Γνωρίζοντας ότι ο γιος του, Γουιλ, έχει εξελιγμένο καρκίνο, ο Ρέι Κάτερ πετυχαίνει να αποφυλακιστεί εννιά μήνες από το προγραμματισμένο. Παρότι τώρα θέλει να πάρει τον ίσιο δρόμο, ο σκοτεινός άντρας που τον βοήθησε να βγει θέλει την αποπληρωμή του. Η δουλειά που τον θέλει είναι να κλέψει τον πίνακα του Μονέ, «Γυναίκα με Ομπρέλα», από το μουσείο όπου εκτίθεται και να τον αντικαταστήσει με έναν πλαστό τόσο τέλειο, που κανένας δεν θα καταλάβει τη διαφορά. Ο Ρέι είναι σίγουρα αυτός που μπορεί να φέρει πέρας τη συγκεκριμένη δουλειά, αλλά την ίδια στιγμή πρέπει να κάνει πραγματικότητα τις τελευταίες επιθυμίες του γιου του.

Σκηνοθεσία:

Philip Martin

Κύριοι Ρόλοι:

John Travolta … Raymond J. Cutter

Christopher Plummer … Joseph Cutter

Abigail Spencer … πράκτορας Paisley

Jennifer Ehle … Kim Cutter

Tye Sheridan … Will Cutter

Anson Mount … Keegan

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Richard D’Ovidio

Παραγωγή: Rob Carliner, Al Corley, Eugene Musso, Bart Rosenblatt

Μουσική: Rob Cairns

Φωτογραφία: John Bailey

Μοντάζ: Peter Boyle, Joan Sobel

Σκηνικά: Derek R. Hill

Κοστούμια: Abigail Murray

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Home Cinema.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Forger

Ελληνικός Τίτλος: Ο Παραχαράκτης

Παραλειπόμενα

  • Ο John Travola ταξίδεψε ως το Χονγκ Κονγκ, ώστε να μάθει ελαιογραφία ως προετοιμασία για τον ρόλο του.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 31/5/2016

Η ταινία του πρωτάρη στα κινηματογραφικά πλατό Φίλιπ Μάρτιν (με θητεία στην τηλεόραση) έχει καλές επιρροές (λίγο από Σκορσέζε, περισσότερο από Έιμπελ Φεράρα), αλλά κανέναν να δέσει το υλικό. Είναι σαφές ότι τόσο ο σκηνοθέτης, όσο κι ο σεναριογράφος είναι εκτός κλίματος, αφού το δραματικό αστυνομικό θρίλερ χρειάζεται πρωτίστως ατμόσφαιρα και μετά πλοκή. Ως δράμα κάπου πάει να λειτουργήσει, διαλέγοντας θέματα που καμώνουν διαλόγους, αλλά το όλο κλίμα υπόσχεται και μια δράση, η οποία ελάχιστα ικανοποιεί. Στο συγκεκριμένο κλίμα κινείται καθ’ όλο το φιλμ ο Τζον Τραβόλτα, κάπου γερασμένος και πιο πιστικός στη δραματική του πλευρά. Αν μένει κάτι, είναι μονάχα η εμφάνιση του Κρίστοφερ Πλάμερ (στο σύνολο ενός καστ που δεν είναι διόλου κακό), που αν η ταινία είχε κάτι να πει, ίσως τον βλέπαμε ξανά στα Όσκαρ.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.