Με την ανάκτηση του Βασιλείου των Νάνων από τον δράκο Νοσφιστή, ο Μπίλμπο και οι δεκατρείς Νάνοι έχουν άθελά τους συμβάλλει στην εξάπλωση μιας φονικής δύναμης. Ο εξοργισμένος Νοσφιστής επιτίθεται στους ανυπεράσπιστους κατοίκους της Λιμνούπολης. Παράλληλα, κυριευμένος από το πάθος του για πλούτο, ο Θόριν Δρύασπις βάζει τον θησαυρό πάνω από την τιμή και τους φίλους του. Παραμονεύουν όμως μεγαλύτεροι κίνδυνοι, τους οποίους γνωρίζει μόνο ο Γκάνταλφ. Ο μεγάλος εχθρός τους, Σάουρον, έχει στείλει λεγεώνες από Ορκ για να επιτεθούν στο Βουνό της Μοναξιάς. Η φυλή των Νάνων, τα Ξωτικά και οι Άνθρωποι πρέπει να αποφασίσουν είτε να ενώσουν τις δυνάμεις τους, είτε να καταστραφούν. Ο Μπίλμπο θα πρέπει να πολεμήσει τόσο για τη ζωή του, όσο και για των συντρόφων του, στην επική Μάχη των Πέντε Στρατών, καθώς το μέλλον της Μέσης Γης παραμένει αβέβαιο.

Σκηνοθεσία:

Peter Jackson

Κύριοι Ρόλοι:

Martin Freeman … Bilbo Baggins

Ian McKellen … Gandalf

Richard Armitage … Thorin Oakenshield II

Benedict Cumberbatch … Smaug/Sauron (φωνή)

Evangeline Lilly … Tauriel

Luke Evans … Bard/Girion

Lee Pace … βασιλιάς Thranduil

Stephen Fry … ο αφέντης της Laketown

Orlando Bloom … Legolas Greenleaf

Ken Stott … Balin

Graham McTavish … Dwalin

Aidan Turner … Kili

Dean O’Gorman … Fili

Mark Hadlow … Dori

Jed Brophy … Nori

Adam Brown … Ori

John Callen … Oin

Peter Hambleton … Gloin

William Kircher … Bifur

James Nesbitt … Bofur

Stephen Hunter … Bombur

Cate Blanchett … Galadriel

Hugo Weaving … Elrond

Christopher Lee … Saruman

Ian Holm … Bilbo Baggins (γηραιός)

Mikael Persbrandt … Beorn

Sylvester McCoy … Radagast

Billy Connolly … Dain

Manu Bennett … Azog

Ryan Gage … Alfrid Lickspittle

John Bell … Bain

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Fran Walsh, Philippa Boyens, Peter Jackson, Guillermo del Toro

Παραγωγή: Carolynne Cunningham, Peter Jackson, Fran Walsh, Zane Weiner

Μουσική: Howard Shore

Φωτογραφία: Andrew Lesnie

Μοντάζ: Jabez Olssen

Σκηνικά: Dan Hennah

Κοστούμια: Bob Buck, Ann Maskrey, Richard Taylor

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Hobbit: The Battle of the Five Armies
  • Ελληνικός Τίτλος: Χόμπιτ: Η Μάχη των Πέντε Στρατών

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: The Hobbit του J.R.R. Tolkien.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ ηχητικών εφέ.
  • Υποψήφιο για Bafta ειδικών εφέ.

Παραλειπόμενα

  • Η ταινία βγήκε και τρισδιάστατη.
  • Τα γυρίσματα είχαν τελειώσει στις 6 Ιουλίου του 2012, αλλά έπειτα ήρθε η απόφαση να σπάσει η σειρά σε τριλογία. Έτσι, το Καλοκαίρι του 2013 μαζεύτηκαν και πάλι όλοι οι συντελεστές για επιπρόσθετα γυρίσματα.
  • Αρχικά ήταν να τιτλοφορηθεί There and Back Again, με τον Jackson όμως να επιλέγει έναν πιο ταιριαστό κατά αυτόν τίτλο.
  • Τόσο η κόρη του Peter Jackson όσο κι αυτή του Andy Serkis κάνουν πέρασμα ως κορίτσια που τρέχουν να γλυτώσουν από την επίθεση του δράκου.
  • Για λόγους υγείας (ή μάλλον ηλικίας), ο Ian Holm κι ο Christopher Lee γύρισαν τις σκηνές τους στα στούντιο Pinewood του Λονδίνου, ώστε να μην ταξιδέψουν. Για τον Holm έμελλε να είναι αυτή η έσχατη του ταινία, ενώ για τον Christopher Lee η τελευταία “ζωντανή”, μια και συμμετέχει φωνητικά είτε ως αφηγητής σε ντοκιμαντέρ είτε σε κινούμενα σχέδια μέχρι το 2015 όπου έφυγε από τη ζωή.
  • Η ποδοσφαιρική ομάδα Wellington Phoenix (Νέα Ζηλανδία) φόρεσε σε έναν της αγώνα φανέλα ειδικά σχεδιασμένη για την προώθηση της πρεμιέρας.
  • Δύο ήταν τα βίντεο-γκέιμ που βγήκαν ταυτόχρονα με την ταινία: το The Hobbit: Battle of the Five Armies – Fight for Middle Earth και το Middle-earth: Shadow of Mordor.
  • Η λιγότερο εμπορική ταινία των τριών Χόμπιτ, με εισπράξεις 962,2 εκατομμύρια δολάρια.
  • Η Extended-Edition περιέχει 20 εξτρά λεπτά, αποκλειστικά για το Home Cinema (αν και βγήκε σε ειδική προβολή στις αίθουσες για μία όμως ημέρα). Αντίθετα με το PG-13 της ταινίας στις αίθουσες, αυτή χαρακτηρίστηκε λόγω πρόσθετης βίας ως R.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Το τραγούδι των τίτλων τέλους είναι το The Last Goodbye, και συνοδεύεται από τη φωνή του Billy Boyd.

Κριτικός:  Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 17/2/2018

Ο απώτερος σκοπός του Jackson είναι να κλείσει η δεύτερη τριλογία στο στυλ της πρώτης, επιθυμώντας ίσως και να κλέψει τις εντυπώσεις φαν και κριτικών που ήταν διφορούμενες. Το κακό με αυτές τις εντυπώσεις, ιδίως των φαν, ήταν ότι επειδή είχαν μαγευτεί τόσο από την αρχική τριλογία (άλλωστε, γι’ αυτό έγιναν φαν), δεν ήταν έτοιμοι να δεχτούν κάτι που δεν θα ήταν φανερά ανώτερο. Η «Μάχη των Πέντε Στρατών», όμως, ακολουθώντας δύο γεμάτα κεφάλαια, είναι ένας θρίαμβος του μεγαλύτερου φαν όλων: του ίδιου του Jackson. Χωρίς να σε αφήνει με την παραμικρή εντύπωση πως κλέβει στοιχεία από τον εαυτό του, παρουσιάζει ένα ακόμα κομμάτι του συνολικού οράματος του, υπό τη μορφή μιας τεράστιας μάχης. Μιας μάχης που σε σχέση με αυτή της «Επιστροφής του Βασιλιά» μπαίνει σε μάταιη σύγκριση, αφού και οι δύο αριστεύουν η καθεμιά με το δικό της ντεκόρ, τους δικούς της χαρακτήρες, την προσωπική της σφραγίδα. Κι εδώ είναι το απόγειο μιας μεγάλης περιπέτειας που μονάχα με τόσο μεγαλειώδη τρόπο θα μπορούσε κατάλληλα να κλείσει.

Σε σχέση με τα δύο προηγούμενα «Χόμπιτ», η διαφορά είναι ότι ενώ άργησαν, οι χαρακτήρες έχουν πια γίνει οικείοι (όχι λόγω ανάλυσης τους, αλλά απλής οικειότητας), άξιοι να σε κερδίσουν, ενώ η μάχη του φινάλε παρέχει ένα θέαμα που απλά περίμενε την κατάλληλη ώρα για να έρθει. Για την ακρίβεια, όπως και στην πρώτη τριλογία, δεν υπάρχει η λογική να σε κερδίσει ανά επεισόδιο, αλλά επί του όλου, αδικώντας έτσι τη βαθμολογική διαφοροποίηση ανάμεσα στα τρία μέρη. Συνολικά, είναι ένα «κλικ» παρακάτω από τους «Άρχοντες», αλλά όχι σε βαθμό που να μειώνει αληθινά την απόλαυση που θα αδράξει ο καθένας που δεν θα ξεκινήσει με ιδιόρρυθμες απαιτήσεις να παρακολουθεί.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

29 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

1 Σχόλια