Ο Λέον Κάουφμαν είναι ένας φωτογράφος σε μια μεγαλούπολη της Αμερικής, και ψάχνει τη μεγάλη ευκαιρία για να γίνει διάσημος και να εκτιμηθεί το έργο του. Μέσω ενός γνωστού της αρραβωνιαστικιάς του, Μάγια, βρίσκει μια διάσημη γκαλερίστα που ενδιαφέρεται για το έργο του, αλλά του λέει να γίνει πιο σκληρός, πιο ωμός. Σε μία από τις φωτογραφίες του, παρατηρεί ότι πιθανότατα αποθανάτισε τον δολοφόνο μιας κοπέλας που εξαφανίστηκε κάπου στο μετρό, και αποφασίζει να ακολουθήσει τον άγνωστο για την καλύτερη φωτογραφία, αλλά και για να τον αποκαλύψει στην αστυνομία, οι οποίοι μοιάζει να μην τον πιστεύουν. Η παρακολούθηση τον οδηγεί στα μυστικά του μυστηριώδη άντρα με το βαλιτσάκι, ο οποίος όμως γρήγορα τον αντιλαμβάνεται και τον καταδιώκει.

Σκηνοθεσία:

Ryuhei Kitamura

Κύριοι Ρόλοι:

Bradley Cooper … Leon Kaufman

Leslie Bibb … Maya Jones

Brooke Shields … Susan Hoff

Vinnie Jones … Mahogany

Roger Bart … Jurgis

Ted Raimi … Randle Cooper

Peter Jacobson … Otto

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Jeff Buhler

Παραγωγή: Clive Barker, Gary Lucchesi, Eric Reid, Tom Rosenberg, Jorge Saralegui, Richard S. Wright

Μουσική: Johannes Kobilke, Robbie C. Williamson

Φωτογραφία: Jonathan Sela

Μοντάζ: Toby Yates

Σκηνικά: Clark Hunter

Κοστούμια: Christopher Lawrence

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Midnight Meat Train

Ελληνικός Τίτλος: Το Τρένο του Μεσονυχτίου

Εναλλακτικός Τίτλος: Clive Barker’s Midnight Meat Train [προώθησης]

Σεναριακή Πηγή

  • Διήγημα: The Midnight Meat Train του Clive Barker.

Παραλειπόμενα

  • Το 2005, είχε ανακοινωθεί ότι θα κάνει σκηνοθετικό ντεμπούτο με αυτό ο Patrick Tatopoulos, εξπέρ στα ειδικά εφέ.
  • Η unrated εκδοχή διαρκεί 103 λεπτά.
  • Αρχικά προορίζονταν για σίκουελ του Candyman.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 18/11/2008

Ένας ενδιαφέρων τύπος μέσα σε ένα υπόγειο τρένο, ολομόναχος. Τα φώτα παίζουν και ο άντρας σηκώνεται ανήσυχα από τη θέση του. Μέσα σε λίγα βήματα γλιστράει μέσα σε μια μικρή λίμνη αίματος. Οι τίτλοι πέφτουν… Μια ιδανική αρχή για σπλατερικές καταστάσεις… ή όχι;

Το γιαπωνέζικο όνομα στη σκηνοθεσία, καταρχάς, μη σαν εμπνέει σεβασμό. Η μεγαλύτερη επιτυχία του Ryuhei Kitamura, πριν την εν λόγω ταινία, ήταν ένα σίκουελ με Γκοτζίλα! Άντε και το Versus που τον έκανε γνωστό, για όσους φυσικά το έκαναν κέφι. Η μόνη του απωανατολική παρεμβολή εδώ είναι δύο-τρία φορμαλιστικά φλας και αυτό ήταν όλο. Μάλιστα, κατάφερε να με κάνει να νοσταλγήσω το ανεκδιήγητο Ρότενμπουργκ ο Κανίβαλος, που, τουλάχιστον, είχε σκηνοθετική άποψη.

Σεναριακές ευκολίες, σεναριακά λάθη, σεναριακές αφέλειες, κάποιες βαρετές συζητήσεις και γενικά… ένα σενάριο «χάρμα»! Όσο για τις «τρομακτικές» παρεμβολές, απλά θα σας θυμίσουν τόσο πολύ τα Saw και Hostel, που θα απορείτε το γιατί η ταινία δεν προσαρμόστηκε ως ένα σίκουελ τους. Μόνο για τον χασάπη της ταινίας θα πω μια καλή κουβέντα, και αυτή είναι ότι θεωρώ φοβερή «μούρη» τον Vinnie Jones…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.