Η Νάρνια είναι μια χώρα παγωμένη, μια στοιχειωμένη γη που περιμένει κάποιον να της λύσει τα μάγια για να ξανάρθει η άνοιξη. Κάτοικοί της, θηρία με ανθρώπινη λαλιά, νάνοι, γίγαντες, κένταυροι, κάστορες και πλάσματα που δεν χωράει ο νους του ανθρώπου. Η λευκή μάγισσα κυβερνάει ανενόχλητη για πολλά χρόνια, παγώνοντας κάθε μορφή ζωής. Μοναδικός της αντίπαλος, μια προφητεία που λέει ότι δύο αγόρια και δύο κορίτσια θα διώξουν για πάντα το Κακό από την παγωμένη γη. Όταν, λοιπόν, τέσσερα παιδιά ανοίξουν την πόρτα της ντουλάπας που οδηγεί στη Νάρνια, η πιο μαγική, φανταστική αναμέτρηση θα ξεκινήσει.

Σκηνοθεσία:

Andrew Adamson

Κύριοι Ρόλοι:

William Moseley … Peter Pevensie

Anna Popplewell … Susan Pevensie

Skandar Keynes … Edmund Pevensie

Georgie Henley … Lucy Pevensie

Liam Neeson … Aslan (φωνή)

Tilda Swinton … η Λευκή Μάγισσα

James McAvoy … Κος Tumnus

Ray Winstone … Κος Beaver (φωνή)

Dawn French … Κα Beaver (φωνή)

Kiran Shah … Ginarrbrik

Jim Broadbent … καθηγητής Digory Kirke

Elizabeth Hawthorne … Κα Macready

James Cosmo … Father Christmas

Michael Madsen … Maugrim (φωνή)

Rupert Everett … Κος Fox (φωνή)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Ann Peacock, Andrew Adamson, Christopher Markus, Stephen McFeely

Παραγωγή: Mark Johnson, Philip Steuer

Μουσική: Harry Gregson-Williams

Φωτογραφία: Donald McAlpine

Μοντάζ: Sim Evan-Jones, Jim May

Σκηνικά: Roger Ford

Κοστούμια: Isis Mussenden

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe

Ελληνικός Τίτλος: Το Χρονικό της Νάρνια: Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα

Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: The Chronicles of Narnia

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Το Χρονικό της Νάρνια: Ο Πρίγκιπας Κάσπιαν (2008)

Το Χρονικό της Νάρνια: Ο Ταξιδιώτης της Αυγής (2010)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: The Lion, the Witch and the Wardrobe του C. S. Lewis.

Κύριες Διακρίσεις

  • Όσκαρ μακιγιάζ. Υποψήφιο για ήχο και ειδικά εφέ.
  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα μουσικής και τραγουδιού (Wunderkind)
  • Βραβείο Bafta μακιγιάζ/κομμώσεων. Υποψήφιο για κοστούμια και ειδικά εφέ.

Παραλειπόμενα

  • Κατά τη διάρκεια των 1990, οι παραγωγοί Frank Marshall, Kathleen Kennedy σχεδίαζαν να βγάλουν τη σειρά βιβλίων στη μεγάλη οθόνη. Αλλά δεν έβρισκαν ένα κατάλληλο σημείο στη Βρετανία για γυρίσματα, ενώ κι ο θετός γιος του συγγραφέα, ο Douglas Gresham, ήταν αντίθετος στη θέληση τους να κάνουν μια μοντέρνα διασκευή. Ήταν η επιτυχία του πρώτου Χάρι Πότερ που άνοιξε την προοπτική για μια μεγάλη παραγωγή στην Αγγλία.
  • Ο Guillermo del Toro αρνήθηκε να το σκηνοθετήσει, καθώς ήταν απασχολημένος με τον Λαβύρινθο του Πάνα.
  • Μονάχα η Tilda Swinton ήταν μια άμεση επιλογή για το καστ. Ξεκινώντας από το 2002, ο Adamson είδε 2.500 κασέτες από οντισιόν, συνάντησε 1800 παιδιά, ενώ με τα “τελικά” 400 ήρθε ακόμα πιο κοντά μέχρι την τελική του επιλογή.
  • Αρχικά ήταν ο Brian Cox που θα δάνειζε τη φωνή του στον Άσλαν, αλλά ο σκηνοθέτης άλλαξε γνώμη.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Υπάρχουν τρία αυθεντικά τραγούδια στην ταινία. Αυτό που συνάντησε επιτυχία ήταν το Wunderkind με την Alanis Morissette. Τα άλλα δύο είναι το Can’t Take It In με την Imogen Heap, και το Winter Light από τον Tim Finn.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 14/12/2009

Η Warner εξαπέλυσε τη σειρά βιβλίων του Σ.Σ. Λούις ως αντίβαρο του Χάρι Πότερ, ή ως νέο «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», στην πιο αισιόδοξη πλευρά του εγχειρήματος. Τα βιβλία αυτά περιέχουν μεγάλη δόση μαγείας και γράφτηκαν ως αντίβαρο του πολέμου των «μεγάλων», σαν ένας πόλεμος φαντασίας για τα παιδιά. Σαν υπόθεση όλα αυτά παράγουν θαύματα, αλλά το μεγάλο λάθος έγινε στην επιλογή του σκηνοθέτη. Ο Άντριου Άνταμσον, των δύο πρώτων «Shrek», δεν μπορεί να διαχειριστεί τον όγκο μιας τέτοιας υπερπαραγωγής, και το τεράστιο σκηνικό φαντάζει μικρό. Η φαντασία περιορίζεται σε αυτονόητα γεγονότα και δεν λειτουργεί καθόλου από πλευρά δράσης. Οι ψηφιακοί ήρωες δεν δένουν ποτέ με τους ζωντανούς, και ειδικά στη σκηνή της μάχης δεν ευχαριστιέται κανένας. Δέος προκαλεί μονάχα η παρουσία της Τίλντα Σουίντον, μια παραφορά στη «Βασίλισσα του Χιονιού». Ευτυχώς, η συνέχεια ήταν κατά πολύ πιο προσεγμένη, χωρίς να μιλάμε κι ότι εδώ ως παραγωγή δεν έχουμε ένα ικανοποιητικά “ακριβό” επίπεδο, που τουλάχιστον τις μικρότερες ηλικίες θα τις αφήσει με μια όμορφη επίγευση.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

16 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.