Από την αυγή του πολιτισμού, λατρευόταν σαν θεός. Ο Απόκαλιψ, ο πρώτος και ισχυρότερος μεταλλαγμένος από το σύμπαν των X-Men, έχει συγκεντρώσει τις δυνάμεις πολλών άλλων μεταλλαγμένων, καταλήγοντας αθάνατος και ανίκητος. Ξυπνώντας μετά από χιλιάδες χρόνια, απογοητεύεται από τον κόσμο που βρίσκει και σχηματίζει μια ομάδα παντοδύναμων μεταλλαγμένων, συμπεριλαμβανομένου και του αποκαρδιωμένου Μαγκνέτο, για να «καθαρίσει» την ανθρωπότητα και να δημιουργήσει έναν νέο κόσμο, στον οποίο θα κυριαρχεί. Καθώς η μοίρα της Γης κρέμεται από μία κλωστή, η Ρέιβεν, μαζί με τη βοήθεια του Καθηγητή Χ, πρέπει να ηγηθεί μιας ομάδας νέων X-Men για να σταματήσουν τον μεγαλύτερο εχθρό τους και να σώσουν την ανθρωπότητα από την απόλυτη καταστροφή.

Σκηνοθεσία:

Bryan Singer

Κύριοι Ρόλοι:

James McAvoy … Charles Xavier/Professor X

Michael Fassbender … Erik Lehnsherr/Magneto

Jennifer Lawrence … Raven Darkholme/Mystique

Oscar Isaac … En Sabah Nur/Apocalypse

Nicholas Hoult … Hank McCoy/Beast

Rose Byrne … Δρ Moira MacTaggert

Carolina Bartczak … Magda Lehnsherr

Evan Peters … Peter Maximoff/Quicksilver

Tye Sheridan … Scott Summers/Cyclops

Sophie Turner … Jean Grey

Olivia Munn … Psylocke

Kodi Smit-McPhee … Kurt Wagner/Nightcrawler

Alexandra Shipp … Ororo Munroe/Storm

Lucas Till … Alex Summers/Havok

Josh Helman … συνταγματάρχης William Stryker

Ben Hardy … Angel

Lana Condor … Jubilee

Hugh Jackman … Logan/Wolverine [γκεστ-σταρ]

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Simon Kinberg

Στόρι: Bryan Singer, Simon Kinberg, Michael Dougherty, Dan Harris

Παραγωγή: Simon Kinberg, Hutch Parker, Lauren Shuler Donner, Bryan Singer

Μουσική: John Ottman

Φωτογραφία: Newton Thomas Sigel

Μοντάζ: Michael Louis Hill, John Ottman

Σκηνικά: Grant Major

Κοστούμια: Louise Mingenbach

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: X-Men: Apocalypse

Ελληνικός Τίτλος: X-Men: Απόκαλιψ

Άμεσοι Σύνδεσμοι

X-Men (2000)

X-Men 2 (2003)

X-Men: Η Τελική Αναμέτρηση (2006)

X-Men η Αρχή: Γούλβεριν (2009)

X-Men: Η Πρώτη Γενιά (2011)

Γούλβεριν (2013)

X-Men: Ημέρες ενός Ξεχασμένου Μέλλοντος (2014)

Λόγκαν (2017)

X-Men: Ο Μαύρος Φοίνικας (2019)

Οι Νέοι Μεταλλαγμένοι (2020)

Σεναριακή Πηγή

  • Σειρά κόμικ (χαρακτήρες): X-Men των Jack Kirby, Stan Lee.

Παραλειπόμενα

  • Ένατο μέρος του franchise ταινιών X-Men, ανακοινωμένο από τον Δεκέμβρη του 2013. Τον Σεπτέμβριο του 2014, ανακοινώθηκε κι επίσημα η συμμετοχή του Bryan Singer και στη σκηνοθεσία.
  • Η ταινία είναι τρισδιάστατη.
  • Για τον ρόλο της Τζιν Γκρέι μονομάχησαν οι: Elle Fanning, Chloe Grace Moretz, Hailee Steinfeld, Saoirse Ronan, Daisy Ridley, Lily Collins και Margot Robbie. Για του Απόκαλιπς: Tom Hardy και Idris Elba, ενώ ο Taron Egerton τον απέρριψε ο ίδιος. Για του Σκοτ Σάμερς: Timothee Chalamet, Ben Hardy, Charlie Rowe, Taron Egerton, Logan Lerman, Josh Hutcherson, Dylan O`Brien, Jesse Plemons και Jamie Blackley.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Στην ταινία ακούγεται ένα ριμίξ από τη δεύτερη πράξη της έβδομης συμφωνίας του Μπετόβεν, τιτλοφορημένο ως Beethoven Havok.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Νίκος Ρέντζος

Έκδοση Κειμένου: 8/6/2016

Μετά τα δύο εξαιρετικά φιλμ των μεταλλαγμένων, το First Class και το πιο ιδιαίτερο Days of Future Past, ο Μπράιαν Σίνγκερ κρατά τη σκηνοθετική μπαγκέτα και οι πάντες περιμένουν αν όχι μια καλύτερη ταινία από την προηγούμενη, μία τουλάχιστον ισάξια. Κάποια στιγμή, όμως, ακόμα και οι πιο ταλαντούχοι δημιουργοί κουράζονται (ειδικά όταν εμπλέκονται ενεργά σε ένα franchise για μεγάλα διαστήματα) και το X-Men: Apocalypse φαίνεται να είναι αυτή η στιγμή για τον Σίνγκερ.

Το νέο φιλμ των μεταλλαγμένων δεν έχει σε καμία περίπτωση τη δυναμική των δύο προηγούμενων. Έχει στιγμές που είναι πολύ καλές, που τσιγκλάνε τον πωρωμένο με το κόμικ της Marvel, έχει άλλες ιδιαίτερα φορτισμένες, όπως αυτή στο δάσος με τον Μαγκνέτο και… αυτό που συμβαίνει εκεί, αλλά έχει και από την αρχή μέχρι το τέλος στιγμές που μοιάζουν να προέρχονται από ένα διαφορετικό franchise, πιο κιτς και πιο χάρτινο. Οι νέοι χαρακτήρες δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικοί, εξαιρώντας τη νέα Τζιν, Σόφι Τέρνερ, και τον νέο Νάιτκρολερ, Κόντι Σμιτ ΜακΦί. Δυστυχώς δε μπόρεσα να δεχτώ ούτε τον Τάι Σέρινταν ως Σάικλοπς ούτε τη νέα Στορμ με τη μορφή της Αλεξάνδρα Σιπ. Το κυριότερο πρόβλημα μου με το φιλμ του Σίνγκερ ήταν ότι έμοιαζε αρκετά στεγνό από συναισθήματα σε σχέση με τα προηγούμενα φιλμ αλλά και γενικά με τα φιλμ του ίδιου του Σίνγκερ. Θες κάπου να μπούχτισε ο σκηνοθέτης, θες κάπου να μπουχτίσαμε εμείς με τον βομβαρδισμό υπερηρωικών ταινιών και το λίγο πιο απρόσεχτα γραμμένο Apocalypse να μην κατάφερε να μας εντυπωσιάσει; Κάπου ανάμεσα μάλλον βρίσκεται η αλήθεια.

Η ερμηνευτική δυναμική του φιλμ στηρίζεται πάλι στους ΜακΑβόι, Φάσμπεντερ, Λόρενς ενώ και η νεοφερμένη Τέρνερ καταφέρνει να δώσει κάτι στο χαρακτήρα της Τζιν Γκρέι. Ο κακός της υπόθεσης δεν αποδίδει αυτά που περιμένεις. Ένα παντοδύναμο πλάσμα σαν τον Απόκαλιψ, ένας Θεός, δεν καταφέρνει να τρομάξει όσο θα έπρεπε. Περιμένεις να μπορεί να σπείρει τον όλεθρο με μια του κίνηση αλλά τον βλέπεις να τριγυρίζει σε ολόκληρο το φιλμ και να περνάει μεταλλαγμένους από οντισιόν για το συγκρότημά του ενώ και τη στιγμή της τελικής μάχης, ο Σίνγκερ αποφασίζει να του φερθεί με αρκετά υποτιμητικό τρόπο, αφήνοντας τον Κουίκσιλβερ (τον ξέχασα αυτόν… Έχει ξανά μερικές πολύ καλές σκηνές, απλώς δεν είναι πια πρωτότυπος ο τρόπος που παρουσιάζεται) να κάνει πλάκα μαζί του.

Πάμε να καταλήξουμε κάπου λοιπόν, ξεκαθαρίζοντας ότι το X-Men Apocalypse δεν είναι κακή ταινία απλώς μοιάζει “μικρότερη” ταινία για τα δεδομένα του μεταλλαγμένου franchise. Δεν υπάρχει πια η φρεσκάδα που υπήρχε πριν, ούτε στον σκηνοθέτη ούτε στους πρωταγωνιστές και αυτό βγάζει μια στατικότητα στην οθόνη. Νιώθεις ότι όλα κινούνται πιο αργά γύρω σου και αυτό δεν είναι καλό εκτός κι αν είσαι ο Κουίκσιλβερ! Δεν ξέρω αν ο Σίνγκερ θα επιστρέψει και στο επόμενο δρομολογημένο φιλμ των μεταλλαγμένων και δε σημαίνει ότι αν επιστρέψει θα κάνει μια ακόμα χειρότερη ταινία από αυτή γιατί έχει βαρεθεί να ασχολείται με τους X-Men. Τα πάντα είναι πιθανά! Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι X-Men θα επιστρέψουν είτε με τον Σίνγκερ στο τιμόνι είτε με κάποιον άλλο. Μπορεί εδώ να μην πήραμε όσα θα θέλαμε αλλά δεν σημαίνει ότι το επόμενο βήμα δε μπορεί να είναι καλύτερο.

Βαθμολογία:


Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 19/3/2017

Δεν είναι μονάχα η έκτη της σειράς «X-Men», αλλά η τρίτη από το reboot της, το οποίο είχε αφήσει πάρα πολλές ελπίδες αναβίωσης της μυθολογίας. Αλλά σαν να το χτύπησε η «κατάρα» του τρίτου (πάλι το τρίτο ήταν το κατώτερο της πρώτης τριλογίας), και χωρίς να χάνει τους φαν, θα απογοητεύσει κάπως τους πιο απαιτητικούς θεατές. Η κεντρική πλοκή δεν είναι διόλου κακή, όπως φυσικά δεν θα παραπονεθεί κανείς και για το επίπεδο παραγωγής σε όλα τα επίπεδα. Αλλά το βασικό λάθος είναι η συσσώρευση υπερβολικά πολλών πρώτων ηρώων, κάνοντας το φιλμ να μοιάζει με κάτι σαν «τσίρκο μεταλλαγμένων». Επίσης, είναι εξαιρετικά άστοχος ο σχεδιασμός του κακού της ιστορίας, με τον -κατά τα άλλα ταλαντούχο- Όσκαρ Άιζακ να προσφέρει απλόχερα μια κιτς αισθητική, που η σειρά είχε αποφύγει επιμελώς. Καλή, πάντως, η δράση.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.