Αυτή είναι το κορίτσι με το τατουάζ, μια ιδιοφυΐα στους υπολογιστές και μια κοινωνικά απροσάρμοστη γυναίκα. Αυτός είναι ένας δημοσιογράφος που συχνά καταδιώκεται λόγω της εμμονής του με την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Ένα βράδυ, ο Μπλόμκβιστ δέχεται ένα τηλεφώνημα από μια πηγή που ισχυρίζεται ότι έχει πολύτιμες πληροφορίες και ότι έχει έρθει σε επαφή με μια νεαρή χάκερ, η οποία μοιάζει σε κάποια γνώριμη του Μπλόμκβιστ. Οι εξελίξεις θα είναι καταιγιστικές. Ο Μπλόμκβιστ, απεγνωσμένος να σπρώξει το Μιλένιουμ, στρέφεται στη Σαλάντερ για βοήθεια, αλλά ως συνήθως εκείνη έχει τα δικά της σχέδια.

Σκηνοθεσία:

Fede Alvarez

Κύριοι Ρόλοι:

Claire Foy … Lisbeth Salander

Sverrir Gudnason … Mikael Blomkvist

Lakeith Stanfield … Edwin ‘Ed’ Needham

Sylvia Hoeks … Camilla Salander

Stephen Merchant … Frans Balder

Vicky Krieps … Erika Berger

Claes Bang … Jan Holtser

Cameron Britton … Plague

Mikael Persbrandt … Alexander Zalachenko

Volker Bruch … Peter Ahlgren

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Jay Basu, Fede Alvarez, Steven Knight

Παραγωγή: Eli Bush, Elizabeth Cantillon, Berna Levin, Amy Pascal, Scott Rudin, Soren Staermose, Ole Sondberg

Μουσική: Roque Banos

Φωτογραφία: Pedro Luque

Μοντάζ: Tatiana S. Riegel

Σκηνικά: Eve Stewart

Κοστούμια: Carlos Rosario

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Girl in the Spider’s Web

Ελληνικός Τίτλος: Το Κορίτσι στον Ιστό της Αράχνης

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Το Κορίτσι με το Τατουάζ (2009)

Το Κορίτσι που Έπαιζε με τη Φωτιά (2009)

Το Κορίτσι στη Φωλιά της Σφήκας (2009)

Το Κορίτσι με το Τατουάζ (2011)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: The Girl in the Spider’s Web του David Lagercrantz.
  • Χαρακτήρες σειράς: Millenium του Stieg Larsson.

Παραλειπόμενα

  • Reboot της αμερικανικής εκδοχής της σειράς Millennium (για την ακρίβεια, ο όρος είναι soft-reboot), αφού συνεχίζει μεν την ιστορία από το Κορίτσι με το Τατουάζ του David Fincher, αλλά είναι με τελείως διαφορετικούς ηθοποιούς στους ρόλους.
  • Αρχικά, το 2015, για τον ρόλο της Σαλάντερ, η Sony έστρεψε το ενδιαφέρον της προς την Alicia Vikander. Η υποψήφια αυτή σταμάτησε όταν η Rooney Mara δήλωσε επίμονα πως είχε ακόμα συμβόλαιο για να παίξει ξανά τον ρόλο. Όλα ξεκαθάρισαν τον Μάρτιο του 2017 και εκείνη τη στιγμή η Claire Foy ήταν η πρώτη επιλαχούσα ήδη για τον ρόλο.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός:  Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 22/1/2019

Κι ενώ με την ταινία του Fincher πιστεύαμε ότι είχαμε ένα κινηματογραφικό κορίτσι με τατουάζ όπως το θέλαμε, έρχεται από το σίκουελ-reboot για να μας αλλάξει τα δεδομένα. Βασικά, αλλάζει για τα καλά αυτά τα δεδομένα, μην πω ότι τους αλλάζει τα φώτα! Ξεχάστε τα περί γοητείας και τα περί περιθωρίου, και υποδεχθείτε ένα κακέκτυπο του Ίθαν Χαντ και του Τζέιμς Μποντ…

Για να μην ξεκινήσουμε όμως παίρνοντας από τα μούτρα το φιλμ, η ταινία του Fede Alvarez χαζεύεται. Κι αυτό επειδή έχει κίνηση όσον αφορά την εξέλιξη της πλοκής, έχει κάποιες σκηνές δράσης με έντονο μοντάζ και καλή εικονοπλασία, ενώ για όσους δεν λέει τίποτα η όλη σειρά του Millenium, δεν θα κάνουν κάποια αντιστοίχιση που θα τους προβεί ενοχλητική.

Πάμε όμως τώρα να την πάρουμε από τα μούτρα… Καταρχάς, το σενάριο. Θα ευελπιστούσαμε σε κάτι το δαιδαλώδες, μια και μιλάμε για κάτι που παραπέμπει σε κατασκοπικού τύπου συνομωσία, αλλά έχουμε ένα κείμενο άμεσα κατανοητό, δίχως παραμέτρους και διφορούμενους χαρακτήρες, αλλά και με ανατροπές που δεν προκαλούν έκπληξη. Επιπλέον, δεν αποφεύγονται λάθη λογικής, με τα περισσότερα να μας επιστρέφουν στις εποχές που οι ταινίες δράσης δεν πολυ-κόφτονταν αν ο θεατής έχει κάποια νόηση να αντιληφθεί τις «ατασθαλίες». Δεύτεροι χαρακτήρες που θα μπορούσαν να παίξουν μέγιστη σημασία, απλά χρησιμοποιούνται ο καθένας σε καμιά-δύο σκηνές, ενώ ανάμεσα τους αυτός του Μίκαελ Μπλόκβιστ και του ευφυούς Όγκουστ (παρότι συστήνονται ως τόσο κρίσιμοι) απλά θα μπορούσαν να λείπουν-αντικατασταθούν δίχως να το πάρει χαμπάρι κανένας.

Εδώ έχουμε καθαρά action-hero, μιλώντας για τη Λίσμπεθ που αποποιείται τον περιθωριακό της χαρακτήρα, ακόμα κι αν στα «χαρτιά» αυτός συνεχίζει να ισχύει, και χυμάει στη δράση κατευθείαν, όχι όμως υπό όρους πια τσαγανού, αλλά ως εκπαιδευμένη κομάντο. Εδώ η ταινία ξεχνάει κάθε σκιαγράφηση που έχει γίνει πρότινος στην ηρωίδα, φορώντας της κατευθείαν μια μουτρωμένη μουτσούνα, η οποία υποτίθεται καλύπτει κι όλα όσα η ταινία θέλει να ξέρουμε για το μέσα της. Η έλλειψη γοητείας και σκοτεινής λάμψης εδώ της Λίσμπεθ, παραδόξως, θα ήταν καλύτερο να αντικατασταθεί από μια καθαρή action-hero όπως πχ η Angelina Jolie, μήπως και ταίριαζε στην τόσο αφόρητη πλαστικότητα του ρόλου. Αυτό παρασύρει και την Claire Foy σε μια κάκιστη ερμηνεία, όχι επειδή η κοπέλα δεν ξέρει να παίζει, αλλά επειδή της ορίζεται να μην αλλάζει αυτή τη χαζή έκφραση καθόλη τη διάρκεια.

Και όλοι επί του φιλμ κινούνται μέσα σε αυτή τη αφόρητη πλαστικότητα, λες και δεν υπάρχει ένα βιβλίο από πίσω, από το οποίο θα μπορούσαν να δανειστούν κομμάτια σκιαγράφησης των χαρακτήρων, παλιών και νέων. Όλοι είναι καρικαρτούρες. Όλοι κρίνονται επί την εμφανίσει. «Αυτός», πχ, «είναι έτσι, άρα είναι τέτοιος» και καθαρίσαμε.

Φοβάμαι ότι λίγη σημασία θα δίναμε έτσι κι αλλιώς στην ταινία, αν δεν κουβαλούσε το παρελθόν των Millenium. Δεν μιλάμε ούτε για συγγραφικά, ούτε για κινηματογραφικά αριστουργήματα, αλλά είχαν πάνω από όλα μια γοητεία και μια σκανδιναβική συνέπεια ως προς το δέσιμο της δράσης με την ψυχολογία των ηρώων. Το συγκεκριμένο αυτά τα πετάει στον κάδο. Χάσιμο χρόνου; Ναι, αν αναζητάτε κάτι αληθινά σοβαρό, αλλά στην περίπτωση που κάθε μα κάθε απόγονος του Ίθαν Χαντ και του Τζέιμς Μποντ σας καλύπτει, μην πείτε όχι.

Βαθμολογία:

Γκαλερι φωτογραφιων

18 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.