Καλοκαίρι του 1944. Το τέρας του ναζισμού ψυχορραγεί και η τριπλή κατοχή της Ελλάδας πλησιάζει στο τέλος της. Ωστόσο, η ασύδοτη βία των κατακτητών σε βάρος του ελληνικού λαού συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Σε μια κακόφημη γωνιά της Κοκκινιάς, μια ομάδα Γερμανών μαζί με τους ντόπιους συνεργάτες τους συλλαμβάνουν έναν μαυραγορίτη την ώρα που διασκεδάζει σε κάποιο γλέντι, και του αναθέτουν τον εξίσου βρώμικο ρόλο του καταδότη για να επωφεληθούν απ’ τις γνωριμίες του. Ο μαυραγορίτης δέχεται τη συνεργασία και συμβάλει στη μαζική τραγωδία του λεγόμενου «Μπλόκου της Κοκκινιάς», που οδήγησε στη σύλληψη εκατοντάδων πατριωτών και στον τραγικό τους βασανισμό και ηρωικό θάνατο…

Σκηνοθεσία:

Άδωνις Κύρου

Κύριοι Ρόλοι:

Κώστας Καζάκος … Κοσμάς

Γιάννης Φέρτης … Άρης

Αλεξάνδρα Λαδικού … Αντιγόνη

Ξένια Καλογεροπούλου … Μυρτώ

Μάνος Κατράκης … Ηλίας

Κώστας Μπάκας … ο κουμπάρος

Ζωρζ Σαρή … η μάνα

Γιάννης Κοντούλης … ο κουρέας

Γιώργος Νέζος

Κούλα Αγαγιώτου

Θόδωρος Ντόβας

Μαρία Γιουρούση

Χριστόφορος Χειμάρας

Ειρήνη Κουμαριανού

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Άδωνις Κύρου, Γεράσιμος Σταύρου, Jean-Paul Torok

Στόρι: Γεράσιμος Σταύρου

Παραγωγή: Διονύσης Κουριουνιώτης

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Φωτογραφία: Γρηγόρης Δανάλης, Γιώργος Πανουσόπουλος

Μοντάζ: Πάνος Παπακυριακόπουλος

Σκηνικά: Τάσος Ζωγράφος

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Το Μπλόκο
  • Διεθνής Τίτλος: The Roundup

Κύριες Διακρίσεις

  • Συμμετοχή στο τμήμα Εβδομάδα Κριτικής του φεστιβάλ Κανών.
  • Τιμητική διάκριση στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Παραλειπόμενα

  • Μετά από πολλές μικρού μήκους, αυτή ήταν η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία για τον Άδωνι Κύρου, που έμελλε να είναι και η τελευταία που γύρισε εντός Ελλάδος. Πιο γνωστός έμεινε ως θεωρητικός του κινηματογράφου.
  • Οι αναφορές εκείνης της εποχής, ήθελαν όλοι οι συμμετέχοντες να έλαβαν μέρος αμισθί, ενώ οι κάτοικοι της Κοκκινιάς συμμετείχαν είτε ως κομπάρσοι είτε παρέχοντας φαγητό στους συντελεστές.
  • Στην επανέκδοση του 2011, το φιλμ προβλήθηκε και στη Μάνδρα (Μουσείο Εθνικής Αντίστασης της Νίκαιας), το σημείο όπου είχαν γίνει οι εκτελέσεις.
  • Με 165.426 εισιτήρια, ήρθε στην 36η θέση ανάμεσα σε 101 ελληνικές ταινίες της σαιζόν.

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 4/8/2011

Το 1965, ο Άδωνις Κύρου –έχοντας υπάρξει ο ίδιος αντιστασιακός και γνωρίζοντας τα γεγονότα- μετέφερε στο σινεμά αυτό το τραγικό γεγονός. Δοκίμασε έναν τρόπο ανάμεσα στο δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ και τον νεορεαλισμό, προσέχοντας η ελάχιστη μυθοπλασία να μην ολισθήσει σε ιδιωτικά δράματα. Οι τελικές σκηνές στην πλατεία έχουν ακόμη μια δύναμη ποιητικού ρεαλισμού. Αλλά είμαστε στα 1965, με σχεδόν ανύπαρκτη κινηματογραφική υποδομή. Έτσι, τα φτωχά μέσα παραγωγής και η έλλειψη τεχνογνωσίας (ιδιαίτερα στις οδομαχίες) δεν ολοκληρώνουν σε καλλιτεχνικό επίπεδο το όλο εγχείρημα. Ψυχή, όμως, υπάρχει.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.