Η θρυλική Μπίλι Χόλιντεϊ, μία από τις μεγαλύτερες μουσικούς της τζαζ όλων των εποχών, πέρασε μεγάλο μέρος της καριέρας της ως σύμβολο θαυμασμού ανά τον πλανήτη. Ξεκινώντας από τη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1940, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση την έβαλε στο στόχαστρο σε μια προσπάθεια να κλιμακώσει τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών, αλλά και να τον συνδυάσει με τις ρατσιστικές της εμμονές, έχοντας ως επίκεντρο της μάχης την απαγόρευση της μπαλάντας Strange Fruit. Επικεφαλής αυτής της υπόγειας προσπάθειας του κράτους μέλει να είναι ο έγχρωμος πράκτορας Τζίμι Φλέτσερ, που δεν θα αντισταθεί όμως στη γοητεία της μεγάλης καλλιτέχνιδας.

Σκηνοθεσία:

Lee Daniels

Κύριοι Ρόλοι:

Andra Day … Billie Holiday

Trevante Rhodes … Jimmy Fletcher

Natasha Lyonne … Tallulah Bankhead

Garrett Hedlund … Harry J. Anslinger

Miss Lawrence … Δις Freddy

Rob Morgan … Louis McKay

Da’Vine Joy Randolph … Roslyn

Evan Ross … Sam Williams

Tyler James Williams … Lester ‘Prez’ Young

Tone Bell … John Levy

Erik LaRay Harvey … Monroe

Melvin Gregg … Joe Guy

Dana Gourrier … Sadie

Randy Davison … γερουσιαστής Joseph McCarthy

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Suzan-Lori Parks

Παραγωγή: Jordan Fudge, Jeff Kirschenbaum, Joe Roth, Tucker Tooley, Pamela Oas Williams

Μουσική: Kris Bowers

Φωτογραφία: Andrew Dunn

Μοντάζ: Jay Rabinowitz

Σκηνικά: Daniel T. Dorrance

Κοστούμια: Paolo Nieddu

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The United States vs. Billie Holiday
  • Ελληνικός Τίτλος: Ηνωμένες Πολιτείες Εναντίον Μπίλι Χόλιντεϊ

Άμεσοι Σύνδεσμοι

  • Η Κυρία Τραγουδά τα Μπλουζ (1972)

Σεναριακή Πηγή

  • Βιβλίο: Chasing the Scream: The First and Last Days of the War on Drugs του Johann Hari.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου (Andra Day).
  • Χρυσή Σφαίρα πρώτου γυναικείου ρόλου (Andra Day) σε δράμα. Υποψήφιο για τραγούδι (Tigress & Tweed).

Παραλειπόμενα

  • Επιστροφή στο σινεμά για τον Lee Daniels μετά το 2013 και τον Μπάτλερ.
  • Πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος για την Andra Day, διασημότερη για τις τραγουδιστικές της δυνατότητες που την έφεραν ως τις υποψηφιότητες των Grammy.
  • Κινηματογραφικό ντεμπούτο για τον Miss Lawrence (Lawrence Washington), δημοφιλή ανάμεσα στην LGBTQ κοινότητα.
  • Ο Evan Ross είναι γιος της Diana Ross, η οποία και είχε ερμηνεύσει την Billie Holiday στο Η Κυρία Τραγουδά τα Μπλουζ (1972).
  • Αρχικά ήταν η Paramount Pictures που αγόρασε τα δικαιώματα διανομής, σκοπεύοντας να βγάλει την ταινία τον Φεβρουάριο του 2021. Αλλά τον Δεκέμβριο του 2020, αυτά μεταπουλήθηκαν στην πλατφόρμα Hulu.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Στο φιλμ υπάρχει και το αυθεντικό τραγούδι Tigress & Tweed, που ακούγεται από την πρωταγωνίστρια.

Κριτικός: Πάρις Μνηματίδης

Έκδοση Κειμένου: 22/4/2021

Αναπόφευκτα γίνονται εδώ συγκρίσεις με το επίσης φετινό «Judas and the Black Messiah», του οποίου η δραματουργική δομή, βασισμένη επάνω σε ένα διαμετρικά αντίθετο (αλλά και με κρίσιμες ομοιότητες) πρωταγωνιστικό δίπολο, μιας προσωπικότητας καταλυτικής για τον αγώνα για τα δικαιώματα των Αφροαμερικανών κι ενός ατόμου που ενώ προέρχεται από την ίδια κοινότητα, υπονομεύει αυτόν τον αγώνα, θυμίζει πολύ την αντίστοιχη του φιλμ του Lee Daniels. Όμως, ενώ είναι ο Daniels που έχει καταγράψει περισσότερα χιλιόμετρα στο σκηνοθετικό του κοντέρ, τελικά ο Shaka King είναι αυτός που καταλήγει να έχει γυρίσει μια πολύ ανώτερη ταινία. Αυτό συμβαίνει για μια πλειάδα λόγων…

Για αρχή, να επισημανθεί πως ο Daniels έχει ένα «υπερόπλο» στη διάθεσή του, που δεν είναι άλλο από την Andra Day ως Billie Holiday. Πρόκειται για μια άκρως πληθωρική ερμηνεία, φιλόδοξη, συναρπαστική, που μιμείται άψογα το ηχόχρωμα της μεγάλης μουσουργού, περνάει από πολλά στάδια μεταπτώσεων αρμονικά και γίνεται καλύτερη όσο περνάει ο φιλμικός χρόνος, και που τα επιμέρους «λάθη» της, κυρίως κάποιες υπερβολές σε μανιερισμούς λόγω μικρής σχετικά πείρας της Day στη μεγάλη οθόνη, είναι περισσότερο γοητευτικά παρά ενοχλητικά. Τα άλλα θετικά στοιχεία (καλό στήσιμο της παραγωγής που αναδεικνύεται σκηνοθετικά, γοργή σε ρυθμό αφήγηση παρά τη μεγάλη διάρκεια, κάποιες πινελιές ωμότητας που βγάζουν κάπως το σύνολο από τα πλαίσια μιας πιο συμβατικής βιογραφίας κ.α.) απλά υπάρχουν για να πλαισιώσουν το συγκεκριμένο πολύ βαρύ χαρτί. Τα προβλήματα όμως δεν είναι λίγα, και γειώνουν μια προσπάθεια που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε πραγματικά να κάνει τη διαφορά. Η επιλογή του σεναρίου να αναπτύξει παράλληλα και τον χαρακτήρα του Jimmy Fletcher, ο οποίος δραματουργικά είναι αρκετά αδιάφορος και με ουκ ολίγα κλισέ (οπότε έτσι αφήνεται ξεκρέμαστος κι ερμηνευτικά ο Trevante Rhodes, μην έχοντας πολλά να κάνει), κάνει ζημιά στο σύνολο σε σύγκριση με το αν γινόταν εστίαση αποκλειστικά στη Holiday. Ο Daniels επίσης πέφτει στην παγίδα της «υπερσκηνοθεσίας», που είναι περισσότερο επίδειξη τεχνικής παρά ουσιώδης επιλογή, με υπερσυσσώρευση από dissolve κι ένα φιγουρατζίδικο τετράλεπτο μονοπλάνο που μοιάζει να έρχεται από το πουθενά. Κυρίως όμως, το φιλμ είναι βαρυφορτωμένο κι ανοικονόμητο αφηγηματικά, και συχνά με μια λανθασμένη οπτική ως προς τις προτεραιότητες που βάζει (πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα η προσήλωση στη σχέση ανάμεσα σε Holiday και Fletcher, εις βάρος της ανάπτυξης άλλων θεματικών που περιέχουν περισσότερο «ζουμί»). Το ότι οι δύο ώρες και κάτι κυλούν αρκετά ευχάριστα, δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν στιγμές που φαντάζουν περιττές και κάπως άτσαλα ενταγμένες στον κορμό της ιστορίας.

Σε μια κινηματογραφική σεζόν που έχουν υπάρξει πολύ αξιόλογες κινηματογραφικές προτάσεις γύρω από την ιστορία της αφροαμερικάνικης κοινότητας, το «The United States vs. Billie Holiday» υστερεί συγκριτικά, και παρότι έχει μια σημαντική ιστορία να πει, δεν την αφηγείται με τρόπο που να παράγει σινεμά αληθινά μεγάλου βεληνεκούς, ενώ και σε επίπεδο πολιτικής σκέψης δεν ανακαλύπτει νέα εδάφη. Αν και σε γενικές γραμμές το τελικό αποτέλεσμα στέκεται αξιοπρεπώς, με τα όποια φάουλ να αντισταθμίζονται σε έναν βαθμό από καλά στοιχεία και να μην καταφέρνουν να καταστήσουν το όλο εγχείρημα αποτυχημένο, θα προέκυπτε κάτι πραγματικά δυνατό με καλύτερες ισορροπίες, τόσο από άποψη σεναριακής προσέγγισης όσο και σκηνοθετικής γραφής.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

20 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.