Η 16χρονη Μαρίνα προσπαθεί να συμφιλιώσει τις διαλυμένες ζωές των γονιών της κάπου στο Νέο Μεξικό, η Σίλβια στο Πόρτλαντ πρέπει να θάψει μια αμαρτία του παρελθόντος, το ζευγάρι Τζίνα και Νικ αντιμετωπίζουν μια μυστική υπόθεση, και η Μαρία, ένα νεαρό κορίτσι, βοηθά την οικογένειά της να βρει συγχώρεση και αγάπη.

Σκηνοθεσία:

Guillermo Arriaga

Κύριοι Ρόλοι:

Charlize Theron … Sylvia/Mariana

Kim Basinger … Gina

Joaquim de Almeida … Nick Martinez

John Corbett … John

Jennifer Lawrence … Mariana

Tessa Ia … Maria

Robin Tunney … Laura

Brett Cullen … Robert

Danny Pino … Santiago

JD Pardo … Santiago (νεαρός)

Rachel Ticotin … Ana

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Guillermo Arriaga

Παραγωγή: Laurie MacDonald, Walter F. Parkes

Μουσική: Omar Rodriguez-Lopez, Hans Zimmer

Φωτογραφία: Robert Elswit

Μοντάζ: Craig Wood

Σκηνικά: Dan Leigh

Κοστούμια: Cindy Evans

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Burning Plain

Ελληνικός Τίτλος: Τα Σύνορα της Μοναξιάς

Εναλλακτικός Τίτλος: A Deadly Game [Μεγ. Βρετανία]

Κύριες Διακρίσεις

  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Βενετίας. Βραβείο νεανικής ερμηνείας (Jennifer Lawrence).

Παραλειπόμενα

  • Ντεμπούτο στη σκηνοθεσία για τον Guillermo Arriaga, μετά από αναγνωρισμένη καριέρα στο σενάριο. Όπως ο ίδιος είχε δηλώσει, ήθελε να γράψει ένα σενάριο και για τον εαυτό του.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 15/6/2009

Ήταν φυσιολογικό να αναμένεις την πρωτόλεια σκηνοθεσία ενός πολύ δυνατού σεναριογράφου, όπως ο Guillermo Arriaga, με την πεποίθηση πως θα δεις ένα καλό σενάριο και θα είσαι έτοιμος να συγχωρέσεις τυχών δημιουργικά λάθη. Αμ, δε! Ο Arriaga αριστεύει αφηγηματικά, αναπτύσσοντας μία και μόνη ιστορία με την τεχνική της σπονδυλωτής. Εκεί που χάνει, έστω και λίγο, είναι στη χρησιμότητα του σεναρίου, που φεύγοντας από την αίθουσα ίσως έχεις προσπεράσει σε σχέση με τη γενική αίσθηση. Υποπίπτει στο σφάλμα να δει λατινοαμερικανικά τους χαρακτήρες του, δηλαδή τυποποιημένα, νιώθοντας πως δεν χρίζουν περισσότερης ανάλυσης από τα υποφαινόμενα.

Η ταινία ξεκινάει ν’ αναπτύσσεται ως ένα γυμνό δέντρο με τρία μεγάλα κλαδιά και πολλά παρακλάδια. Τρεις κεντρικές ηρωίδες που εκφράζουν το χθες, το σήμερα και το αύριο μιας ιστορίας που έχει λάβει ήδη τέλος. Όμως, με περίτεχνο τρόπο, ο σκηνοθέτης πριμοδοτεί τα άδεια κλαδιά του με φύλλα, ένα προς ένα κάθε φορά, παίζοντας με τους χρόνους. Η γεμάτη ζωή εικόνα του δέντρου θα αποκαλυφθεί μονάχα προς το φινάλε. Παράλληλα, έχοντας «διαβάσει» John Sayles, κρατάει ρυθμό ανάλογο με την ψυχολογία της ιστορίας και των ηρώων της. Πάντα σταθερός και καταθλιπτικός (όχι επιτηδευμένα όμως), χωρίς σκαμπανεβάσματα ανάμεσα στις επιμέρους σκηνές. Και νοηματικά, επιμένει στις χαραγμένες ψυχές, στα ραγισμένα πρόσωπα, με γνώμονα επισήμανσης τα στίγματα πάνω σε κάθε μία από τις ηρωίδες. Basinger, Theron και η νεαρή Jennifer Lawrence χάνουν το μονοπάτι των Όσκαρ, μονάχα επειδή δεν έχουν ξεκάθαρα πρώτο ή δεύτερο ρόλο. Ειδικά η Basinger δίνει και την ψυχή της.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

16 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.