Ληστεία στην Αθήνα
- Ληστεία στην Αθήνα
- Robbery in Athens
- 1969
- Ελλάδα
- Ελληνικά
- Αστυνομική, Δραματικό Θρίλερ, Θρίλερ, Νουάρ
- 29 Σεπτεμβρίου 1969
Τρεις νέοι έχουν αποφασίσει να ληστέψουν το χρηματοκιβώτιο του κτηματομεσίτη Θωμά Χρηστίδη, του οποίου το γραφείο βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας. Ο πρώτος, ο Ντίνος, είναι υπάλληλος του Χρηστίδη, ο μικρός αδελφός του, ο Σταύρος, δουλεύει σαν πλασιέ βιβλίων, κι ο φίλος τους, ο Μιχάλης, είναι οδηγός πειρατικού ταξί. Η ληστεία πραγματοποιείται και η επιτυχία δημιουργεί ευφορία και ενθουσιασμό. Ακολούθως κάνουν σχέδια για τη μάντρα αυτοκινήτων που σκοπεύουν να παραβιάσουν. Όμως, ο Σταύρος ξοδεύει μερικά από τα κλεμμένα χρήματα με μια πόρνη και γίνεται αντιληπτός από την αστυνομία, ενώ μέσα στον πανικό του, πηδάει από το παράθυρο και σκοτώνεται. Οι συνεργάτες του τώρα βρίσκονται σε κλοιό και επιχειρούν να διαφύγουν, αλλά αυτό μόνο θα φανερώσει τον κλοιό που σφίγγει.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Ανέστης Βλάχος … Ντίνος Καμπάκης
Χρήστος Τσάγκας … Μιχάλης
Γιώργος Καλατζής … Σταύρος Καμπάκης
Δώρα Σιτζάνη … Τζούλια
Εύα Φρυδάκη … Ισμήνη
Θόδωρος Έξαρχος … αστυνόμος Μανέτας
Δήμος Σταρένιος … Θωμάς Χρηστίδης
Χριστίνα Πρόκου … πόρνη
Δημήτρης Ιωακειμίδης … αστυνομικός
Στράτος Παχής … Γιάννης
Γρηγόρης Μασσαλάς … αστυνομικός
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Βαγγέλης Σερντάρης
Παραγωγή: Κώστας Πίτσιος, Βαγγέλης Σερντάρης
Μουσική: Γιώργος Θεοδοσιάδης
Φωτογραφία: Νίκος Καβουκίδης
Μοντάζ: Νίκος Καβουκίδης
Σκηνικά: Ελένη Κατινάκη
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μη αρκούντα στοιχεία.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Ληστεία στην Αθήνα
- Διεθνής Τίτλος: Robbery in Athens
Κύριες Διακρίσεις
- Βραβείο σκηνοθεσίας και φωτογραφίας από την ένωση κριτικών Αθήνας.
Παραλειπόμενα
- Εδώ ξεκίνησε τη σκηνοθετική πορεία του ο Βαγγέλης Σερντάρης.
- Σε μικρούς ρόλους εμφανίζονται ο Παντελής Βούλγαρης και ο Θόδωρος Αγγελόπουλος.
- Ενώ στην αφίσα γράφει “η υπόθεση που συγκλόνισε όλη την Ελλάδα”, κανένα αληθινό γεγονός δεν αποτέλεσε επιρροή για το σενάριο.
- Με 30.447 εισιτήρια, ήρθε στην 85η θέση ανάμεσα σε 99 ελληνικές ταινίες της σαιζόν.
Κριτικός: Γιώργος Ξανθάκης
Έκδοση Κειμένου: 1/1/2025
Κριτικός: Τρεις νέοι (Ανέστης Βλάχος, Χρήστος Τσάγκας, Γιώργος Καλατζής), κουρασμένοι από το άγχος της επιβίωσης, δεν βλέπουν καμία διέξοδο από τη μιζέρια της καθημερινότητας, εκτός από το να αδράξουν κάποια μεγάλη «ευκαιρία», όπως να διαρρήξουν το χρηματοκιβώτιο ενός κτηματομεσίτη. Ωστόσο, μετά την πετυχημένη κλοπή, όταν μια πόρνη αποκαλέσει έναν από τους τρεις «μπατίρη», αυτός θα κάνει ένα μοιραίο λάθος. Στο υποδειγματικό νουάρ φινάλε, αποδεικνύεται μάταιη κάθε προσπάθεια και των τριών να ξεφύγουν από την τροπή της μοίρας.
Αυτή η πρώτη ταινία του Σερντάρη ξαφνιάζει ευχάριστα καθώς αγνοεί κάθε αγκυλωτική σύμβαση του ελληνικού σινεμά της εποχής, επηρεασμένη κυρίως από τα νουάρ του Dassin. Χωρίς μελοδραματισμούς, γραφικότητες και ρόλους-καρικατούρες, η σκηνοθεσία αναπτύσσεται αφαιρετικά και χωρίς υπερβολές και η μουσική ακολουθεί την υπόκωφη υπαρξιακή αγωνία των ηρώων.
Ο Σερντάρης αποτυπώνει ρεαλιστικά την εποχή καταμεσής της δικτατορίας, με όλες τις δυσκολίες που είχε ο κόσμος τότε. Το καταπιεστικό καθεστώς, η ανέχεια, η αδικία, η απόγνωση των λαϊκών στρωμάτων, αλλά και η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον οδηγούσαν στη μετανάστευση ή σε παράνομες πράξεις.
Ο Σερντάρης απεικονίζει τα πρόσωπα και τις καταστάσεις με νεορεαλιστική πιστότητα: παρακμιακά στέκια της Ομόνοιας και του Αγίου Παντελεήμονα, φιγούρες του λούμπεν προλεταριάτου, γυναίκες ευάλωτες στη δύναμη του χρήματος. Τα κίνητρα των προσώπων είναι ταπεινά, κατά βάση οικονομικά, για να αποφύγουν την γκρίνια των γυναικών τους -λείπει το στοιχείο της ηρωοποίησης και του ρομαντισμού των χαρακτήρων του Melville.
Η αβίαστη σκηνοθεσία, το λιτό και μεστό σενάριο με τους αραιούς διαλόγους του Σερντάρη, η τζαζ μουσική του Γιώργου Θεοδοσιάση και η κλειστοφοβική φωτογραφία του Νίκου Καβουκίδη καθιστούν τη «Ληστεία στην Αθήνα» το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα καθαρού νουάρ του ελληνικού σινεμά.
Βαθμολογία:
0 κακή | 1 μέτρια | 2 ενδιαφέρουσα | 3 καλή | 4 πολύ καλή | 5 αριστούργημα
Γκαλερι φωτογραφιων
Στο 4:17 μέσα στο πλήθος ξεχωρίζει ο Κώστας Μεντής (παρότι η συμμετοχή του δεν φαίνεται στα credits..)
Μάριε χαιρετώ! Το μάτι σου κόβει, όντως αν δεν μιλάμε για απίθανη ομοιότητα, είναι ο Μεντής. Μια τέτοια όμως παρουσία δεν είναι δυνατόν να μπει ούτε ως κρέντιτ γκεστ-σταρ. Μοιάζει μάλιστα σαν να περνάει πράγματι τυχαία από εκεί την ώρα του γυρίσματος, αν και φυσιολογικά δεν ήταν τυχαίο.