Η Δρ. Μπίνι είναι ικανοποιημένη με τη ζωή και έρχεται στον κόσμο με έναν υγιή σκεπτικισμό. Παρόλα αυτά, συναντά ένα Τζίνι που της προσφέρει τρεις ευχές σε αντάλλαγμα για την ελευθερία του. Αυτό είναι ένα πρόβλημα γιατί η ίδια μελετάει τις διηγήσεις και γνωρίζει όλες τις προειδοποιητικές ιστορίες σχετικά με τις επιθυμίες που πήγαν στραβά. Εκείνος υποστηρίζει την υπόθεσή του λέγοντάς της φανταστικές ιστορίες από το παρελθόν του. Τελικά ξεγελιέται και κάνει μια ευχή που τους εκπλήσσει και τους δύο.

Σκηνοθεσία:

George Miller

Κύριοι Ρόλοι:

Tilda Swinton … Δρ Alithea Binnie

Idris Elba … το Τζίνι

Aamito Lagum … βασιλιάς Sheba

Nicolas Mouawad … βασιλιάς Solomon

Ece Yuksel … Gulten

Matteo Bocelli … πρίγκιπας Mustafa

Lachy Hulme … σουλτάνος Suleiman

Megan Gale … Hurrem

Burcu Golgedar … Zefir

Ogulcan Arman Uslu … Murad

Jack Braddy … Ibrahim

Kaan Guldur … Murad IV

Alyla Browne … Alithea Binnie (νεαρή)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: George Miller, Augusta Gore

Παραγωγή: George Miller, Doug Mitchell

Μουσική: Junkie XL

Φωτογραφία: John Seale

Μοντάζ: Margaret Sixel

Σκηνικά: Roger Ford

Κοστούμια: Kym Barrett

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Three Thousand Years of Longing
  • Ελληνικός Τίτλος: Τρεις Χιλιάδες Χρόνια Προσμονής

Σεναριακή Πηγή

  • Διήγημα: The Djinn in the Nightingale’s Eye του A.S. Byatt.

Παραλειπόμενα

  • Το The Djinn in the Nightingale’s Eye είναι μια ανθολογία μυθικών διηγημάτων, που ο βρετανός A.S. Byatt έκδωσε το 1994. Τα τρία διηγήματα σε αυτήν δανείζονται διάσημα παραμύθια και λαϊκούς μύθους για να μιλήσουν για τον σύγχρονο κόσμο. Η ταινία προέρχεται από το ομότιτλο κομμάτι του βιβλίου.
  • Τα γυρίσματα έγιναν στην Αυστραλία και την Τουρκία, με την πανδημία να αναβάλει τα προγραμματισμένα για τη Μεγάλη Βρετανία.
  • Όταν το σχέδιο ήταν ακόμα στα χαρτιά, κατά τη δεκαετία του ’00, ήταν ο Nick Enright να συνυπογράψει το σενάριο. Πριν φύγει από τη ζωή, αυτός ήταν που πρότεινε στον φίλο του την Augusta Gore για τη θέση του.
  • Ο John Seale ανέβαλε για δεύτερη φορά τη συνταξιοδότηση του για χάρη και πάλι του George Miller. Μαζί είχαν κάνει και την προηγούμενη ταινία του Αυστραλού, που ήταν 7 χρόνια πριν (Mad Max: Ο Δρόμος της Οργής).
  • Μόλις η 3η από τις 10 σκηνοθετικές δουλειές του George Miller από το 1979, που δεν ανήκει σε κάποιο franchise.
  • Η πρεμιέρα στο φεστιβάλ Κανών βρήκε το κοινό να χειροκροτεί, αλλά τους κριτικούς διχασμένους.

Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.