Μόλις από τα 11 του, ο Κόνραντ μεγαλώνει από τους υπάλληλους πολυτελούς ξενοδοχείου, καθώς οι πάμπλουτοι γονείς του είπαν να πάνε 20 χρόνια διακοπές στο Παρίσι. Τώρα, στα 30 του, ζει μέσα στη χλιδή και κυνηγάει κοπέλες για να περάσει η ώρα του. Όμως, οι γονείς παίρνουν διαζύγιο και το χρήμα σταματάει ξαφνικά να ρέει προς τον Κόνραντ, ο οποίος βρίσκεται στον δρόμο με άδειες τις τσέπες. Με κάποιες συμβουλές και 200 δολάρια από τον θεραπευτή του, ξεκινάει μια νέα ζωή, μετακομίζοντας για αρχή σε έναν παλιό φίλο, τον Ντίλαν. Και τότε είναι που γνωρίζει αυτήν που είναι ικανή να του αλλάξει για πάντα τη ζωή. Το μεγάλο πρόβλημα ξεκινάει όταν ανακαλύπτει ότι είναι η κοπέλα του Ντίλαν.

Σκηνοθεσία:

Peter Glanz

Κύριοι Ρόλοι:

Jason Bateman … Conrad Valmont

Olivia Wilde … Beatrice Fairbanks

Billy Crudup … Dylan Tate

Jenny Slate … Jocelyn

Tony Roberts … Barry

Barry Primus … Bernard

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Peter Glanz

Στόρι: Peter Glanz, Juan Iglesias

Παραγωγή: Neda Armian, Uday Chopra

Μουσική: Jay Israelson

Φωτογραφία: Ben Kutchins

Μοντάζ: Sarah Flack

Σκηνικά: Rick Butler

Κοστούμια: Heidi Bivens

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Home Cinema.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Longest Week

Ελληνικός Τίτλος: Ατελείωτη Εβδομάδα

Παραλειπόμενα

  • Ολοκληρωμένη από το 2012, αλλά έμεινε δύο χρόνια στα συρτάρια.
  • Σκηνοθέτης και εταιρία παραγωγής είχαν από μια τελείως διαφορετική κόπια της ίδιας ταινίας. Αυτό θεωρητικά θα μπορούσε να εκφραστεί σε ένα Director’s Cut, αλλά ποτέ δεν βγήκε κάτι τέτοιο.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 31/5/2016

Μάλλον συγχωρείται ο σκηνοθέτης-σεναριογράφος Πίτερ Γλανζ, μια και πρόκειται για την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία και το γεγονός ότι του «φορτώσανε» αμέσως ένα κάρο πρωτοκλασάτα ονόματα. Σαν να νιώθεις το άγχος του νεαρού δημιουργού, το φιλμ του είναι φορτωμένο με ιδέες πάνω στην τεχνική του υπόσταση, και πράγματι παρέχει μια ενδιαφέρουσα φωτογραφία κι ένα μοντάζ σε ροή. Μάλιστα, κάτι συνηθισμένο στο ανεξάρτητο σινεμά των ΗΠΑ, η Νέα Υόρκη μοιάζει ομορφότερη κι από ό,τι αληθινά είναι. Αλλά όλα εμμένουν στην επιφάνεια. Μπίλι Κράνταπ, Ολίβια Γουάιλντ και Τζέισον Μπέιτμαν δεν έχουν να ερμηνεύσουν κάτι, μια και οι χαρακτήρες τους λειτουργούν ως μέρος ενός αμίλητου καμβά εικόνων και τζαζ ήχων. Γενικά, τα θετικά του στοιχεία σε βοηθούν να πας ως το φινάλε, αλλά κι αυτό θα το έχεις πετάξει από τη μνήμη σου μετά από ελάχιστο.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.