Ο Γκριντς ζει μοναχικά μέσα σε μια σπηλιά, με μόνη συντροφιά τον πιστό του σκύλο Μαξ. Εφοδιασμένος με εφευρέσεις κι αντικείμενα για τις καθημερινές ανάγκες του, ο Γκριντς βλέπει τους γείτονές του στο Χούβιλ μόνο όταν του τελειώνουν τα τρόφιμα. Κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα, οι κάτοικοι του Χούβιλ τού χαλάνε την ήρεμη μοναχικότητά του, με τους όλο και πιο μεγάλους, όλο και πιο φωτεινούς, όλο και πιο δυνατούς εορτασμούς τους. Όταν δηλώνουν πως θα κάνουν τα φετινά Χριστούγεννα τρεις φορές πιο μεγάλα, ο Γκριντς συνειδητοποιεί ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος να ξανακερδίσει την ηρεμία του: αποφασίζει να ντυθεί Άγιος Βασίλης και, παρέα με τον Μαξ κι έναν τάρανδο, να κλέψει τα Χριστούγεννα! Στο μεταξύ, κάτω στο Χούβιλ, η Σίντι-Λου, ένα κορίτσι που λατρεύει τα Χριστούγεννα, σχεδιάζει με τους φίλους της να παγιδεύσει τον Άγιο Βασίλη, έτσι ώστε να τον ευχαριστήσει που βοηθάει τη μητέρα της να τα βγάλει πέρα. Καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, ωστόσο, η καλοσύνη της οδεύει σε σύγκρουση με τον κατεργάρη Γκριντς. Θα καταφέρει η Σίντι-Λου να γνωρίσει τον Άγιο Βασίλη; Θα καταφέρει ο Γκριντς να σταματήσει τους κατοίκους του χωριού να σταματήσουν τους εορτασμούς μία και καλή;

Σκηνοθεσία:

Yarrow Cheney

Scott Mosier

Κύριοι Ρόλοι:

Benedict Cumberbatch … The Grinch (φωνή)

Cameron Seely … Cindy-Lou Who (φωνή)

Rashida Jones … Donna Who (φωνή)

Kenan Thompson … Κος Bricklebaum (φωνή)

Angela Lansbury … δήμαρχος McGerkle (φωνή)

Pharrell Williams … ο αφηγητής (φωνή)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Michael LeSieur, Tommy Swerdlow

Παραγωγή: Janet Healy, Christopher Meledandri

Μουσική: Danny Elfman

Μοντάζ: Chris Cartagena

Σκηνικά: Colin Stimpson

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Grinch
  • Ελληνικός Τίτλος: Ο Γκριντς
  • Εναλλακτικός Τίτλος: Dr. Seuss’ The Grinch

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Σεναριακή Πηγή

  • Διήγημα: How the Grinch Stole Christmas! του Dr. Seuss.

Παραλειπόμενα

  • Τεχνική: Computer-animated (ψηφιακό)
  • Η ταινία βγήκε και τρισδιάστατη.
  • Τρίτη διασκευή του διάσημου διηγήματος του Dr. Seuss, αφού προηγήθηκαν μια τηλεταινία καρτούν του 1966 (με τον Boris Karloff ως φωνή στον κύριο ρόλο), και το Ο Κατεργάρης των Χριστουγέννων του 2000. Είναι όμως και η τρίτη σε κινούμενα σχέδια με τους Χου γενικά, μετά την τηλεταινία και το Χόρτον (2008).
  • Αρχικά ήταν να το σκηνοθετήσουν ο Peter Candeland με τον Yarrow Cheney.
  • Η Illumination ζήτησε από τον Benedict Cumberbatch να δώσει στον Γκριντς την κανονική του εγγλέζικη φωνή. Ο ηθοποιός όμως επέμεινε ότι δεν γίνεται όλοι να μιλούν με αμερικανική προφορά εκτός από εκείνον.
  • Για την προώθηση αναπτύχθηκαν μια σειρά από πόστερ με τον κεντρικό ήρωα, που συνοδεύονταν από ένα “κακό” ή ειρωνικό μήνυμα. Επίσης, ένα τεράστιο μπαλόνι με τον Γκριντς εμφανίστηκε σε κεντρικό δρόμο της Νέας Υόρκης κατά την ημέρα των ευχαριστιών, με ευκαιρίας της εορταστικής παρέλασης της αλυσίδας Macy’s. Συνολικά δαπανήθηκαν 121 εκατομμύρια δολάρια για την καμπάνια.
  • Με έσοδα 511,8 εκατομμύρια δολάρια (και με κόστος 75) έγινε η πιο εμπορική χριστουγεννιάτικη ταινία όλων των εποχών.
  • Και στα ελληνικά, με τις φωνές των: Γιώργος Καμπουτζίδης (Γκριντς), Έφη Παπαθεοδώρου (ο δήμαρχος), Αναστασία Γουλιάμου (Σίντι Λου), Χρύσα Διαμαντοπούλου (Ντόνα Χου), Νίκος Νίκας (Μπρίκλμπαμ), Νίκος Αξιώτης (ο αφηγητής), Μάρκος Σιώνης (Γκρούπερτ), Γιάννος Κοιλάκος (Όζι), Θοδωρής Αποστολίδης (Άξελ), Μυρτώ Θεοδοσίου (Ίζι), Κώστας Αποστολίδης, Πέτρος Δαμουλής, Σοφία Καψαμπέλη, Χρήστος Πλαΐνης, Μαριάνθη Σοντάκη. Σκηνοθετική επιμέλεια/στοίχοι: Πέτρος Δαμουλής. Μετάφραση: Πάνυ Ναούμ.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο ράπερ Tyler the Creator έγραψε ένα νέο τραγούδι για την ταινία, το I Am the Grinch. Σε σινγκλ όμως βγήκε το You’re a Mean One, Mr. Grinch, τραγούδι του 1966, διασκευασμένο με τη φωνή πάλι του ίδιου. Επίσης, ο Tyler, the Creator έβγαλε παράλληλα κι ένα EP, με τραγούδια επηρεασμένα από το φιλμ.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός:  Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 2/2/2019

Δεν σου αφήνει πολλά περιθώρια κριτικής το κινούμενο Γκριντς, δίχως παράλληλα να σε αφήνει κι αληθινά γεμάτο. Βασισμένο στο αυθεντικό κείμενο κατά πολύ περισσότερο από τη ζωντανή ταινία του 2000, προσπαθεί να πιάσει το χριστουγεννιάτικο συναίσθημα και να καθιερωθεί ως -τηλεοπτικό- κομμάτι των εορτών. Την ίδια ώρα, όμως, δεν θέλει να χάσει και το σύγχρονο κοινό, παρεμβάλλοντας, μάλλον άκομψα, πολλά στοιχεία που δεν ανήκουν στη λογική ενός Χου, μια κι αυτή έχει χτιστεί με βάση την παραδοσιακή έννοια του Αμερικανού. Αναγκαίο κακό, θα μου πείτε, λόγω εμπορίου, αλλά αν πάλι αποφεύγονταν ή παρεμβάλλονταν πιο κομψά, θα είχαμε σίγουρα μια καλύτερη ταινία.

Από την άλλη, δεν έχουμε κανένα δημιουργικό ύφος. Αντίθετα, έχουμε ένα πανέμορφο κινούμενο σχέδιο, επιφορτωμένο με τα χίλια χρώματα που προβλέπει και η ίδια η ιστορία, αλλά δεν θα δούμε ποτέ κάτι που θα μας εκπλήξει. Υπάρχει δε χιούμορ, αλλά δεν έχει την τρέλα ή την πρωτοτυπία που θα το έκανε μοναδικό, ούτε είναι αυτό που θυμάται κανείς ανακαλώντας το φιλμ στον νου του. Έτσι, από τη μία είναι δουλεμένο στην εντέλεια τεχνικά, αλλά διεκπεραιωτικό ως κινηματογραφική δημιουργία. Θα αφήσει μάλλον στο «ντεμί» έναν ενήλικα, αλλά αυτό δεν θα πει ότι δεν θα ενθουσιάσει έναν μικρό φίλο. Κι ως προς αυτό, το φιλμ είναι πέρα για πέρα καλοδεχούμενο, θα μπορούσε κανείς να πει ακόμα και προσεγμένο.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

21 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.