Δώδεκα άνθρωποι ως σήμερα έχουν περπατήσει στη Σελήνη, αλλά μόνο ένας είναι αυτός που θα περπατήσει ποτέ στο απέραντο κενό ανάμεσα στους Δίδυμους Πύργους. Με την καθοδήγηση του μέντορα του, Ρούντι, και με τη βοήθεια μιας ομάδας απίθανων ανθρώπων από όλο τον πλανήτη, ο Φιλίπ Πετίτ αψηφά τις πιθανότητες, τις προδοσίες, τις διαστάσεις και απανωτές ενδείξεις να κάνει πίσω και προχωρά στον παράτολμο του άθλο.

Σκηνοθεσία:

Robert Zemeckis

Κύριοι Ρόλοι:

Joseph Gordon-Levitt … Philippe Petit

Charlotte Le Bon … Annie Allix

Ben Kingsley … Papa Rudy

Clement Sibony … Jean-Louis

Cesar Domboy … Jeff/Jean-Francois

Ben Schwartz … Albert

Benedict Samuel … David

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Robert Zemeckis, Christopher Browne

Παραγωγή: Jack Rapke, Steve Starkey, Robert Zemeckis

Μουσική: Alan Silvestri

Φωτογραφία: Dariusz Wolski

Μοντάζ: Jeremiah O’Driscoll

Σκηνικά: Naomi Shohan

Κοστούμια: Suttirat Anne Larlarb

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Walk

Ελληνικός Τίτλος: Βόλτα στο Κενό

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Σε Τεντωμένο Σχοινί (2008)

Σεναριακή Πηγή

  • Βιβλίο: To Reach the Clouds του Philippe Petit.

Παραλειπόμενα

  • Βιογραφία του Φιλίπ Πετίτ που κινηματογραφικά τον γνωρίσαμε το 2008 στο βραβευμένο ντοκιμαντέρ Σε Τεντωμένο Σχοινί. Και οι δύο αυτές ταινίες μοιράζονται την ίδια πηγή, το βιβλίο του Petit «To Reach the Clouds».
  • Ο Gordon-Levitt, που δεν είχε φυσικά εμπειρία από ακροβασία, εκπαιδεύτηκε από τον ίδιο τον Petit. Μέσα σε 8 ημέρες, ήταν ήδη ικανός να περπατάει σε σκοινί.
  • Η ταινία είναι τρισδιάστατη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 14/5/2016

Παρότι δεν τα κατάφερε ούτε ξώφαλτσα να εισβάλει στα Όσκαρ, και υπάρχουν λόγοι για αυτό, η ταινία του Ρόμπερτ Ζεμέκις φαντάζει να είχε αυτό ως πρωταρχικό στόχο. Ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης επιλέγει ένα θέμα που μπορεί να βγάλει τόσο συγκίνηση, όσο και θέαμα. Και πράγματι, οι σκηνές που ο ήρωας ακροβατεί κυριολεκτικά στο κενό, μπορούν να κόψουν την ανάσα και του πιο απαθή θεατή. Αλλά εδώ τίθεται το ερώτημα, του τι είχε παραπάνω να δώσει ο Ζεμέκις σε σχέση με το υπέροχο ντοκιμαντέρ «Man on Wire», που είχε καταπιαστεί με αυτό ακριβώς το θέμα. Δυστυχώς, μονάχα τη χαρά της εικονοποίησης του γεγονότος. Ο Ζεμέκις είναι αρκετά ανιαρός ως προς την ανάπτυξη του χαρακτήρα του, και δεν πετυχαίνει από συγκινητικής-μυθοπλαστικής πλευράς. Η διαφορά της μυθοπλασίας με το θέαμα είναι μια τραμπάλα που γέρνει άδοξα, κι αφήνει μετέωρο τόσο τον θεατή, όσο και τον βιογραφημένο ήρωα του.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.