Οι Επιβάτες
- Passengers
- 2008
- ΗΠΑ
- Αγγλικά
- Αισθηματική, Δραματικό Θρίλερ, Μεταφυσικό Θρίλερ, Μυστηρίου
- 01 Ιανουαρίου 2009
Η Κλερ Σάμερς είναι μια ψυχοθεραπεύτρια που έχει αναλάβει πέντε επιζώντες ενός αεροπορικού ατυχήματος, οι οποίοι της διηγούνται το περιστατικό. Μερικοί από αυτούς συμπεριλαμβάνουν στη μνήμη τους μια έκρηξη, η οποία όμως δεν επιβεβαιώνεται από την αεροπορική εταιρεία. Τα πράγματα γίνονται πιο περίεργα όταν ένας προς ένας οι επιζώντες εξαφανίζονται μυστηριωδώς.
Σκηνοθεσία:
Rodrigo Garcia
Κύριοι Ρόλοι:
Anne Hathaway … Claire Summers
Patrick Wilson … Eric Clark
Clea DuVall … Shannon
Andre Braugher … Perry Jackson
Chelah Horsdal … Janice
David Morse … Arkin
Dianne Wiest … Toni
William B. Davis … Jack
Ryan Robbins … Dean
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Ronnie Christensen
Παραγωγή: Julie Lynn, Matthew Rhodes, Keri Selig, Judd Payne
Μουσική: Edward Shearmur
Φωτογραφία: Igor Jadue-Lillo
Μοντάζ: Thom Noble
Σκηνικά: David Brisbin
Κοστούμια: Katia Stano
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Passengers
- Ελληνικός Τίτλος: Οι Επιβάτες
Παραλειπόμενα
- Κόστισε 25 εκατομμύρια δολάρια, αλλά “κατάφερε” να βγάλει μόνο 5,8.
Κριτικός: Βασίλης Καγιογλίδης
Έκδοση Κειμένου: 23/12/2008
Κριτικός: Μια εκνευριστικά κλισέ ιστορία, χωρίς ίχνος πρωτοτυπίας, στερούμενης παντελώς στοιχείων ένταξης σε κάποιο από τα κινηματογραφικά είδη. Ισχνή, μηχανικά δημιουργημένη και τελικά αποκρουστική λόγω βλακείας, δεν είναι ικανή να σταθεί αξιοπρεπώς ούτε απέναντι στο αδηφάγο νεανικό της κοινό.
Αδυναμία κινηματογραφικού προσδιορισμού, κάκιστες υποκριτικές παρουσίες και μία αφελής, εύθραυστη και παρανοϊκή σεναριακή δομή. Το Passengers είναι ένα φιλμ κρυμμένο πίσω από την μιζέρια του, στιλιζαρισμένο κάτω από τις αισχρές του αδυναμίες, κατά τη (μεγαλύτερη) διάρκεια του οποίου δε συμβαίνει απολύτως τίποτα. Κινείται άτσαλα μεταξύ κομεντί, αισθηματικής ιστορίας και μεταφυσικού θρίλερ και πετυχαίνει μετά βίας να καταλήξει σε προφανή λύση και αναμενόμενα συμπεράσματα υπαρξιακής φύσεως. Σε καμία περίπτωση δε χαρακτηρίζεται ως ταινία το νέο «παραπληγικό» δημιούργημα του Rodrigo Garcia, σκηνοθέτη του φεστιβαλικού και άνισου Εννιά Ζωές, που ως μόνο τρόπο σωτηρίας από τα δεσμά του φαίνεται να έχει την ένεση ευθανασίας που κρατάει στα χέρια του ο φτωχός και ανυποψίαστος θεατής. Ας τελειώνουμε λοιπόν μια ώρα αρχύτερα. Το δίχως άλλο, πιάσαμε πάτο και μάλλον δεν πάει πιο κάτω…. Πιάσαμε πάτο σου λέω…
Βαθμολογία:
Έκδοση Κειμένου: 23/12/2008
Κριτικός: Όπως είναι κάποιες κωμωδίες με ένα ανέκδοτο, έτσι κι εδώ έχουμε ένα θρίλερ με ένα μονάχα αξιοσημείωτο γεγονός! Αλήθεια, γιατί όταν υπάρχει τόσο εμφανή λογοκλοπή δεν συλλαμβάνεται κανένας; Ούτε να με σταυρώσετε, όμως, δεν σας αποκαλύπτω τον κατήγορο, γιατί δεν θα έχει κανένα νόημα πια να πάτε να δείτε την ταινία. Και εξηγούμαι: αν δεν σας πει κανείς το ποια ταινία (ταινίες μάλλον) αντιγράφει, έχετε ελπίδες να περάσετε καλά. Βέβαια για περίπου 40 λεπτά θα παρακολουθήσετε ένα ρομαντικό δράμα, αλλά όταν ξεκινάει το μεταφυσικό μέρος, θα καταλάβετε ότι κι αυτό είχε το «σπάω τα νεύρα» μεν, νόημα του δε.
Με αυτή τη λογική, σας μένουν δύο εναλλακτικές. Πρώτον δεν κάνετε το λάθος να ρωτήσετε τον ασυνείδητο φίλο σας αν του άρεσε η ταινία. Θα σας απαντήσει… «Μωρέ ήταν ίδια με το…». Δεύτερον πάτε με κλειστά μάτια και δεν έχετε διαβάσει άλλη κριτική πέρα από τη δικιά μας. Δεν θα βάλω όμως το χέρι στη φωτιά και για όλους του συναδέλφους…
Βαθμολογία:
Γκαλερι φωτογραφιων
