Η γαλλική Ριβιέρα θα γίνει το πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα σε μια απατεώνισσα της υψηλής κοινωνίας, τη Τζόζεφιν, και μια του ακριβώς αντίθετου, την Πένι. Μέχρι που η δεύτερη αποφασίσει να ζητήσει από την Τζόζεφιν να της μάθει τα υψηλά κόλπα. Παρότι αρχικά αυτό δείχνει να λειτουργεί, όταν στο πεδίο εμφανίζεται ο πάμπλουτος εξπέρ των κομπιούτερ Τόμας, η κόντρα αναφλέγεται εκ νέου.
Σκηνοθεσία:
Chris Addison
Κύριοι Ρόλοι:
Anne Hathaway … Josephine ‘Jo’ Chesterfield
Rebel Wilson … Penny ‘Penn’ Rust
Alex Sharp … Thomas Westerburg
Ingrid Oliver … Brigitte Desjardins
Dean Norris … Howard Bacon
Timothy Simons … Jeremy
Rob Delaney … Todd
Tim Blake Nelson … Portnoy
Nicholas Woodeson … Albert
Casper Christensen … Mathias
Hannah Waddingham … Shiraz
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Stanley Shapiro, Paul Henning, Dale Launer, Jac Schaeffer
Στόρι: Stanley Shapiro, Paul Henning, Dale Launer
Παραγωγή: Roger Birnbaum, Rebel Wilson
Μουσική: Anne Dudley
Φωτογραφία: Michael Coulter
Μοντάζ: Anthony Boys
Σκηνικά: Alice Normington
Κοστούμια: Emma Fryer
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: The Hustle
- Ελληνικός Τίτλος: Η Κομπίνα
Άμεσοι Σύνδεσμοι
- Ιστορίες του Κρεβατιού (1964)
- Απατεώνες και Τζέντλεμεν (1988)
Σεναριακή Πηγή
- Σενάριο: Ιστορίες του Κρεβατιού των Stanley Shapiro, Paul Henning.
- Σενάριο: Απατεώνες και Τζέντλεμεν των Dale Launer, Stanley Shapiro, Paul Henning.
Παραλειπόμενα
- Παρότι η αρχική πηγή είναι το Ιστορίες του Κρεβατιού του 1964, η ταινία διαφημίζεται ως άμεσο ριμέικ του ριμέικ εκείνης, το Απατεώνες και Τζέντλεμεν (1988), ως μια θηλυκή εκδοχή του τελευταίου.
- Κινηματογραφικό ντεμπούτο στη σκηνοθεσία για τον βρετανό κωμικό Chris Addison.
- Αρχικά ήταν να ονομαστεί εν είδει σάτιρας ως Nasty Women. Κι αυτό επειδή ως μία τέτοια κατονόμαζε ο Donald Trump τη Hillary Clinton, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας.
- Μπορεί ο Timothy Simons να αναφέρεται στο βασικό καστ, έχει μόνο όμως μία σκηνή επί του φιλμ.
- Ενώ η πλοκή εξελίσσεται στη Γαλλική Ριβιέρα, τα γυρίσματα έγιναν στην ισπανική Μαγιόρκα.
- Η επιτροπή αξιολόγησης αρχικά έδωσε το R στην ταινία, με τη Rebel Wilson να είναι αυτή που πέτυχε να το κατεβάσει στο PG-13.
Μουσικά Παραλειπόμενα
- Η Meghan Trainor ερμηνεύει για την ταινία το Badass Woman.
Κριτικός: Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur
Έκδοση Κειμένου: 3/6/2019
Το έκαναν οι θηλυκοί «Ghostbusters», το έκανε και η «Συμμορία των 8». Στο πλαίσιο της νέας μόδας «αλλαγής φύλου» προϋπάρχουσων αφηγήσεων, οι σεναριογράφοι του επιτυχημένου «Απατεώνες και Τζέντλεμεν» των late-80’s επαναλαμβάνουν τη συνταγή που με τη σειρά της ήταν βασισμένη στο λιγότερο γνωστό «Ιστορίες του Κρεβατιού» του ‘64, αντικαθιστώντας τους Steve Martin και Michael Caine με τις Rebel Wilson και Anne Hathaway αντίστοιχα. Βέβαια, γραμμένο από ένα ως επί το πλείστον αντρικό συγγραφικό τιμ, το φιλμ δεν κάνει στ’ αλήθεια κάποιο ουσιώδες φεμινιστικό σχόλιο, πέρα από την προφανή αντικατάσταση των αντρών πρωταγωνιστών με γυναίκες. Θα μου πείτε, ουσιωδώς φεμινιστική κίνηση είναι η ύπαρξη ταινιών με γυναίκες πρωταγωνίστριες, χωρίς αυτό να σημαίνει «φεμινιστικό σχόλιο», αλλά απλώς «μία ακόμα ταινία, όπως όλες οι άλλες». Δεκτό. Απλώς, αυτό είναι κάτι που θα εκτιμούσαμε αν η κινηματογραφική ποιότητα του φιλμ ήταν άξια λόγου και η σεναριακή της προσέγγιση στοιχειωδώς ενδιαφέρουσα.
Εδώ, όμως, οι σεναριογράφοι του προγενέστερου φιλμ και ο πρωτοεμφανιζόμενος στο σινεμά σκηνοθέτης Chris Addison δεν προσθέτουν ουσιαστικά κάτι καινούριο στην έτοιμη συνταγή, ούτε και πετυχαίνουν, τουλάχιστον, κάποιον εύστοχο εκμοντερνισμό της. Τα τηλεοπτικής κοπής κωμικά γκαγκ, το αμήχανο τάιμινγκ και μια έλλειψη κινηματογραφικής-οπτικής εφευρετικότητας που προδίδεται από την έντονη εξάρτιση από τη βεβιασμένα «feelgood» μουσική ευθύνονται για ένα φιλμ που δυσκολεύεται να βρει τη φωνή του, να ξεχωρίσει από τον σωρό ή έστω να μας κάνει πραγματικά να διασκεδάσουμε. Πέρα από ορισμένες αποτελεσματικές κωμικές ιδέες, το σύνολο προσφέρει μια ευχάριστη αλλά ποτέ πραγματικά απολαυστική θέαση, που φλερτάρει συχνά με τη σαχλαμάρα ή τον παλιμπαιδισμό, και γι’ αυτό απευθύνεται μάλλον σε εφηβικές ηλικίες. Αλλιώς, προορίζεται για κάποιο αργόσχολο τηλεοπτικό βράδυ Κυριακής, που κανείς δεν θα κουράσει το μυαλό του για να αποδομήσει την ανοησία των τεκταινόμενων…
Βαθμολογία:
Γκαλερι φωτογραφιων
