Το 1982, μια ομάδα τοπικών μουσικών στο Αντιγιαμάν, μια μικρή πόλη κοντά στα Άδανα, δεν μπορούν να επιβιώσουν εξαιτίας της απαγόρευσης της κυκλοφορίας που είχε επιβληθεί εκείνα τα χρόνια. Η λύση που βρίσκουν στο πρόβλημά τους έχει ως αποτέλεσμα να καταλήξουν στη φυλακή. Όταν όμως ο τοπικός άρχοντας της περιοχής αποφασίσει να δημιουργήσει μια μοντέρνα ορχήστρα με μέλη αυτούς τους μουσικούς, τα κωμικοτραγικά γεγονότα δεν θα αργήσουν να ακολουθήσουν.

Σκηνοθεσία:

Muharrem Gulmez

Sirri Sureyya Onder

Κύριοι Ρόλοι:

Cezmi Baskin … Abuzer Yayladali

Ozgu Namal … Gulendam Yayladali

Umut Kurt … Haydar Arikan

Nazmi Kirik … Tekin Yayladali

Bahri Beyat … Mahmut Yayladali

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Sirri Sureyya Onder

Παραγωγή: Necati Akpinar, Zumrut Arol Bekce

Μουσική: Aytekin Atas

Φωτογραφία: Gokhan Atilmis

Μοντάζ: Engin Ozturk

Σκηνικά: Cagri Aydin

Κοστούμια: Esra Bayram, Funda Buyuktunalioglu

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Beynelmilel
  • Ελληνικός Τίτλος: Η Διεθνής
  • Διεθνής Τίτλος: The International

Κύριες Διακρίσεις

  • Καλύτερη ταινία στο φεστιβάλ της Άγκυρας.
  • Βραβείο κοινού στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Παραλειπόμενα

  • Σκηνοθετικό ντεμπούτο για τους Muharrem Gulmez, Sirri Sureyya Onder.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 9/10/2008

Δύο τούρκοι σκηνοθέτες βάλθηκαν να μας πάνε πίσω, στην εποχή που ο ελληνικός κινηματογράφος εκμεταλλευόταν πρόσωπα. Μιλάμε για ταινίες διαδραματισμένες στην ύπαιθρο της δεκαετίας του 1950. Δεν είναι φολκλόρ σινεμά, απλά τόσο λαϊκό και τόσο απλό, που θα μπορούσε επίσης να είναι πιλότος τηλεοπτικής κομεντί.

Κι όμως είναι σάτιρα. Μια σάτιρα που παραπέμπει στην εποχή της τουρκικής χούντας, όχι πολύ μακριά από το σήμερα. Πέρα όμως από τα τελευταία δέκα λεπτά, που παίρνει η ταινία μια απότομη και κάπως άδετη πολιτική-τραγική στροφή, όλα κυλούν χαρούμενα και καλοπροαίρετα. Όλη την καλή δουλειά την κάνουν τα πρόσωπα των κατοίκων του χωριού και η λαϊκότητα των διαλόγων, στα όρια της αφέλειας. Έτσι κι αλλιώς, η βασική υπόθεση στηρίζεται στην αφέλεια, ή καλύτερα, στην άγνοια των ντόπιων.

Οι δύο σκηνοθέτες δεν έχουν προηγούμενη κινηματογραφική πείρα, κι αυτό φαίνεται στο μονοδιάστατο της γραφής τους. Απλοί χαρακτήρες-καρικατούρες, λιτές κι απέριττες καταστάσεις, χαλαρό και όχι ξεκαρδιστικό χιούμορ. Και το χαλαρό είναι αυτό που αν τ’ αποζητάτε, θα σας κάνει να ευχαριστηθείτε την ταινία. Αλλά από πολιτικής άποψης, δεν θα τους έλεγα και απόγονους του Yilmaz Guney…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

8 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.