Όταν γεννήθηκε ο Ρόκι ήταν ένα αδύναμο κοτοπουλάκι. Αλλά όταν ο κακός μεγαλο-αγρότης της περιοχής απειλεί να καταστρέψει το σπίτι και την οικογένεια του, ο Ρόκι θα πρέπει να μεταμορφωθεί από ένα συνεσταλμένο, νεαρό «κοτόπουλο» σε έναν γενναίο κόκορα. Ο Ρόκι και οι φίλοι του θα ξεκινήσουν για μια περιπέτεια που θα μας αποδείξει για μία ακόμη φορά, πως δεν πρέπει να κρίνουμε τίποτα από το μέγεθός του.

Σκηνοθεσία:

Gabriel Riva Palacio Alatriste

Rodolfo Riva Palacio Alatriste

Κύριοι Ρόλοι:

Bruno Bichir … Toto (φωνή)

Angelica Vale … Bibi (φωνή)

Omar Chaparro … Patin Patan (φωνή)

Maite Perroni … Di (φωνή)

Sergio Sendel … Bankivoide (φωνή)

Ninel Conde … Chiquis (φωνή)

Carlos Espejel … Willy (φωνή)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Gabriel Riva Palacio Alatriste, Rodolfo Riva Palacio Alatriste

Παραγωγή: Ignacio Martinez Casares, Rodolfo Riva Palacio Alatriste

Μουσική: Zacarias M. de la Riva

Μοντάζ: Daniel Othon M. Gallardo

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Un Gallo con Muchos Huevos

Ελληνικός Τίτλος: Κοκορόκι: Ο Ήρωας της Φάρμας

Διεθνής Τίτλος: Huevos: Little Rooster’s Egg-cellent Adventure

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Una Pelicula de Huevos (2006)

Otra Pelicula de Huevos y un Pollo (2009)

Σεναριακή Πηγή

  • Σενάριο (χαρακτήρες): Una Pelicula de Huevos των Gabriel Riva Palacio Alatriste, Rodolfo Riva Palacio Alatriste.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων στα Ariel, τα εθνικά βραβεία του Μεξικού.

Παραλειπόμενα

  • Τεχνική: Computer-animated (ψηφιακό)
  • Η ταινία είναι τρισδιάστατη.
  • Πρόκειται για την πρώτη φορά που ένα μεξικανικό καρτούν παίρνει ευρεία διανομή στις αίθουσες των ΗΠΑ. Κατάφερε, έτσι, να μπει στις δέκα εμπορικότερες της βδομάδας, ενώ στην αντίστοιχη λίστα του Μεξικού άνοιξε στην πρώτη θέση.
  • Έγινε η πλέον εμπορική ταινία κινουμένων σχεδίων στην ιστορία του μεξικανικού σινεμά. Ταυτόχρονα, πήρε την έβδομη θέση ανάμεσα σε όλου του είδους τις ταινίες.
  • Και στα ελληνικά, με τις φωνές των: Παναγιώτης Αποστολόπουλος, Ντένης Μακρής, Σπύρος Περγαντάς, Ειρήνη Τσίγκα, Βασιλική Κατσικερού, Γιώργος Ματαράγκας, Αντρέας Ευαγγελάτος, Ιφιγένεια Στάικου, Ντίνος Σούτης, Κλεοπάτρα Ροντήρη, Χάρης Βεραμόν, Στέφανος Γεωργόπουλος, Βαγγέλης Ζαπαντιώτης, Παύλος Πιερρόπουλος, Γεωργία Ιωαννίδου, Στέφανος Γεωργόπουλος, Βαγγέλης Ζαπαντιώτης, Παύλος Πιερρόπουλος, Γεωργία Ιωαννίδου. Τραγούδι: Βαγγέλης Παναγόπουλος, Σπύρος Περγαντάς, Χριστίνα Αλεξίου. Προσαρμογή Διαλόγων/Σκηνοθετική Επιμέλεια: Ειρήνη Τσίγκα. Μετάφραση: Λίλα Τσαγκαράκη. Στίχοι: Ηλίας Ματάμης. Μουσική Επιμέλεια: Ηλίας Αχλαδιώτης.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Νίκος Ρέντζος

Έκδοση Κειμένου: 21/1/2016

Ποια χώρα φημίζεται για τις κοκορομαχίες; Αυτό το ευγενές σπορ για αθλητικούς πετεινούς. Το Μεξικό, φυσικά! Από πού μας έρχεται το animation Κοκορόκι: ο Ήρωας της Φάρμας, που αφορά έναν νεαρό πετεινό που ονειρεύεται να γίνει μποξέρ πρώτου μεγέθους; Μέσα πέσατε! Viva la Mexico!

Ο Κοκορόκι έσπασε τα ταμεία στο Μεξικό, παραμένοντας για τρεις εβδομάδες στην κορυφή του box-office, ενώ βρήκε διανομή και στην Αμερική, όπου κι εκεί τα πήγε πολύ καλά καταφέρνοντας να μπει στην πρώτη δεκάδα του box-office (για μία εβδομάδα, αν θυμάμαι καλά). Έτσι, ο νεαρός πετεινός και τα κολλητάρια του, τα αυγά που μιλάνε (!), έφτασαν και στην Ευρώπη.

Οι σκηνοθέτες-σεναριογράφοι του Κοκορόκι έχουν δημιουργήσει άλλες δύο ταινίες κινουμένων σχεδίων, με ήρωες τα αυγά που συναντάμε κι εδώ. Ο Ήρωας της Φάρμας είναι η πρώτη ψηφιακή ταινία τους και η αλήθεια είναι ότι στο οπτικό κομμάτι τα πάνε σχετικά καλά. Πλούσια χρώματα, σχετικά καλός σχεδιασμός των χαρακτήρων και μερικές φορές προσπάθεια για πιο θεαματικά αποτελέσματα, όπως μια σκηνή καταδίωξης σε ένα φαράγγι. Λέω ότι «τα πάνε σχετικά καλά» γιατί έχουμε αρκετές φορές την κάμερα να χρησιμοποιείται με ενοχλητικό τρόπο, πράγμα που κουράζει το μάτι μας (είπε ο Κύκλωπας…). Άλλοτε πολύ κοντά στα πρόσωπα, άλλοτε σε περίεργες γωνίες που θυμίζουν χειρισμό χαρακτήρα βιντεοπαιχνιδιού, νιώθεις μια δυσκολία εστίασης.

Η μεγάλη μου διαφωνία στο Κοκορόκι εντοπίζεται στο σενάριό του. Έχει έξυπνες και πάρα πολλές αναφορές σε κινηματογραφικές ταινίες (Ρόκι, Καράτε Κιντ, Ο Νονός κ.α.) και στην ποπ κουλτούρα, καταφέρνοντας να κεντρίσει το ενδιαφέρον του μεγαλύτερου ηλικιακά κοινού, αλλά τα θετικά του σεναρίου σταματούν εκεί. Μια ταινία για παιδιά οφείλει να προσέξει περισσότερο τον τρόπο που χρησιμοποιεί το χιούμορ της και το εν λόγω μεξικανικό animation ξεφεύγει από τα όρια ουκ ολίγες φορές. Στα πρώτα δέκα λεπτά έχουμε χορτάσει «αέρια» που βγαίνουν από αυγά (χωρίς να τα βάφουν ως γνωστόν) και αυτό επαναλαμβάνεται αρκετές ακόμα φορές. Σεξιστικά αστεία, υπονοούμενα και αρκετά στερεότυπα κατακλύζουν την ταινία, κάνοντάς με να νιώσω πολλές φορές άβολα. Γιατί πρέπει, για παράδειγμα, να εμφανιστεί ένας γκέι μόδιστρος, με τη μορφή αυγού πάντα, σε μια ταινία που απευθύνεται σε παιδιά; Αυτό το στερεότυπο είναι πλέον δύσκολο να περάσει ως αστείο ακόμα και σε μια ταινία για ενήλικους, οπότε ποιος ο λόγος να το χρησιμοποιήσεις εδώ;

Παρά λοιπόν την αρχικά καλή εντύπωση που κάνει το Κοκορόκι, με όλα όσα αναφέραμε (πλούσια χρώματα, καλό animation, σινεφιλικές αναφορές), στο τέλος δεν είναι μια ταινία που θα πήγαινα στον κινηματογράφο να δω με το παιδί μου. Όχι ότι κατά πάσα πιθανότητα ένα παιδί που θα δει την ταινία δεν θα διασκεδάσει. Δεν είναι εκεί το θέμα μου. Το θέμα μου βρίσκεται στον έμμεσο τρόπο που η ταινία αποφασίζει να «διδάξει» κάποια πράγματα για την κοινωνία στα παιδιά. Κι επειδή αυτό ένα παιδί δεν μπορεί να το καταλάβει, καλό είναι να το προφυλάξουμε. Τα στερεότυπα και τα σεξιστικά αστεία είναι καλό να λείπουν από τις παιδικές ταινίες.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

11 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.