Ο Τζέικ Μαλόι, πράκτορας του FBI, βρίσκεται σε μια ορεινή κι απομονωμένη κλινική αποκατάστασης αστυνομικών, πρώην κέντρο πολεμικών επιχειρήσεων, και αυτό χάρη στα ψυχολογικά τραύματα που του προκάλεσε η θέα ενός αποτρόπαιου εγκλήματος με θύμα την αγαπημένη του. Το χιονισμένο ειδυλλιακό τοπίο μετατρέπεται σε πραγματικό εφιάλτη, όταν μετά από μια χιονοθύελλα αποκόπτεται κάθε είδους επικοινωνία με την κλινική. Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα, όταν ανάμεσα στους ασθενείς αστυνόμους βρίσκεται κι ένας διεστραμμένος δολοφόνος που σκορπάει τον θάνατο. Ο Τζέικ, μην μπορώντας να περιμένει πότε θα γίνει το επόμενο θύμα του ψυχασθενή μανιακού, αναλαμβάνει να ξεκαθαρίσει την υπόθεση μια και καλή, με όποιο τίμημα κι αν πρόκειται να πληρώσει.
Σκηνοθεσία:
Jim Gillespie
Κύριοι Ρόλοι:
Sylvester Stallone … Jake Malloy
Charles S. Dutton … Chuck Hendricks
Polly Walker … Jenny Munroe
Kris Kristofferson … John ‘Doc’ Mitchell
Mif … Carl Brandon
Christopher Fulford … Frank Slater
Jeffrey Wright … Jaworski
Tom Berenger … Hank
Stephen Lang … Jack Bennett
Robert Prosky … McKenzie
Robert Patrick … Peter Noah
Courtney B. Vance … αιδεσιμότατος Willie Jones
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Ron L. Brinkerhoff
Παραγωγή: Karen Kehela Sherwood, Ric Kidney
Μουσική: John Powell
Φωτογραφία: Dean Semler
Μοντάζ: Timothy Alverson, Steve Mirkovich
Σκηνικά: Gary Wissner
Κοστούμια: Catherine Adair
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: D-Tox
- Ελληνικός Τίτλος: D-Tox
- Εναλλακτικός Τίτλος: Eye See You
Σεναριακή Πηγή
- Μυθιστόρημα: Jitter Joint: A Novel of Suspense του Howard Swindle.
Παραλειπόμενα
- Η ταινία ήταν έτοιμη από το 1999, αλλά όλες οι δοκιμαστικές προβολές που διοργάνωνε η Universal έλεγαν το ίδιο πράγμα: η ταινία δεν άρεσε. Έτσι, έγιναν κάποιες αλλαγές στο στόρι, και μερικά νέα γυρίσματα. Επιπλέον, γυρίστηκε ολότελα νέο φινάλε, με αλλαγή στον τρόπο που εξουδετερωνεται ο κακός. Αλλά και πάλι η ταινία δεν περνούσε τα τεστ του κοινού, και μπήκε στο ράφι επί τρία χρόνια, για να βγει σε μικρή διανομή.
- Το trailer περιέχει τη φωνή του δολοφόνου, κάνοντας έτσι γνωστή την ταυτότητα του, παρότι υποτίθεται ότι έχουμε μυστήριο.
- Σε αρχικά στάδια, είχε ενδιαφερθεί να το αναλάβει ο Ron Howard, αλλά προτίμησε εντέλει το Γκριντς.
- Για τον ρόλο του Τζέικ, υποψήφιοι ήταν οι: Bruce Willis, Mel Gibson, John Travolta και Nicolas Cage.
- Ενώ το κόστος εκτιμήθηκε στα 55 εκατομμύρια δολάρια, τα έσοδα κόλλησαν στα 6,6.
Μουσικά Παραλειπόμενα
- Ο John Powell έγραψε δύο τελείως διαφορετικά σκορ για την ταινία, αφού το πρώτο απορρίφθηκε. Αλλά κι από αυτό που έμεινε, προστέθηκαν θέματα από τους William Ross, Geoff Zanelli και Nick Glennie-Smith, σε μια προσπάθεια του στούντιο να σώσει το φιλμ.
Κριτικός: Νίκος Ρέντζος
Έκδοση Κειμένου: 3/6/2014
Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και στις αρχές του 2000, η καριέρα του Σταλόνε είχε πάρει την κατηφόρα. Μετά το CopLand, μια από τις καλύτερες ερμηνείες του, δόθηκε η εντύπωση ότι θα αποφάσιζε να παρατήσει τον τίτλο του action hero πλέον και να στραφεί σε πιο εσωτερικούς ρόλους. Το D-Tox γυρίστηκε στη μεταβατική αυτή περίοδο (1999 αλλά κυκλοφόρησε στις αίθουσες 3 χρόνια μετά), με τον Σταλόνε να προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στον action hero και την δραματική ερμηνεία.
Το έχω ξαναγράψει (στο Bullet To The Head, αν θυμάμαι καλά), ότι τον Σταλόνε γενικά τον συμπαθώ κι όταν λέω τον συμπαθώ εννοώ, εκτός από φυσιογνωμία, ΚΑΙ σαν ηθοποιό. Μπορεί να τυποποιήθηκε, αδικώντας ο ίδιος τον εαυτό του και διαλέγοντας εύκολα ερμηνευτικά μονοπάτια, με σκοπό σαφώς να βγάλει περισσότερα χρήματα, αλλά πάντα ο Σταλόνε βγάζει μια απίστευτη δυναμική στην οθόνη και όταν χρειάστηκε, έδειξε ότι δεν έχει ξεχάσει πως να ερμηνεύει χαρακτήρες (CopLand, Rocky Balboa) όπως στις αρχές της καριέρας του (Rocky, F.I.S.T., First Blood).
Το D-Tox λοιπόν, έρχεται σε μια δύσκολη εποχή για τον Σταλόνε και ανήκει στις ταινίες που πέρασαν απαρατήρητες, όπως το Get Carter, το Avenging Angelo και το Driven και που φαίνονταν να τελειώνουν μια για πάντα την καριέρα του, λίγο πριν επανέλθει καλλιτεχνικά και εμπορικά το 2006, με το Rocky Balboa, το Rambo και τους Αναλώσιμους 1&2. Τα προβλήματα με το D-Tox είχαν αρχίσει από την παραγωγή, καθυστερώντας τη διανομή της ταινίας τρία ολόκληρα χρόνια, με αποτέλεσμα να φανεί ότι κανείς δεν πίστευε αυτό το φιλμ. Στην Αμερική μάλιστα, κυκλοφόρησε κατευθείαν στην αγορά του DVD. Είναι λοιπόν, τόσο κακό φιλμ το D-Tox;
Υπάρχουν αρκετά σημεία στο D-Tox, τα οποία δεν έχουν προσεχθεί και που ένας σκεπτόμενος θεατής θα δυσκολευθεί να τα δεχθεί. Το πιο “χτυπητό” για εμένα, είναι η κλινική απεξάρτησης. Ένα παλιό τεράστιο σιλό αποθήκευσης πυραύλων, νοικιάζεται σε πρώην αστυνομικό και αυτός το λειτουργεί σαν κλινική απεξάρτησης με περίπου δέκα ασθενείς! Συγγνώμη, αλλά έχω την αίσθηση ότι τα έξοδα είναι τεράστια για να λειτουργήσει όλο αυτό το κτίριο και δεν νομίζω ότι αρκούν δέκα ασθενείς και μάλιστα αστυνομικοί. Ίσως να μπορούσε να λειτουργήσει σαν κλινική απεξάρτησης εκατομμυριούχων αλλά αστυνομικών, κομματάκι δύσκολο. Βοηθάει όμως σαν σκηνικό, αφού είναι αρκετά επιβλητικό και τρομακτικό τόσο έξω όσο και στο εσωτερικό του.
Εκεί που ποντάρει το D-Tox είναι στο παιχνίδι με το θεατή, αφήνοντας τον να ψάχνει ποιος είναι ο δολοφόνος. Αυτό λειτουργεί αρκετά καλά, έχοντας ως σύμμαχο την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα του σιλό και το παγωμένο εξωτερικό τοπίο. Όταν όμως έρχεται η ώρα της αποκάλυψης του φονιά, θέλεις κάποια παραπάνω εξήγηση, η οποία δεν δίνεται ποτέ. Δε σε πείθει, με λίγα λόγια, για το κίνητρο που είχε.
Στα θετικά του D-Tox θα έβαζα τη συγκρατημένη παρουσία του Σταλόνε, ο οποίος όμως δεν στηρίζεται από το απρόσεκτο σενάριο. Το ίδιο συμβαίνει και με το υπόλοιπο καστ καθώς ονόματα όπως του Κρις Κριστόφερσον, Τομ Μπέρεντζερ, Τζέφρι Ράιτ, Ρόμπερτ Πάτρικ, Στέφεν Λανγκ και Σον Πάτρικ Φλάνερι, μοιάζουν να χρησιμοποιούνται σαν κομπάρσοι σε δεύτερης διαλογής ταινία τρόμου.
Θα περάσει η ώρα σας με το D-Tox, όσα κενά κι αν έχει σαν ιστορία. Θα σας καλύψει από πλευράς ατμόσφαιρας και θα κρατήσει σε καλό επίπεδο την αγωνία σας, αναζητώντας το δολοφόνο. Όταν τελειώσει, δεν θα έχετε μείνει με κομμένη την ανάσα αλλά δε θεωρώ ότι θα βλαστημήσετε την ώρα και τη στιγμή που πατήσατε το play στο dvd player, όπως αφήνουν να εννοηθεί πάμπολλες κριτικές της ταινίας στο διαδίκτυο. Υπάρχει εξάλλου μια (εν μέρει κατανοητή) εμπάθεια προς το πρόσωπο του Στάλονε.
Βαθμολογία:
Γκαλερι φωτογραφιων
