Η ιστορία ακολουθεί την πτώση του Ιμάνουελ Ραθ και τη μεταμόρφωσή του από αξιοσέβαστο καθηγητή του τοπικού κολεγίου σε κορόιδο των καμπαρέ στη Βαϊμάρη της Γερμανίας. Τα προβλήματά του ξεκινούν όταν τιμωρεί αρκετούς από τους μαθητές του επειδή μοιράζουν φωτογραφίες της όμορφης Λόλα Λόλα, κεντρικής χορεύτριας του τοπικού καμπαρέ, Ο Γαλάζιος Άγγελος. Πηγαίνοντας όμως να κάνει αυτοψία, την ερωτεύεται και ο ίδιος.

Σκηνοθεσία:

Josef von Sternberg

Κύριοι Ρόλοι:

Emil Jannings … καθηγητής Immanuel Rath

Marlene Dietrich … Lola Lola

Kurt Gerron … Kiepert

Rosa Valetti … Guste

Hans Albers … Mazeppa

Reinhold Bernt … ο κλόουν

Eduard von Winterstein … ο διευθυντής του σχολείου

Roland Varno … Lohmann

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Carl Zuckmayer, Karl Vollmoller, Robert Liebmann, Josef von Sternberg

Παραγωγή: Erich Pommer

Μουσική: Friedrich Hollaender

Φωτογραφία: Gunther Rittau, Hans Schneeberger

Μοντάζ: Sam Winston

Σκηνικά: Otto Hunte

Κοστούμια: Tihamer Varady

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Der Blaue Engel
  • Ελληνικός Τίτλος: Γαλάζιος Άγγελος
  • Διεθνής Τίτλος: The Blue Angel
  • Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Ο Γαλάζιος Άγγελος

Άμεσοι Σύνδεσμοι

  • Ο Γαλάζιος Άγγελος (1959)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Professor Unrat του Heinrich Mann.

Παραλειπόμενα

  • Πρώτη ομιλούσα μεγάλου μήκους ταινία για τη Γερμανία, κι αυτή που έφερε στα φώτα της δημοσιότητας τη Marlene Dietrich.
  • Γυρίστηκε ταυτόχρονα σε γερμανική και αγγλόφωνη εκδοχή, με την τελευταία να θεωρείται επί χρόνια χαμένη.
  • Μέχρι το 1929, ο Sternberg είχε κάνει κάποιες ταινίες στις ΗΠΑ για την Paramount, χωρίς όμως εμπορική επιτυχία. Η τύχη του ήθελε το αδελφό στούντιο της Paramount στη Γερμανία, η περίφημη UFA, να τον επιλέξει λόγω της αμερικανικής του θητείας να κάνει την πρώτη τους ομιλούσα ταινία. Αυτό έγινε από παρέμβαση του Emil Jannings, που ήταν ήδη διάσημος καθ’ όλη τη βωβή περίοδο. Η ταινία βέβαια που το γερμανικό στούντιο είχε κατά νου ήταν μια βιογραφία του Ρασπούτιν, κάτι που απέκλεισε ο σκηνοθέτης.
  • Ο Erich Pommer, παραγωγός της UFA, ήθελε την τραγουδίστρια Lucie Mannheim για τον ρόλο της Λόλα. Ο Sternberg όμως δεν τη θεωρούσε ιδανική για μια μεγάλη παραγωγή. Η δική του επιλογή ήταν η Brigitte Helm, αλλά δεν ήταν διαθέσιμη. Εντέλει, ο σκηνοθέτης ανακάλυψε την 29χρονη Dietrich σε ένα καμπαρέ, το Zwei Krawatten, όπου παρουσίαζε το σόου της.
  • Η διεθνής επιτυχία ήταν τόσο άμεση, που το Χόλιγουντ κάλεσε την Dietrich πριν καν φτάσει ο Γαλάζιος Άγγελος στις ΗΠΑ.
  • Ο ρόλος της Λόλα γνώρισε χαρακτηριστικές παρωδιακές αναφορές. Πρώτα από τον Danny Kaye στο Εγώ Είμαι ο Στρατηγός (On the Double, 1961), μετά από τον Helmut Berger στους Καταραμένους του Visconti, και από τη Madeline Kahn στο Μπότες, Σπιρούνια και Καυτές Σέλες του Mel Brooks.
  • Η ταινία διασκευάστηκε το 1959 ως Ο Γαλάζιος Άγγελος (The Blue Angel) από τον Edward Dmytryk, στην Ινδία το 1972 ως Pinjra, και στη Βραζιλία την επόμενη χρονιά ως Anjo Loiro. Το 2001 μεταφέρθηκε στο θεατρικό σανίδι στη Ρουμανία.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Το τραγούδι Ich Bin von Kopf bis Fuss auf Liebe Eingestellt (στα αγγλικά: Falling in Love Again (Can’t Help It), έμελλε να γίνει το σήμα κατατεθέν της Dietrich. Διάσημο έγινε και το Ich Bin die Fesche Lola, πάλι με τη φωνή της γερμανίδας σταρ.

Γκαλερι φωτογραφιων

18 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *