Ο παραγωγός του Μπρόντγουεϊ, Μαξ Μπιάλιστοκ, ανεβάζει τη μια αποτυχία μετά την άλλη, με τα χρέη να τον πνίγουν και με μοναδικούς του χρηματοδότες πλούσιες και σεξουαλικά πεινασμένες γριούλες. Όλα αυτά μέχρι να έρθει για έλεγχο των λογιστικών του βιβλίων ο Λίο Μπλουμ. Μαζί, θα συλλάβουν ένα σχέδιο που εγγυημένα θα στείλει και τους δύο στο Ρίο με γυναίκες να τους κάνουν αέρα και από ένα κοκτέιλ μαργαρίτα στο χέρι. Το σχέδιο είναι να ανεβάσουν μια σίγουρη αποτυχία που θα κατέβει από την πρώτη μέρα, έχοντας πουλήσει εκ των προτέρων πολύ πάνω από το 100% των δικαιωμάτων στις γριές-χρηματοδότες. Βρίσκουν το χειρότερο σενάριο, τον χειρότερο σκηνοθέτη και τους χειρότερους ηθοποιούς και περιμένουν. Και τι τίτλος: «Άνοιξη για τον Χίτλερ»!

Σκηνοθεσία:

Susan Stroman

Κύριοι Ρόλοι:

Nathan Lane … Max Bialystock

Matthew Broderick … Leopold ‘Leo’ Bloom

Uma Thurman … Ulla Inga Hansen Benson Yansen Tallen Hallen Svaden Swanson

Will Ferrell … Franz Liebkind

Gary Beach … Roger DeBris

Roger Bart … Carmen Ghia

Jon Lovitz … Κος Marks

Eileen Essell … Hold Me-Touch Me

Debra Monk … Lick Me-Bite Me

Andrea Martin … Kiss Me-Feel Me

Michael McKean … διαχειριστής φυλακών

David Huddleston … ο δικαστής

Richard Kind … επικεφαλής ενόρκων

Jason Antoon … Jason Green

Mel Brooks … Hilda/Tom (φωνή)/Mel Brooks

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Mel Brooks, Thomas Meehan

Παραγωγή: Mel Brooks, Jonathan Sanger

Μουσική: Mel Brooks, Glen Kelly

Φωτογραφία: John Bailey, Charles Minsky

Μοντάζ: Steven Weisberg

Σκηνικά: Mark Friedberg

Κοστούμια: William Ivey Long

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Producers
  • Ελληνικός Τίτλος: Δύο Τρελοί Παραγωγοί

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Σεναριακή Πηγή

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας (κωμωδία/μιούζικαλ), πρώτου αντρικού ρόλου (Nathan Lane) για κωμωδία/μιούζικαλ, δεύτερου αντρικού ρόλου (Will Ferrell) και τραγουδιού (There’s Nothing Like a Show on Broadway).

Παραλειπόμενα

  • Μεταφορά στο σινεμά του ομότιτλου μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ από το 2001, που με τη σειρά του βασίζονταν στην επίσης ομότιτλη κλασική κωμωδία του 1967. Η σημαντική διαφορά ανάμεσα σε αυτά τα δύο είναι η προσθήκη νέων τραγουδιών, πάντα σε στοίχους του Mel Brooks. Η επιτυχία του μιούζικαλ κράτησε επί 2.502 σερί παραστάσεις, και επιστεγάστηκε από 12 βραβεία Tony, κάτι που αποτελούσε ρεκόρ για τον θεσμό.
  • Ήταν η πρώτη σκηνοθετική δουλειά στο σινεμά για τη Susan Stroman, με τη δεύτερη να περιμένει ως το 2020 για να έρθει. Είναι όμως γνωστότερη για τις θεατρικές της σκηνοθεσίες, ανάμεσα τους και η συγκεκριμένη του 2001, για την οποία τιμήθηκε με Tony.
  • Η Nicole Kidman ήταν η αρχική Ούλα, αλλά δεν της έβγαινε ο προγραμματισμός της.
  • Αντίθετα με το θεατρικό, εδώ είχαμε εμπορική αποτυχία. Το μπάτζετ των 45 εκατομμυρίων δολαρίων δεν μπόρεσε να υπερκαλυφθεί από κέρδη των 38,1.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Αποκλειστικά για την ταινία γράφτηκε το There’s Nothing Like A Show On Broadway, όπου ερμηνεύεται από τον ίδιο τον Mel Brooks.

Γκαλερι φωτογραφιων

21 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *