Δύο εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους αδέλφια και οι σύζυγοι τους βρίσκονται μία φορά τον μήνα σε ένα σικ εστιατόριο. Η εύθραυστη ισορροπία κλονίζεται όταν υποψιάζονται ότι τα παιδιά τους έχουν κάνει κάτι το αποτρόπαιο. Πλέον, τα ζευγάρια διχάζονται πάνω στο πώς θα χειριστούν την κατάσταση.

Σκηνοθεσία:

Oren Moverman

Κύριοι Ρόλοι:

Richard Gere … Stan Lohman

Steve Coogan … Paul Lohman

Laura Linney … Claire Lohman

Rebecca Hall … Katelyn Lohman

Chloe Sevigny … Barbara Lohman

Charlie Plummer … Michael Lohman

Adepero Oduye … Nina

Michael Chernus … Dylan Heinz

Seamus Davey-Fitzpatrick … Rick Lohman

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Oren Moverman

Παραγωγή: Caldecot Chubb, Lawrence Inglee, Julia Lebedev, Eddie Vaisman

Μουσική: Eli Brueggemann

Φωτογραφία: Bobby Bukowski

Μοντάζ: Alex Hall

Σκηνικά: Kelly McGehee

Κοστούμια: Catherine George

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Dinner
  • Ελληνικός Τίτλος: Το Δείπνο

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: The Dinner του Herman Koch.

Κύριες Διακρίσεις

  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Βερολίνου.

Παραλειπόμενα

  • Κάποια στιγμή, είχε οριστεί να το σκηνοθετήσει η Cate Blanchett. Θα ήταν το σκηνοθετικό της ντεμπούτο.
  • Τρίτη στη σειρά -και σε κοντινό διάστημα- διασκευή του μπεστ-σέλερ του δανού Herman Koch, μετά την ολλανδική και την ιταλική εκδοχή.
  • Ο Herman Koch ένιωσε τόσο δυσαρεστημένος στην πρεμιέρα της ταινίας στο φεστιβάλ Βερολίνου, όπου αποχώρησε πριν το φινάλε, και επέλεξε να μη γνωρίσει από κοντά τους συντελεστές του.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 10/3/2019

Ο άνισος Όρεν Μούβερμαν μάς σερβίρει κάτι που κατάφερε να μπαγιατεύσει μέσα σε λίγα χρόνια. Ούτε λίγο ούτε πολύ, το ίδιο μυθιστόρημα διασκευάζεται για τρίτη φορά από το 2013, με αυτή να είναι η κατώτερη από όλες. Εκεί που ο σκηνοθέτης προσπαθεί να ποντάρει σε σχέση με τους «προγόνους» του, είναι στο κλίμα που χτίζει εν μέσω της φωτογραφίας και μιας ατμόσφαιρας που μυρίζει πολιτικό θρίλερ. Κι ενώ το φιλμ θα μπορούσε να δουλέψει για έναν που δεν είχε άλλη επαφή με το πρωτόλειο έργο του Χέρμαν Κοχ, το έργο από κάποιο σημείο αρχίζει να καταρρέει. Ρίχνει τη δραματική του υπόσταση για να μας μιλήσει για παρωχημένα νοήματα, και ξεπέφτει σε έναν διδακτισμό που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός από έναν μέσο σκεπτόμενο άνθρωπο. Πάνω-κάτω, κάπως έτσι έριξε ο Μούβερμαν και την προηγούμενη του ταινία, το «Time Out of Mind».

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

15 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.