Ο χάκερ Τόμας Αντερσον ζει μια συνηθισμένη ζωή, μέχρι που συναντά τον αινιγματικό Μορφέα που τον οδηγεί στον πραγματικό κόσμο. Στην πραγματικότητα, ο χρόνος είναι 200 χρόνια μπροστά και ο κόσμος έχει καταληφθεί από μηχανές τεχνητής νοημοσύνης. Οι μηχανές έχουν δημιουργήσει μια πλαστή πραγματικότητα του 20ού αιώνα, το Μάτριξ, για να κρατούν τους ανθρώπους ήσυχους, μέχρι να καταφέρουν, παίρνοντας δύναμη από τους ανθρώπους, να εξουσιάσουν τον κόσμο. Ο Άντερσον καταδιώκεται από τους Πράκτορες, κομπιούτερ με ανθρώπινη μορφή, γιατί θεωρείται ο Εκλεκτός που θα οδηγήσει τους ανθρώπους σε νίκη κατά των μηχανών και στην επικράτηση επί της Γης.

Σκηνοθεσία:

Lana Wachowski

Lilly Wachowski

Κύριοι Ρόλοι:

Keanu Reeves … Thomas A. Anderson/Neo

Laurence Fishburne … Morpheus

Carrie-Anne Moss … Trinity

Hugo Weaving … πράκτορας Smith

Joe Pantoliano … Cypher

Marcus Chong … Tank

Anthony Ray Parker … Dozer

Julian Arahanga … Apoc

Matt Doran … Mouse

Gloria Foster … η μάντισσα

Belinda McClory … Switch

Paul Goddard … πράκτορας Brown

Robert Taylor … πράκτορας Jones

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Lana Wachowski, Lilly Wachowski

Παραγωγή: Joel Silver

Μουσική: Don Davis

Φωτογραφία: Bill Pope

Μοντάζ: Zach Staenberg

Σκηνικά: Owen Paterson

Κοστούμια: Kym Barrett

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Matrix

Ελληνικός Τίτλος: The Matrix

Άμεσοι Σύνδεσμοι

The Matrix Reloaded (2003)

The Matrix Revolutions (2003)

The Animatrix (2003)

Κύριες Διακρίσεις

  • Όσκαρ μοντάζ, ήχου, ειδικών εφέ και ηχητικών εφέ.
  • Βραβείο Bafta ήχου και ειδικών εφέ. Υποψήφιο για φωτογραφία, μοντάζ και σκηνικά.

Παραλειπόμενα

  • Η ταινία έγραψε ιστορία στον χώρο του cyberpunk, με επιρροή από μάνγκα και ταινίες πολεμικών τεχνών. Οι τεχνικές της χορογραφίας δράσης βασίζονται σε αυτές του Χονγκ Κονγκ (Wire fu). Εδώ έγινε διάσημη και τεχνική των εφέ που θα ονομαστεί bullet time, όπου ενώ εντός του ίδιου πλάνου έχουμε κανονική ροή και slow-motion.
  • Ο Nicolas Cage απέρριψε τον ρόλο του Νίο λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων. Ομοίως έπραξαν και οι Brad Pitt και Val Kilmer. Πρώτη επιλογή των σκηνοθετριών (ακόμα εκείνη την εποχή συναντιόνταν ως άντρες) ήταν ο Johnny Depp, αλλά το στούντιο πίεσε για τον Reeves. Ο πρώτος όμως που είχε προσεγγισθεί ήταν ο Will Smith, αλλά προτίμησε το Wild Wild West.
  • Gary Oldman, Samuel L. Jackson και Val Kilmer ήταν υποψήφιοι για Μορφέας. Οι φήμες ήθελαν να τον ερμηνεύσει ο Sean Connery, αλλά η αλήθεια ήταν ότι του είχε προσφερθεί ο ρόλος του αρχιτέκτονα και όχι του Μορφέα.
  • Η πρώτη που προσεγγίσθηκε για Τρίνιτι ήταν η Janet Jackson.
  • Ο Jean Reno προσπέρασε τον ρόλο του πράκτορα Σμιθ, επειδή δεν μπορούσε να μεταφερθεί στην Αυστραλία, όπου έγιναν τα γυρίσματα.
  • Το εγχειρίδιο Simulacra and Simulation του γάλλου φιλοσόφου Jean Baudrillard χρησιμοποιήθηκε για να αντιληφθούν οι ηθοποιοί και το επιτελείο τη φιλοσοφία του Μάτριξ.
  • Με 63 εκατομμύρια δολάρια προϋπολογισμό, το φιλμ είχε έσοδα 463,5, έχτισε το δικό του franchise, ενώ απόκτησε άμεσα cult φήμη.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Από το σάουντρακ βγήκαν δύο σινγκλ: το Rock Is Dead (Marilyn Manson) και το Bad Blood (Ministry). Ακούγονται ακόμη κομμάτια των: Rammstein, Rob Dougan, Rage Against the Machine, Propellerheads, Deftones, Monster Magnet, The Prodigy, Rob Zombie και Meat Beat Manifesto.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 10/1/2009

Το πιο συναρπαστικό και ουσιώδες παραμύθι επιστημονικής φαντασίας των καιρών μας αρχίζει. Θα μπορούσα να σταθώ στα πρωτοποριακά ειδικά εφέ και στη δράση που όταν ξεκινάει σε κάνει να κρατάς την ανάσα σου. Όμως, αυτά δεν κάνουν, κατά ανάγκη, μια ταινία αθάνατη. Το Μάτριξ ξεχωρίζει ανάμεσα στα πολλά για την ευφυή φιλοσοφική προσέγγιση, μια παραβολή του γνωστού «συστήματος», που εξουσιάζει τα πάντα. Είναι ένα παραμύθι για σκεπτόμενους θεατές, ένα σενάριο που χτίζει μυθολογία και δεν εξαρτιέται από την απλή ευρηματικότητα. Δεν είναι παράδοξο που χτίστηκε πάνω του μια ολόκληρη γενιά φαν, που αναζητούσαν μια ερμηνεία στα βάρβαρα ερωτήματα που θέτει η -έτσι κι αλλιώς- περίεργα ανούσια καθημερινότητα μας. Οι αδελφές Γουατσόφσκι ανακηρύχτηκαν, αυτόματα, μάστορες του περφεξιονισμού (με σαφέστατες επιρροές από το σινεμά του Χονγκ Κονγκ), αλλά πήραν ευθύνη και για την πτώση του μύθου, με τις δύο ανούσιες συνέχειες του 2003. Πάνω από 400 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως οι εισπράξεις, τέσσερα τεχνικά Όσκαρ (τα οποία δίκαια «έκλεψαν» από τον Τζορτζ Λούκας και την επιστροφή του Πολέμου των Άστρων) και μια φήμη που είναι βέβαιο πως θα καθιερώσει την ταινία ως κλασική.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

26 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.