Αρχές του 20ού αιώνα. Η Βέρα Μπρίτεν, μια ασυγκράτητη, έξυπνη κι ανοιχτόμυαλη κοπέλα, ξεπερνάει τις προκαταλήψεις της οικογένειας της και κερδίζει μια υποτροφία στην Οξφόρδη. Εκεί θα γνωρίσει τον έρωτα στο πρόσωπο του καλύτερου φίλου του αδελφού της, τον Ρόλαντ Λέιτον. Όμως, ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεσπάει, και καθώς οι δύο άντρες φεύγουν για το μέτωπο, η Βέρα κατατάσσεται στις νοσοκόμες για να υπηρετήσει την πατρίδα.

Σκηνοθεσία:

James Kent

Κύριοι Ρόλοι:

Alicia Vikander … Vera Brittain

Kit Harington … Roland Leighton

Colin Morgan … Victor Richardson

Taron Egerton … Edward Brittain

Dominic West … Κος Brittain

Emily Watson … Κα Brittain

Joanna Scanlan … θεία Belle

Hayley Atwell … Hope

Jonathan Bailey … Geoffrey Thurlow

Alexandra Roach … Winifred Holtby

Anna Chancellor … Κα Leighton

Miranda Richardson … Δις Lorimer

Charlotte Hope … Betty

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Juliette Towhidi

Παραγωγή: Rosie Alison, David Heyman

Μουσική: Max Richter

Φωτογραφία: Rob Hardy

Μοντάζ: Lucia Zucchetti

Σκηνικά: Jon Henson

Κοστούμια: Consolata Boyle

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Home Cinema.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Testament of Youth

Ελληνικός Τίτλος: Στον Έρωτα και στον Πόλεμο

Σεναριακή Πηγή

  • Αυτοβιογραφία: Testament of Youth της Vera Brittain.

Παραλειπόμενα

  • Το BBC είχε διασκευάσει προηγούμενα την αληθινή ιστορία της Vera Brittain, σε ένα σίριαλ 5 επεισοδίων το 1979.
  • Η Saoirse Ronan ήταν δυνατή διεκδικήτρια του πρωταγωνιστικού ρόλου.
  • Εμπορική αποτυχία, με έσοδα 5,3 εκατομμύρια δολάρια, έναντι κόστους των 10.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 22/6/2019

Σπάνια οι Βρετανοί αστοχούν στις ταινίες εποχής, όντας η σπουδαιότερη σχολή στο είδος. Και στην πρωτόλεια ταινία του, ο Τζέιμς Κεντ κάνει αυτό που χρειάζονταν να κάνει για να αποδώσει ορθά την ιστορία του: βάζει τον αυτόματο βρετανικό πιλότο! Χωρίς λοιπόν να πετυχαίνει να ξεκολλήσει τη θεματική του από ένα ακαδημαϊκό εν πολλοίς ύφος, ο Κεντ εκμεταλλεύεται ένα κείμενο γεμάτο έντονα συναισθήματα, και μια Αλίσα Βινκλάντερ που «ζωγραφίζει» επί της οθόνης. Επενδύει στο να ντύσει τους ήρωες του με έναν ρεαλισμό, για να μη παραπέμψει τόσο έντονα σε παλιό μελόδραμα, και όντως έτσι καταφέρνει να εκμαιεύσει μια αβίαστη συγκίνηση. Από την άλλη, έχουμε ένα πατροπαράδοτου στιλ σενάριο, που δεν ποντάρει σε εκπλήξεις, και αν δεν λειτουργούσε κάποιο από τα παραπάνω θετικά που αναφέραμε, θα μιλούσαμε εύκολα για κουραστικό σινεμά.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

15 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.