Ο Σαμ Φλιν, ένας 27χρονος επαναστάτης, αναζητά εξηγήσεις για τη μυστηριώδη εξαφάνιση του πατέρα του, Κέβιν Φλιν, τον άνδρα που είχε χαρακτηριστεί ως ο κορυφαίος δημιουργός ψηφιακών παιχνιδιών στον κόσμο. Όταν ο Σαμ ερευνά ένα περίεργο σήμα που λαμβάνει από το παλιό εργαστήριο του πατέρα του, ένα σήμα που μόνο εκείνος θα μπορούσε να έχει στείλει, μεταφέρεται στον ψηφιακό κόσμο που ο Κέβιν έχει παγιδευτεί εδώ και είκοσι χρόνια. Με τη βοήθεια της ατρόμητης Κόρα, πατέρας και γιος ξεκινούν ένα ταξίδι ζωής και θανάτου μέσα σε ένα εκπληκτικό ψηφιακό σύμπαν. Το σύμπαν που δημιούργησε ο ίδιος ο Κέβιν, αλλά με το πέρασμα των ετών έχει εξελιχθεί κι εμπλουτιστεί με απίστευτα όπλα, γρήγορα οχήματα και μοναδικά τοπία. Πατέρας και γιος θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουν αδίστακτους κακοποιούς που είναι διατεθειμένοι να κάνουν τα πάντα προκειμένου να εμποδίσουν τη φυγή τους.

Σκηνοθεσία:

Joseph Kosinski

Κύριοι Ρόλοι:

Garrett Hedlund … Samuel ‘Sam’ Flynn

Olivia Wilde … Quorra

Jeff Bridges … Kevin Flynn/Clu 2.0

Bruce Boxleitner … Alan Bradley/Tron/Rinzler

Michael Sheen … Castor/Zuse

James Frain … Jarvis

Beau Garrett … Gem

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Edward Kitsis, Adam Horowitz

Στόρι: Edward Kitsis, Adam Horowitz, Brian Klugman, Lee Sternthal

Παραγωγή: Sean Bailey, Steven Lisberger, Jeffrey Silver

Μουσική: Thomas Bangalter, Guy-Manuel De Homem-Christo (Daft Punk)

Φωτογραφία: Claudio Miranda

Μοντάζ: James Haygood

Σκηνικά: Darren Gilford

Κοστούμια: Michael Wilkinson

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Tron

Ελληνικός Τίτλος: TRON: Legacy

Εναλλακτικός Τίτλος: TRON: Legacy

Εναλλακτικός Τίτλος: Tron 2 [ανεπίσημος]

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Τρον (1982)

Σεναριακή Πηγή

  • Στόρι (χαρακτήρες): Τρον των Steven Lisberger, Bonnie MacBird.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ ηχητικών εφέ.

Παραλειπόμενα

  • Μακρινό σίκουελ του Τρον (1982), της πρώτης ταινίας που είχε χρησιμοποιήσει ψηφιακά εφέ. Το ενδιαφέρον για τη δημιουργία ήρθε από την cult φήμη που απόκτησε με τα χρόνια το Τρον. Το σχέδιο μπήκε μπρος από τη Walt Disney Pictures το 2005, κι ενώ προηγήθηκαν πολλές εικασίες.
  • Σκηνοθετικό ντεμπούτο για τον Joseph Kosinski.
  • Χωρίς καμία προαναγγελία, στο San Diego Comic-Con του 2008 προβλήθηκε ένα teaser-trailer, προκαλώντας την έκπληξη των παρεβρισκομένων. Είχε τον τίτλο TR2N, αλλά παρόλα αυτά ακόμα δεν είχε γίνει η αναγγελία για την παραγωγή.
  • Το 2011 το φιλμ μετατράπηκε σε μάνγκα, ενώ τον επόμενο χρόνο βγήκε μια spin-off τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων, με τίτλο Tron: Uprising.
  • Η ταινία είναι τρισδιάστατη.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Τη μουσική ανέλαβε εξολοκλήρου το γαλλικό συγκρότημα ηλεκτρονικής μουσικής Daft Punk. Πέρα από τις υπόλοιπες συνθέσεις τους, το Derezzed βγήκε σε σινγκλ με ιδιαίτερη επιτυχία στα χορευτικά τσαρτ.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής 

Έκδοση Κειμένου: 13/12/2010

Με την πάροδο του πρώτου ημίωρου, σας έχω ικανούς να το έχετε χαρακτηρίσει ως το νέο αριστούργημα των block-buster! Πράγματι, η πρώτη επαφή με το σύμπαν του Tron είναι παραπάνω από εκθαμβωτική. Ένα παροξυντικό, μπαρόκ παραμύθι που αρχίζει να ξετυλίγεται μέσα στο πιο τεχνολογικά άρτιο ντεκόρ. Μάλιστα, αντιλαμβάνεσαι άμεσα και το γιατί το παλιό Τρον δεν ήταν ταινιάρα. Επειδή, πολύ απλά, δεν γυρίστηκε σήμερα με τις δυνατότητες που παρέχει πλέον η τεχνολογία. Είχαμε πάρει μια ιδέα μέσω του Speed Racer, αλλά εδώ έχουμε το οριστικό ξέσπασμα. Ο κινηματογράφος, καλώς ή κακώς, μπορεί και χωρίς σκηνογράφο…

Το έργο θέτει γρήγορα τους στόχους του και τους προγόνους του με πλούσιες όσο και μικρές αναφορές σε κλασικά έργα επιστημονικής φαντασίας. Με περισσή σοβαρότητα στην όψη του, θέτει εαυτό ως συνεχιστή τους, αλλά ξεχνάει κάτι το πολύ σημαντικό: την ιστορία. Το αρχικό ξάφνιασμα δεν ακολουθείται από κάποιο επόμενο, και η πλοκή, όσο η ώρα περνάει, δεν είναι ικανή να διατηρήσει τον ενθουσιασμό μας στα ύψη. Θα έλεγε κανείς πως υπάρχει φανερή έλλειψη έμπνευσης στο επιτελείο που αρκέστηκε σε αυτήν των τεχνοκρατών του. Μοιάζει και με Matrix, αλλά όχι με το πρώτο, αφού πάσχει κι από ανάπτυξη κάποιας φιλοσοφίας. Μεγάλο συν η μεταφορά-προσαρμογή του κλίματος των 1980 στο σήμερα, μέσω των εφέ και κυρίως της μουσικής μπάντας, κάτι που θα ικανοποιήσει και τους μεγαλύτερους. Δεν μπορώ να επιβραβεύσω μια ταινία με τόσες φανερές ατέλειες, αλλά μπορώ κάλλιστα να σας παροτρύνω να μη τη χάσετε. Είναι, όπως και να ‘χει, ένα γεγονός για το είδος της.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

26 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.