The Master

Δεκαετία του 1950. Ο Λάνκαστερ Ντοντ, γνωστός ως «The Master», ένας χαρισματικός διανοούμενος, ιδρύει έναν οργανισμό βασισμένο στην πίστη. Ο οργανισμός αρχίζει να αναπτύσσει ολοένα και περισσότερο την επιρροή του στον λαό των ΗΠΑ. Το δεξί χέρι του Ντοντ, ο Φρέντι Σάτον, όμως, αρχίζει να αμφισβητεί τόσο την αξία της οργάνωσης, όσο κυρίως του ιδρυτή της.

Σκηνοθεσία:

Paul Thomas Anderson

Κύριοι Ρόλοι:

Joaquin Phoenix … Freddie Quell

Philip Seymour Hoffman … Lancaster ‘The Master’ Dodd

Amy Adams … Peggy Dodd

Laura Dern … Helen Sullivan

Ambyr Childers … Elizabeth Dodd

Jesse Plemons … Val Dodd

Lena Endre … Κα Solstad

Kevin J. O’Connor … Bill White

Rami Malek … Clark

Christopher Evan Welch … John More

Madisen Beaty … Doris Solstad

Patty McCormack … Mildred Drummond

Jillian Bell … Susan Gregory

Joshua Close … Wayne Gregory

David Warshofsky … αστυνομικός

W. Earl Brown … επιχειρηματίας

Fiona Dourif … χορεύτρια

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Paul Thomas Anderson

Παραγωγή: Paul Thomas Anderson, Megan Ellison, Daniel Lupi, JoAnne Sellar

Μουσική: Jonny Greenwood

Φωτογραφία: Mihai Malaimare Jr.

Μοντάζ: Leslie Jones, Peter McNulty

Σκηνικά: David Crank, Jack Fisk

Κοστούμια: Mark Bridges

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: The Master
• Ελληνικός Τίτλος: The Master

Κύριες Διακρίσεις

• Υποψήφιο για Όσκαρ πρώτου αντρικού ρόλου (Joaquin Phoenix), δεύτερου αντρικού ρόλου (Philip Seymour Hoffman) και δεύτερου γυναικείου ρόλου (Amy Adams).
• Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα πρώτου αντρικού ρόλου (Joaquin Phoenix) σε δράμα, δεύτερου αντρικού ρόλου (Philip Seymour Hoffman) και δεύτερου γυναικείου ρόλου (Amy Adams).
• Υποψήφιο για Bafta πρώτου αντρικού ρόλου (Joaquin Phoenix), δεύτερου αντρικού ρόλου (Philip Seymour Hoffman), δεύτερου γυναικείου ρόλου (Amy Adams) και σεναρίου.
• Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Βενετίας. Βραβείο σκηνοθεσίας, αντρικών ερμηνειών (Joaquin Phoenix και Philip Seymour Hoffman) και FIPRESCI.

Παραλειπόμενα

• Όταν έγινε γνωστό το σενάριο, οι εικασίες ήθελαν να αφορά τη Σαϊεντολογία. Ειδικότερα, μέτρησε η ομοιότητα του Philip Seymour Hoffman με τον L. Ron Hubbard, τον ιδρυτή της, τόσο σε στοιχεία ταυτότητας όσο και σε εμφάνιση. Όμως, η παραγωγή αρνήθηκε οποιαδήποτε νύξη ομοιότητας (αν και εν μέρει αυτό δεν ισχύει). Αρκετοί δημοσιογράφοι είκασαν πως η εκκλησία της Σαϊεντελογίας είναι τόσο ισχυρή στο Χόλιγουντ, που αν θιγόταν η εικόνα της θα είχε τη δύναμη να σταματήσει τη Universal από το να δώσει το πράσινο φως στην παραγωγή.
• Το σενάριο γράφτηκε υπό πολλές επιρροές. Από τον L. Ron Hubbard και τα αρχικά κείμενα που είχαν γραφτεί από τον Paul Thomas Anderson για το Θα Χυθεί Αίμα, ως το μυθιστόρημα V. του Thomas Pynchon, το πολεμικό ντοκιμαντέρ Let There Be Light του John Huston, ιστορίες για μεθυσμένους ναύτες που είχε διηγηθεί στον σκηνοθέτη ο Jason Robards κατά τα γυρίσματα του Μανόλια, και την ιστορία της ζωής του συγγραφέα John Steinbeck.
• Προβλήματα που αφορούσαν το σενάριο και το μπάτζετ ώθησαν τη Universal Pictures σε αποχώρηση από τη χρηματοδότηση, που θα αναλάβει τελικά η Weinstein Company. Πριν βρεθεί ο νέος διανομέας, ο Anderson εκμεταλλεύτηκε το χρονικό κενό και προέβη σε αρκετές αλλαγές στο σενάριο.
• Για τον ρόλο του Φρέντι είχαν ακουστεί ως φήμες τα ονόματα των James Franco και Jeremy Renner, αλλά στο μυαλό του σκηνοθέτη ήταν εξαρχής ο Joaquin Phoenix (που εκείνη την περίοδο δέχονταν δύσκολα ρόλους).
• Η Reese Witherspoon ήταν η πρώτη επιλογή για τον ρόλο της Πέγκι Ντοντ.
• Για τον ρόλο που κατέληξε στην Ambyr Childers, υποψήφιες ήταν οι Amanda Seyfried, Emma Stone και Deborah Ann Woll.
• Το 85% της ταινίας γυρίστηκε σε φιλμ 65 mm, με υπάλληλο της Panavision να βρίσκεται στα γυρίσματα για να βοηθήσει τον Robert Elswit με τις συγκεκριμένες κάμερες. Το υπόλοιπο κομμάτι του φιλμ είναι σε 35mm με Panavision Millennium XL2s. Για τις ανάγκες προβολής, όλο το υλικό κάδρου 2.20:1 προσαρμόστηκε σε 1.85:1, θυσιάζοντας έτσι κομμάτι της εικόνας για χάρη μιας ομοιογένειας.
• Πριν την ένταξη στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Βενετίας, η ταινία έκανε πρεμιέρα στην American Cinematheque σε εικόνα 70 mm. Μια προβολή παρόμοιου φορμάτ δεν είχε υπάρξει από το 1996 και το Άμλετ του Kenneth Branagh.
• Ο Anderson είχε δηλώσει το 2018 πως αυτή ήταν η αγαπημένη του ταινία από όσες είχε δημιουργήσει.
• Οι πολύ θετικές κριτικές δεν βρήκαν ανάλογη ανταπόκριση από τα ταμεία. Με κόστος 32 εκατομμύρια δολάρια, οι εισπράξεις παρέμειναν στα 28,3.

Μουσικά Παραλειπόμενα

• Πέρα από το αυθεντικό σκορ, υπάρχουν και 4 τραγούδια από την εποχή που εξελίσσεται η πλοκή. Ανάμεσα σε αυτά είναι και το Don’t Sit Under the Apple Tree (with Anyone Else but Me), το οποίο ερμηνεύεται από την ηθοποιό Madisen Beaty (συμπεριλήφθηκε στο σάουντρακ).