Ο Σάιμον και η Ρόμπιν είναι ένα παντρεμένο ζευγάρι, και η ζωή τους πηγαίνει όπως την είχαν οργανώσει. Τότε, ο Σάιμον συναντάει τυχαία κάποιον γνωστό του από τις σχολικές ημέρες. Αρχικά δεν τον γνωρίζει, αλλά ο Γκόρντον κουβαλάει μαζί του ένα σκοτεινό μυστικό που περιμένει να αποκαλυφθεί μετά από είκοσι χρόνια. Όταν η Ρόμπιν μαθαίνει την αλήθεια για το τι συνέβη κάποτε ανάμεσα στους δύο άντρες, αρχίζει να αναρωτιέται αν γνωρίζει αληθινά αυτόν που είναι δίπλα της, αλλά κι αν αυτά που ανήκουν στο παρελθόν είναι πράγματα περασμένα.

Σκηνοθεσία:

Joel Edgerton

Κύριοι Ρόλοι:

Jason Bateman … Simon Callem

Rebecca Hall … Robyn Callem

Joel Edgerton … Gordon ‘Gordo’ Mosley

Allison Tolman … Lucy

Tim Griffin … Kevin ‘KK’ Keelor

Beau Knapp … ντετέκτιβ Walker

Wendell Pierce … ντετέκτιβ Mills

P.J. Byrne … Danny McDonald

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Joel Edgerton

Παραγωγή: Jason Blum, Joel Edgerton, Rebecca Yeldham

Μουσική: Danny Bensi, Saunder Jurriaans

Φωτογραφία: Eduard Grau

Μοντάζ: Luke Doolan

Σκηνικά: Richard Sherman

Κοστούμια: Terry Anderson

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Home Cinema.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Gift

Ελληνικός Τίτλος: Το Δώρο

Παραλειπόμενα

  • Ντεμπούτο για τον έμπειρο ηθοποιό Joel Edgerton στη σκηνοθεσία.
  • Θέλοντας να επικεντρωθεί πίσω από την κάμερα, ο Edgerton γύρισε μαζί όλες του ερμηνευτικές σκηνές μέσα σε 7 ημέρες.
  • Αρχικά ήταν να ονομαστεί Weirdo, αλλά οι παραγωγοί θεώρησαν ότι θα πωλούσε καλύτερα με άλλον τίτλο.
  • Με κόστος 5 εκατομμύρια δολάρια, το φιλμ έβγαλε 58,9.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 19/12/2018

Δεν θα το περίμενε κανείς από κάποιον που σκηνοθετεί για πρώτη φορά, αλλά ο Τζόελ Έντγκερτον αποδεικνύεται καλύτερος δημιουργός παρά ηθοποιός. Βασικό του μειονέκτημα είναι ότι δεν γνωρίζει το πώς θα παντρέψει την ποιότητα που φανερά στοχεύει, με το απόλυτο νόημα σε όλα αυτά που αργόσυρτα καλείται ο θεατής να δει μέχρι το φινάλε. Υιοθετεί το γνωστό χιτσκοκικό ύφος, προσπαθεί να αποπροσανατολίσει το κοινό του, αλλά δεν έχει αυτό το δυνατό «γιατί όλα αυτά» στο απώτερο τέλος. Παρόλα αυτά, μιλάμε για τη δουλειά ενός ανθρώπου που δεν παίζει με τους όρους του θρίλερ όπως ο καθένας, που συνδυάζει έξοχα τον ψυχολογικό βιασμό με την ταινία διαλόγου, και κρατάει σε αγωνία όποιον παίξει με τους ρυθμούς του. Σπουδαία η βοήθεια από τις ερμηνείες, αλλά κυρίως συλλογικά, όχι με τη λογική να ξεχωρίσει κάποιος (κάτι που φανερώνει δημιουργικό έλεγχο).

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

11 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.