1994. Νότια Αφρική. Ο Νέλσον Μαντέλα έχει μόλις αποφυλακιστεί, και κατά τους τελευταίους αιματηρούς μήνες του απαρτχάιντ οι εντάσεις σταδιακά αυξάνονται. Φυλετικές σέχτες, με την υποστήριξη της λευκής κυβέρνησης, κηρύττουν αιματηρό πόλεμο μεταξύ τους, και στους δρόμους του Σοβέτο αντηχούν πυροβολισμοί. Μέσα σε όλα αυτά βρίσκεται το Bang Bang Club, τέσσερις νέοι (λευκοί) δημοσιογράφοι που δημοσιοποιούν το μακελειό που ρήμαξε τους δρόμους της πόλης.

Σκηνοθεσία:

Steven Silver

Κύριοι Ρόλοι:

Ryan Phillippe … Greg Marinovich

Malin Akerman … Robin Comley

Taylor Kitsch … Kevin Carter

Frank Rautenbach … Ken Oosterbroek

Neels van Jaarsveld … Joao Silva

Patrick Lyster … James ‘Jim’ Nachtwey

Russel Savadier … Ronald Graham

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Steven Silver

Παραγωγή: Adam Friedlander, Daniel Iron, Lance Samuels

Μουσική: Philip Miller

Φωτογραφία: Miroslaw Baszak

Μοντάζ: Ronald Sanders, Tad Seaborn

Σκηνικά: Emilia Roux

Κοστούμια: Ruy Filipe

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Bang Bang Club
  • Ελληνικός Τίτλος: The Bang Bang Club

Σεναριακή Πηγή

  • Βιβλίο: The Bang-Bang Club: Snapshots from a Hidden War των Greg Marinovich, Joao Silva.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο σε 7 κατηγορίες στα Genie, τα επίσημα βραβεία του Καναδά.

Παραλειπόμενα

  • Μυθοπλαστικό ντεμπούτο για τον ντοκιμαντερίστα και παραγωγό Steven Silver.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 22/9/2011

Πίσω στα 1980 και στο Αποστολή στη Νικαράγουα ή, αν προτιμάτε, στο Σαλβαδόρ. Περίπου το ίδιο θέμα, περίπου το ίδιο σκηνοθετικό ατόπημα. Η έλλειψη θάρρους του πρωτάρη σε μυθοπλασία Steven Silver είναι αυτή που στερεί από την ταινία έναν πολύ υψηλό βαθμό. Έχει στα χέρια του ένα ισχυρό θέμα, ένα καλό επιτελείο ηθοποιών (ακόμα και κομπάρσων) και μια ορθή οπτική πάνω στα πολιτικά πράγματα, αλλά εκεί που το δράμα και η δράση κορυφώνεται, είναι σαν να χαμηλώνει τις μηχανές. Σωστό, παρά ταύτα, το γεγονός πως κοιτάει την ιστορία με μια ημι-ντοκιμαντεριστική οπτική που αναδεικνύει την ιστορικότητα της κατάστασης, παρά τη μυθοπλαστική πλευρά. Έτσι κι αλλιώς, έπρεπε να σεβαστεί ότι η ιστορία βασίζεται σε αληθινά και καταγραμμένα γεγονότα.

Από την άλλη, θα μπορούσε να απλωθεί λιγάκι. Φανερώνει τους μετρημένους πόρους της παραγωγής, ακόμη κι αν προσφέρει κάποιες θεαματικές σκηνές. Τέρμα τα παράπονα, η ταινία είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Αναδίδει ρεαλισμό, έχει αυτή τη μυρωδιά της μάχης και της αδικίας που τα γεγονότα απαιτούν. Και μπορεί να μην έχει τόλμη η σκηνοθεσία, έχει όμως η ανάδειξη του θέματος. Ειδικά τώρα που ο δυτικός κόσμος θεωρεί δεδομένη τη λήξη του απαρτχάιντ και δεν θέλει να ξύνει παλιές πληγές. Πληγές όμως υπάρχουν και πέρα αυτών που γράφει η ιστορία, και ο κινηματογράφος πάντα είχε το χάρισμα να συμπληρώνει τη συγγραφή της επίσημης εκδοχής. Αυτό κάνει κι εδώ.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.