Η ξεχωριστή και αληθινή ιστορία του εκκεντρικού βρετανού καλλιτέχνη Λούις Γουέιν, του οποίου οι παιχνιδιάρικες και συχνά ψυχεδελικές εικόνες βοήθησαν στο να αλλάξει παντοτινά η άποψη του κοινού για τις γάτες. Ξεκινώντας από τον 19ο αιώνα και φθάνοντας μέχρι τη δεκαετία του 1930, ακολουθούμε τις απίστευτες περιπέτειες αυτού του εμπνευσμένου αλλά αφανούς ήρωα, καθώς επιχειρεί να ξεκλειδώσει τα «ηλεκτρικά φορτισμένα» μυστήρια του κόσμου, και να κατανοήσει καλύτερα την ίδια τη ζωή του και τη βαθιά αγάπη που μοιραζόταν με τη σύζυγό του, Έμιλι.

Σκηνοθεσία:

Will Sharpe

Κύριοι Ρόλοι:

Benedict Cumberbatch … Louis Wain

Claire Foy … Emily Richardson-Wain

Andrea Riseborough … Caroline Wain

Toby Jones … Σερ William Ingram

Jamie Demetriou … Richard Caton Woodville Jr.

Aimee Lou Wood … Claire Wain

Hayley Squires … Marie Wain

Stacy Martin … Felicie Wain

Julian Barratt … Δρ Elphick

Sharon Rooney … Josephine Wain

Adeel Akhtar … Dan Rider

Asim Chaudhry … Herbert Railton

Sophia Di Martino … Judith

Phoebe Nicholls … Κα Wain

Taika Waititi … Max Kase

Nick Cave … H.G. Wells

Olivia Colman … η αφηγήτρια

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Simon Stephenson, Will Sharpe

Στόρι: Simon Stephenson

Παραγωγή: Adam Ackland, Ed Clarke, Leah Clarke, Guy Heeley

Μουσική: Arthur Sharpe

Φωτογραφία: Erik Wilson

Μοντάζ: Selina Macarthur

Σκηνικά: Suzie Davies

Κοστούμια: Michael O’Connor

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Electrical Life of Louis Wain
  • Ελληνικός Τίτλος: Λούις Γουέιν: Ένας Ξεχωριστός Κόσμος

Παραλειπόμενα

  • Το σενάριο είχε πάρει ήδη αναγνώριση από το 2014, αλλά μόλις το 2019 ανακοινώθηκε η ταινία.
  • Η λέξη “γάτα” ακούγεται 64 φορές επί του φιλμ.
  • Τα Amazon Studios, που ανέλαβαν τη διανομή στις ΗΠΑ, ενσωμάτωσαν γρήγορα την ταινία στο Prime Video.

Κριτικός: Δημήτρης Μπαμπούλης

Έκδοση Κειμένου: 18/5/2022

Ένας σκηνοθέτης με εμπειρία σε τηλεοπτικές σειρές και μίνι-σειρές και μάλιστα πολύ αξιόλογες όπως το Landscapers, ο Will Sharpe, αποφάσισε να γράψει και να σκηνοθετήσει μια ιστορία για τη ζωή του Λουί Γουέιν, έχοντας μελετήσει και τα χειρόγραφα του. Ο Λούις Γουέιν ήταν μια ιδιαίτερη προσωπικότητα με εμμονές, ιδιοτροπίες, ένα άτομο που είχε ταλέντο στη ζωγραφική και έγινε ευρέως γνωστός για τις ζωγραφιές του με τις ανθρωπόμορφες γάτες. Επιπλέον, παντρεύτηκε την παιδαγωγό που είχαν οι αδερφές του και είχε γενικά μια ζωή με «διακυμάνσεις».

Το αποτέλεσμα του Sharpe είναι αρκετά τηλεοπτικό και δεν θυμίζει κινηματογραφική παραγωγή. Από την πλανοθεσία, τα σκηνικά μέχρι και τα εφέ θυμίζουν τηλεοπτική σειρά. Η ίδια η ταινία δεν ισορροπεί στην αφήγηση της. Το κεντρικό σημείο της υπόθεσης που αφιερώνεται ο περισσότερος χρόνος είναι η «ηλεκτρική» σχέση του Γουέιν με την γυναίκα του Έμιλι, η οποία τον καθοδηγεί και τον επηρεάζει και στη συνέχεια της ζωής του. Αυτό δεν δίνει αρκετό χώρο για να γίνει ομαλά η «πτώση» του χαρακτήρα στην ψυχωτική διαταραχή από την οποία έπασχε.

Το βάρος που δίνεται στο love-story δημιουργεί επιπλέον έναν ανάλαφρο χαρακτήρα στην ταινία, με αρκετά σημεία να επιδιώκουν να προσφέρουν συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές. Γενικά, όποιος γνωρίζει την ιστορία του Λουί Γουέιν μπορεί να καταλάβει ότι έχει αρκετά τραγικά σημεία, πράγμα που σίγουρα διεγείρει το ενδιαφέρον του θεατή αρχικά. Ωστόσο, η τριτοπρόσωπη αφήγηση και τα χρονικά άλματα που κάνει η αφήγηση σε πολλά σημεία δεν δίνουν χώρο να «χωνευτούν» κάποια σημαντικά γεγονότα της ζωής του. Όσον αναφορά τις ερμηνείες, σε μεγάλο βαθμό είναι θεατρικά δοσμένες, με υπερβολή και καρικατουρίστικο τρόπο. Τον Λούις Γουέιν υποδύεται ο Benedict Cumberbatch που για ακόμη μία φορά ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του ρόλου και η χημεία του με την Claire Foy που υποδύεται την γυναίκα του είναι εμφανής.

Έτσι, η ταινία «Λούις Γουέιν: Ένας Ξεχωριστός Κόσμος» είναι μια παραγωγή οπτικά τηλεοπτική, με αρκετές αστοχίες στην αφήγηση και στον τρόπο απόδοσης της ιστορίας. Το κυριότερο πρόβλημα είναι τα χρονικά άλματα και κυρίως η ελαφρότητα με την οποία παρουσιάζεται η ψυχωτική διαταραχή από την οποία νοσούσε ο Γουέιν και πολλοί ισχυρίζονται ότι εμφανιζόταν και στις ζωγραφιές του. Η ελαφρότητα αυτή φυσικά θέλει να ταιριάξει με τη γενικότερη προσέγγιση στην ιστορία του, την οποία θέλει να επιτύχει ο Sharp, πατώντας περισσότερο δηλαδή στο να αναφέρει απλά τα τραγικά και τα ευχάριστα σημεία της ιστορίας που επηρεάζουν συναισθηματικά τον θεατή, χωρίς όμως να επενδύει καθόλου χρόνο στο πώς θα τα χτίσει όλο αυτό.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

18 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.