από νωρίς. Δεν έχεις ήδη απλά ένα προδιαγραμμένο φινάλε, αλλά πρέπει να είσαι και πολύ «αθώος» για να αποδεχτείς ως ανατροπές όλα όσα θα συμβούν καθ’ όλη την υπόλοιπη ταινία. Έτσι, απομένει μονάχα η δράση, που όμως ενώ είναι σκληροτράχηλη και αρκούντως βίαιη, δεν έχει καμία πρωτοτυπία. Δεν θα σε κουράσει, παρόλα αυτά, αλλά για να διατηρήσεις ενδιαφέρον και κάποια αγωνία ακμαία, πρέπει να το παρακολουθείς δίχως συμμετοχή, η οποία θα προϋπόθετε και τις προσωπικές σου σκέψεις πάνω στα δρώμενα.

Το αμερικανικό σινεμά έχει βρει τον νέο «μαύρο πάνθηρα» του, έναν ακόμα δυναμικό σταρ που μπορεί να κρατήσει μια ολόκληρη ταινία στους ώμους του. Κρίμα που εδώ το «σεναριακό βάρος» ήταν τόσο, που λίγη σημασία έχει το συγκεκριμένο…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.