Αθήνα, κάπου βόρεια… Μια παρέα εφήβων, στην οποία ξεχωρίζει η γοητευτική μορφή της Δωροθέας, θα γίνουν άθελά τους οι πρωταγωνιστές, άλλοι ως θύτες και άλλοι ως θύματα, σ’ ένα επερχόμενο σκηνικό θανάτου. Ο καταλύτης της ιστορίας έρχεται με το σκίρτημα του έρωτα και παίρνει σάρκα και οστά στη θωριά του Χρήστου, ενός απόμακρου και συνάμα επιβλητικού έφηβου, νεοφερμένου στο αθηναϊκό προάστιο. Σε μικρό χρονικό διάστημα, η ηγετική αυτή μορφή με την ακατανίκητη έλξη θα αποτελέσει τον κεντρικό πυρήνα της παρέας και τον αδιαμφισβήτητο θύτη.

Σκηνοθεσία:

Παναγιώτης Κράββας

Κύριοι Ρόλοι:

Τζένη Θεωνά … Δωροθέα

Ανδρέας Κωνσταντίνου … Χρήστος

Νικόλας Αγγελής … Παύλος

Λένα Παπαληγούρα … Μυρτώ

Γιώργος Σπάνιας … Νίκος Αβραμιώτης

Μυριέλλα Κουρεντή … Μαρία

Ιωάννα Τριανταφυλλίδου … Κίκα

Κωνσταντίνος Γαβαλάς … Γιάννης

Νικόλας Παπαγιάννης … Πέτρος Αβραμιώτης

Σταύρος Σβήγκος … Κώστας

Δημήτρης Σαμόλης … Αλέξης

Βενετία Κοντού … Έλενα

Σοφία Γεωργοβασίλη … αυτόχειρας

Αντώνης Καφετζόπουλος … δήμαρχος

Μέμος Μπεγνής … άστεγος

Μαρία Σολωμού … δημοσιογράφος

Παναγιώτα Βλαντή … Κα Μπίτζιου

Γιώργος Σουξές … ο πατέρας της Δωροθέας

Βάνα Ζάκκα … η μητέρα του Νίκου

Ελένη Τζώρτζη … η μητέρα του Γιάννη

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Παναγιώτης Κράββας

Παραγωγή: Παναγιώτης Κράββας, Υβόνη Ρόμαν-Τσοχατζοπούλου

Μουσική: Babi Bone

Φωτογραφία: Μιχάλης Καπετανίδης

Μοντάζ: Γιάννης Μάρρης

Σκηνικά: Δημήτρης Λασπιάς

Κοστούμια: Εύα Καμπερίδου

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Ο Θάνατος που Ονειρεύτηκα
  • Διεθνής Τίτλος: The Death I Dreamed Of

Παραλειπόμενα

  • Μετά το Ρ20 που σκηνοθέτησε μαζί με τον Λάκη Λαζόπουλο, ο Παναγιώτης Κράββας προχωράει στην πρώτη αυτόνομη ταινία του, χωρίς να έχει επιστρέψει έκτοτε στη μεγάλη οθόνη.
  • Η ιδέα για την ταινία γεννήθηκε σε συζήτηση ανάμεσα στον Αντώνη Καφετζόπουλο και τον σκηνοθέτη, επηρεασμένοι από τη διαβόητη υπόθεση των σατανιστών της Παλλήνης.
  • Ντεμπούτο στον κινηματογράφο για την Ιωάννα Τριανταφυλλίδου και τη Μυριέλλα Κουρεντή.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο Babi Bone διασκευάζει για τους τίτλους τέλους το “Τι Είναι Αυτό Που Το Λένε Αγάπη” των Τάκη Μωράκη και Γιάννη Φερμάνογλου με την ερμηνεία της Ειρήνης Δημοπούλου.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 20/11/2010

Έλα στον τόπο σου (ξέρετε ποιον, μη μπαίνω σε λεπτομέρειες)! Η πλέον ασυνάρτητη ταινία που μπορεί κανείς να φανταστεί στα πιο άγρια όνειρα του και υποτίθεται πως εμπνέεται από αληθινά γεγονότα. Όχι απλά δεν θα δείτε κάτι που ανταποκρίνεται σε κάτι που έχει συμβεί, αλλά ενώ είναι πλημμυρισμένο από κλισέ τηλεοπτικών ρεπορτάζ, ξεχνάει να μπει σε επεξηγήσεις περί των πάντων για να μυρίσει κάποια αληθοφάνεια. Ο Κράββας αφοσιώνεται στο να κάνει ένα καλλιτεχνικό βίντεο-κλιπ και ξεχνάει πως ακόμα και η Lady Gaga έχει ένα υποτυπώδες σενάριο στα βίντεο-κλιπ της. Αλλού ο παπάς, αλλού τα ράσα του, αλλού το παπαδοπαίδι…

Θα μπορούσες να πεις ότι είναι μισό από αμερικανικό «art-house» κι άλλο τόσο από ντόπια τηλεοπτική σειρά, από αυτές που αναπαριστούν εγκλήματα. Η φιλότιμη προσπάθεια των νεαρών ηθοποιών πάει προς γκρεμού, αφού πνίγονται μέσα σε ένα φαντασμαγορικό σόου επιτήδευσης, με το αίμα να γεμίζει κουβάδες και τον Dario Argento να πρέπει να το δει τους επιγόνους του για να ασχοληθεί με την κηπουρική! Αυτό είναι το μέλλον του ελληνικού εμπορικού σινεμά τρόμου; Ελπίζω να είναι μονάχα μια αλαλούμ παραφωνία, κι ακόμα κι ο Κράββας να βρει έναν καλύτερο δρόμο, εκμεταλλευόμενος τη φανερή του όρεξη για κάτι διαφορετικό στην χώρα μας. Τουλάχιστον, να διορθώσει και τη νοηματική του απόδοση, γιατί δεν ξέρω αν το αντιλήφθηκε καν, αλλά αν η ταινία δεν ήταν «αστεία», θα ωθούσε προς το έγκλημα τον νεαρό θεατή της.

Βαθμολογία:

0 κακή | 1 μέτρια | 2 ενδιαφέρουσα | 3 καλή | 4 πολύ καλή | 5 αριστούργημα

Γκαλερι φωτογραφιων

39 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *