Δεκαετία του 1970. Ο Έρικ και η Άννα είναι ένα ζευγάρι ακαδημαϊκών με ένα μεγάλο όνειρο. Μαζί με την κόρη τους, Φρέγια, ξεκινούν τη δική τους κομούνα στην τεράστια βίλα του Έρικ, κάπου στα προάστια της Κοπεγχάγης. Μέσα σε αυτήν παρουσιάζονται όλα τα χαρακτηριστικά μιας γνήσιας κομμούνας: συναντήσεις, δείπνα, πάρτι, φιλία, αγάπη, πολλοί άνθρωποι κάτω από την ίδια στέγη. Αλλά μια ερωτική σχέση θα τα θέσει όλα σε κίνδυνο.

Σκηνοθεσία:

Thomas Vinterberg

Κύριοι Ρόλοι:

Ulrich Thomsen … Erik

Fares Fares … Allon

Trine Dyrholm … Anna

Julie Agnete Vang … Mona

Lars Ranthe … Ole

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Thomas Vinterberg, Tobias Lindholm

Παραγωγή: Sisse Graum Jorgensen, Morten Kaufmann

Μουσική: Fons Merkies

Φωτογραφία: Jesper Toffner

Μοντάζ: Janus Billeskov Jansen, Anne Osterud

Σκηνικά: Niels Sejer

Κοστούμια: Ellen Lens

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Kollektivet

Ελληνικός Τίτλος: Το Κοινόβιο

Διεθνής Τίτλος: The Commune

Σεναριακή Πηγή

  • Θεατρικό: Kollektivet των Mogens Rukov, Thomas Vinterberg.

Κύριες Διακρίσεις

  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Βερολίνου. Βραβείο γυναικείας ερμηνείας (Trine Dyrholm).
  • Βραβείο μοντάζ και υποψήφιο για γυναικεία ερμηνεία (Trine Dyrholm) στα Ευρωπαϊκά Βραβεία.
  • Βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου (Trine Dyrholm) και υποψήφιο για ακόμα 5 βραβεία στα Bodil, τα εθνικά βραβεία της Δανίας.

Παραλειπόμενα

  • Το φιλμ βασίζεται σε θεατρικό, το οποίο με τη σειρά του είναι ημιβιογραφία του ίδιου του σκηνοθέτη, από τα νεανικά του χρόνια.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Γιώργος Δαβίτος

Έκδοση Κειμένου: 13/12/2016

Ως ένας από τους πιο επινοητικούς σύγχρονους σκηνοθέτες (συν-δημιουργός του μανιφέστου Δόγμα 95) ο δανέζικης καταγωγής δημιουργός Τόμας Βίντερμπεγκ, μετά το περσινό «Μακριά από το Πλήθος», επανασυνδέεται με δυο από τους πρωταγωνιστές της «Οικογενειακής Γιορτής» και επιστρέφει στα πάτρια εδάφη ασχολούμενος με πιο προσωπικά θέματα, αντανακλώντας τον τρόπο ζωής που είχε ως παιδί σε ένα κοινόβιο. Και ενώ η ταινία είναι μια ισχυρή υπενθύμιση της άνεσης με την οποία η κοινωνία μας ζει, και πώς ποτέ δεν μπαίνουμε στον κόπο να συνεργαστούμε με εκείνους που μας περιβάλλουν, αποτυγχάνει να παρουσιάσει με τρόπο συνεκτικό το μήνυμα της.

Με τη δέσμευση του σκηνοθέτη στο ρεαλισμό να είναι και να παραμένει ακλόνητη, όσο κι αν το «Κοινόβιο» επιχειρεί να χαρεί για μια πλέον απαρχαιωμένη αρμονική ύπαρξη, καταλήγει να μην είναι τίποτα περισσότερο από μια ιστορία συζυγικής αποσύνθεσης, μοιχείας και διακρίσεων λόγω ηλικίας. Πτυχές, όπως η καθημερινή δυναμική και η επιμελητεία της συγκατοίκησης ή οι λόγοι που παρέχουν κίνητρα σε μια τέτοια ανόμοια ομάδα ατόμων να ζει μαζί, αντιμετωπίζονται επιπόλαια, ενώ η συνολική υποβόσκουσα φιλοσοφία και πολιτική του έργου έχει παραμεληθεί εντελώς. Επιπροσθέτως, υπάρχει μια σουρεαλιστική προσέγγιση στην κωμωδία, αυξημένη για να προκαλέσει το γέλιο στο ακροατήριο. Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση αποτυγχάνει, όταν οι πιο συναισθηματικά φορτισμένες ακολουθίες μπαίνουν στο παιχνίδι. Ο Βίντερμπεγκ δεν έχει κάνει αρκετά ώστε να κερδίσει την επένδυση του θεατή, αφήνοντας το κοινό με ένα αίσθημα αδιαφορίας για όλα όσα συμβαίνουν. Με ένα σενάριο τόσο πρόχειρο στις λεπτομέρειες, λοιπόν, είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς μια προοπτική.

Όπως προανέφερα, καθώς εξελίσσεται η πλοκή, το φιλμ είναι περισσότερο σαν ένα οποιοδήποτε άλλο για την απιστία και τις επιπτώσεις της στους πρωταγωνιστές, αποδίδοντας εκπληκτικά λίγη προσοχή στην ίδια την κοινότητα. Αυτό είναι εν μέρει επειδή τα περισσότερα από τα μέλη της είναι υπανάπτυκτοι ή ακόμα και πληκτικοί χαρακτήρες, προφανώς για να κρατήσουν την προσοχή στις δυσκολίες του γάμου στον πυρήνα της ταινίας. Έναν πυρήνα τόσο θεμελιωδώς λάθος στην απεικόνιση των γυναικών -και σε κάποια επέκταση των ανδρών- που δημιουργεί αμηχανία στην παρακολούθηση. Ακόμη και στην εποχή του ελεύθερου έρωτα και χιπισμού, η ευκολία με την οποία ο πρωταγωνιστής είναι σε θέση να έχει και την πίτα του και τον σκύλο χορτάτο, με τέτοια κατάφωρη περιφρόνηση για τη γυναίκα δεν μοιάζει αληθινός. Ο Βίντερμπεγκ προσπαθεί με χίλια ζόρια να αποκτήσει η αφήγηση του μια φεμινιστική ευαισθησία, αλλά, λαμβάνοντας υπόψη πόσο αραιά σκιαγραφεί τις πρωταγωνίστριες καθώς και τη συναισθηματική κακοποίηση τους, οι γυναίκες (θέλω να πιστεύω άθελα του) βρίσκονται στον πάτο της γενικής μισανθρωπίας του.

Το κύριο θετικό και ίσως ο λόγος που πρέπει να δει κανείς την ταινία, είναι η Τρίνε Ντίρχολμ, η οποία παραδίδει μια αξεπέραστη και άξια για Όσκαρ ερμηνεία που κάνει τον θεατή να κατανοήσει οτιδήποτε σχετίζεται με αυτήν. Καθώς αναρωτιέσαι γιατί η πρωταγωνίστρια δεν αφήνει τον άντρα της, είναι τέτοιο το χάρισμα αυτής της εξαιρετικής ηθοποιού που σε κάνει να αντιληφθείς ότι δεν είναι όλα τόσο απλά όσο νομίζεις. Χάρη στην ερμηνεία της, είναι ο μόνος χαρακτήρας στον οποίο θα επενδύσετε συναισθηματικά. Κάτι που είναι κρίμα αναλογιζόμενοι τον πλούτο ταλέντου πίσω από την κάμερα, μια κι ο Βίντερμπεγκ εργάζεται πάνω σε ένα σενάριο του Τομπίας Λίντχολμ. Είναι σαφές ότι και οι δυο τους είναι χιλιόμετρα μακριά από τα καλλιτεχνικά ύψη του «Κυνηγιού».

Βαθμολογία:


Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 28/1/2018

Παρότι ο Τόμας Βίντεμπεργκ σε έχει πάντα σε εγρήγορση αναμονής για τη μεγάλη ταινία, αυτή τη φορά μοιάζει περισσότερο να θέλει να δημιουργήσει μια νοσταλγική καρτ-ποστάλ. Κι επειδή γνωρίζουμε ότι εμπεριέχει βιογραφικά στοιχεία (των γονιών του σκηνοθέτη, συγκεκριμένα), μάλλον έχουμε μια προσωπική ταινία με λίγη επιμέλεια περί του πώς θα φανεί στο ευρύτερο κοινό. Ο Δανός έχει ένα θέμα που θα μπορούσε να μιλήσει διαχρονικά, αλλά είναι πολύ χαλαρός ο τρόπος που το αναγνώνει, κι ενώ δεν έχουμε σημάδια κωμικού στοιχείου, η ταινία είναι στην ουσία μια δραμεντί ως προς το ύφος. Επιμέρους ανάπτυξη υπάρχει, αλλά δεν τη συνοδεύει η τόλμη που επιβάλλονταν από το ίδιο το θέμα, ενώ λίγα έχουν να μας διδάξουν σήμερα τα αποφθέγματα που αντλούνται. Είναι όμως και μια «ευγενική» ταινία, που μπαίνοντας στο κλίμα της, σου κρατάει τίμια συντροφιά.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.