Παρότι ενταφιάστηκε με ασφάλεια σε μια κρύπτη βαθιά κάτω από την ανηλεή έρημο, μια αρχαία πριγκίπισσα, της οποίας το πεπρωμένο της κλάπηκε με αδικία, ξυπνάει στο σήμερα. Μαζί της κουβαλάει μια μοχθηρία που αναπτύχθηκε μέσα στους αιώνες και σκορπάει τρόμο που αψηφά την ανθρώπινη αντίληψη.

Σκηνοθεσία:

Alex Kurtzman

Κύριοι Ρόλοι:

Tom Cruise … Nick Morton

Sofia Boutella … Ahmanet

Annabelle Wallis … Jennifer ‘Jenny’ Halsey

Jake Johnson … λοχίας Chris Vail

Courtney B. Vance … συνταγματάρχης Greenway

Russell Crowe … Δρ Henry Jekyll

Marwan Kenzari … Malik

Javier Botet … Set

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: David Koepp, Christopher McQuarrie, Dylan Kussman

Στόρι: Jon Spaihts, Alex Kurtzman, Jenny Lumet

Παραγωγή: Sarah Bradshaw, Sean Daniel, Alex Kurtzman, Chris Morgan

Μουσική: Brian Tyler

Φωτογραφία: Ben Seresin

Μοντάζ: Gina Hirsch, Paul Hirsch, Andrew Mondshein

Σκηνικά: Jon Hutman, Dominic Watkins

Κοστούμια: Penny Rose

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Mummy
  • Ελληνικός Τίτλος: Η Μούμια

Άμεσοι Σύνδεσμοι

  • Η Μούμια (1932)
  • Ο Βρικόλακας των Πυραμίδων (1959)
  • Η Μούμια (1999)

Παραλειπόμενα

  • Ένα reboot για το γνωστό «σύμπαν τεράτων» της Universal Pictures, με ρίζες στη δεκαετία του 1930, που ξεκινάει με αυτή την ταινία το 2017 με γενικό τίτλο «Universal Monsters Cinematic Universe».
  • Αρχικός σκηνοθέτης ήταν ο Len Wiseman αλλά αποχώρησε. Αντικαταστάθηκε από τον Andy Muschietti, αλλά κι αυτός έφυγε λόγω δημιουργικών διαφορών. Την ίδια καρέκλα αρνήθηκε και ο ισλανδός Baltasar Kormakur.
  • Όταν ο Stephen Sommers προσλήφθηκε για να κάνει τη Μούμια του 1999, είχε μέσα στις πρώτες επιλογές του τον Tom Cruise. 18 χρόνια μετά, ο σούπερ-σταρ δεν «γλύτωσε» τη μούμια.
  • Για τον ρόλο του Δρ Τζέκιλ παρέλασαν οι: Tom Hardy, Javier Bardem, Joseph Gordon-Levitt, Eddie Redmayne.
  • Η ταινία είναι τρισδιάστατη.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο Brian Tyler είχε γράψει τη μισή μουσική πριν καν ξεκινήσουν τα γυρίσματα. Εντέλει, κατέληξε να γράψει μουσική για πάνω από δύο ώρες υλικό, δηλαδή μεγαλύτερο κι από της ταινίας.

Κριτικός:  Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 2/1/2018

Ούτε συζήτηση να μπήκε με το δεξί η αναβίωση του σύμπαν τεράτων της Universal, εκτός κι αν το μοναδικό μας μέλημα ήταν η συμμετοχή μεγάλων αστέρων σε αυτήν. Μάλιστα, το κακό μπάσιμο δεν μπορεί να εκληφθεί ως κάτι που δεν θα έχει επιπτώσεις στις υπόλοιπες ταινίες της σειράς, μια και το στίγμα που δίνει εδώ η μακρόβια εταιρία δεν είναι ό,τι καλύτερο. Καταρχάς, η δράση είναι η βασική της προτεραιότητα, και όχι να αναζητήσει νέους κώδικες τρόμου, ανάλογους δηλαδή με τη σημερινή εποχή. Μάλλον εδώ ξεχνάμε ότι στην εποχή τους τα τέρατα αυτά προκαλούσαν πρώτιστα τον τρόμο στον θεατή κι όλα τα άλλα έπονταν. Δεύτερον, η μούμια παραείναι όμορφη ακόμα και στη «φρικιαστική» της μορφή (εδώ θα κολλούσε εύστοχα κι ένα spoiler…), ενώ ο Κύριος Χάιντ παραείναι αστείος. Βασικά, την εν λόγω μούμια δεν ξέρεις αν θέλεις να την αποφύγεις ή να τη…

Μετά από το θάψιμο, αφού μιλάμε και για αρχαιολογία, έρχεται και το ξεθάψιμο. Αν δεν έχετε κανένα κόλλημα να υπάρχει ένα νέο σύμπαν ταινιών βασισμένο σε μια κάποια καλή ποιότητα, η δράση του φιλμ εφέ παρέχει άφθονα, φασαρία γίνεται με τις οκάδες, ενώ το χιούμορ που παρεμβαίνει ολόγυρα δεν είναι πάντα κρύο. Και για να μη ρίχνουμε όλα τα φταιξίματα άμεσα στη Universal, ούτε ο Alex Kurtzman κάνει την καλύτερη σκηνοθετική δουλειά, ούτε το σενάριο παρέχει κάποια αξιομνημόνευτη ιστορία. Χαμένος κόπος οι υπόλοιπες ταινίες του σύμπαντος, εν ολίγοις; Μάλλον δεν μπορούμε να καταδικάσουμε κάτι τέτοιο, μια και η αποτυχία της Μούμιας στα ταμεία και τις κριτικές μπορεί να κάνουν τις ιθύνοντες να αλλάξουν πλεύση, για το καλό όλων.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.