Το κοινό είναι μια γειτονιά στα προάστια, μία συγκεκριμένη νύχτα που γιορτάζεται το Χάλογουιν. Μια παρέλαση από φαντάσματα, εξωγήινους, ψυχοπαθείς δολοφόνους, σε μια ανθολογία δέκα μικρών ιστοριών φρίκης.

Σκηνοθεσία:

Darren Lynn Bousman, Axelle Carolyn, Adam Gierasch, Andrew Kasch, Neil Marshall, Lucky McKee, Mike Mendez, Dave Parker, Ryan Schifrin, John Skipp, Paul Solet

Κύριοι Ρόλοι:

Barry Bostwick … Κος Abbadon

James Duval … Dante

Pollyanna McIntosh … Bobbie

Kristina Klebe … ντετέκτιβ McNally

Marc Senter … Jack

John Landis … Jebediah Rex

Adrienne Barbeau … DJ

Booboo Stewart … Isaac

Keir Gilchrist … ο άγνωστος

Alex Essoe … Lynn

Lin Shaye … η μητέρα της Lynn

Pat Healy … Bob

Joe Dante … καθηγητής Milo Gottleib

Stuart Gordon … Sherlock Holmes

Lisa Marie … η χήρα

Jose Pablo Cantillo … Dutch

John Savage … αστυνόμος J.G. Zimmerman

Barbara Crampton … Darla

Caroline Williams … Κα Blake

Greg McLean … Ray Bishop

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Dave Parker, Clint Sears, Greg Commons, Axelle Carolyn, Lucky McKee, Molly Millions, John Skipp, Andrew Kasch, Mike Mendez, Dave Parker, Ryan Schifrin, Neil Marshall

Δημιουργός: Axelle Carolyn

Παραγωγή: Axelle Carolyn, Patrick Ewald, Mike Mendez

Μουσική: Joseph Bishara, Michael Sean Colin, Christopher Drake, Christian Henson, Bobby Johnston, Sean Spillane, Kung Fu Vampire, Edwin Wendler, Austin Wintory

Φωτογραφία: Jan-Michael Losada, Zoran Popovic, David Tayar, Alex Vendler, Richard J. Vialet, Joseph White, Scott Winig

Μοντάζ: Matthew Barry, Josh Ethier, Andrew Kasch, Mike Mendez, Vanessa Menendez, Eddie Oswald, Dave Parker, Zach Passero, Brian J. Smith, Sean Tretta

Σκηνικά: Krista Gall, Sara Millan, Anthony Pearce, Jennifer Spence

Κοστούμια: Rachel Apatoff, Julia Chase, Susan Doepner-Senac, Kea Konneker

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Ακυκλοφόρητη.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Tales of Halloween

Διεθνής Τίτλος: The October Society Presents: Tales of Halloween

Παραλειπόμενα

  • Τίτλοι ιστοριών και σκηνοθέτες:
    Trick του Adam Gierasch
    Bad Seed του Neil Marshall
    Grim Grinning Ghost της Axelle Carolyn
    The Weak and the Wicked του Paul Solet
    Friday the 31st του Mike Mendez
    The Ransom of Rusty Rex του Ryan Schifrin
    This Means War των Andrew Kasch, John Skipp
    The Night Billy Raised Hell του Darren Lynn Bousman
    Sweet Tooth του Dave Parker
    Ding Dong του Lucky McKee

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 20/11/2015

Δεν μπορείς να πεις το «πατροπαράδοτο» άνιση ταινία, κάτι δηλαδή που συνηθίζεται στις ταινίες-μωσαϊκά. Κι αυτό γιατί όλες οι ιστορίες είναι ένα σκέτο χάλι! Ψέματα. Αυτή ήταν η σκέψη μου μέχρι τις δύο έσχατες εκ των δέκα, που χωρίς να κάνουν την ανατροπή, δεν είναι τουλάχιστον ευκαταφρόνητες. Γιατί, γενικά, μιλάμε για ιστορίες με μηδενική έμπνευση, που κάνουν κι εκείνες τις μέτριες που μεσουράνησαν τη δεκαετία του 1980 να φαντάζουν σταθμοί του τρόμου. Η γενική σύλληψη, πάντως, δεν είναι διόλου κακή, αν κι εκτός ΗΠΑ και μερικών άλλων χωρών, η 31η του Οκτώβρη δεν σημαίνει και τίποτα το ξεχωριστό. Σε θέμα κλίματος, ναι υπάρχει πανδαισία Halloween, με σπίτια ολόγυρα στολισμένα αναλόγως, παιδιά να αναζητούν κέρασμα ή φάρσα, και στολές, μια και σχεδόν άπαντες φορούν κάποια και μάλιστα γουστόζικη. Όλα αυτά θα έφταναν, αλλά…

Δεν μιλάμε για μικρού μήκους ταινίες, ο όρος μοιάζει άφαντος στην προκειμένη περίπτωση, αλλά για παρατεταμένα διαφημιστικά σποτάκια. Πολύ μικρή η διάρκεια του καθενός και μηδενική η ανάπτυξη πλοκής. Για την ακρίβεια, έχουμε τη μία σκέτη-νέτη ιδέα, μονότονη ανάπτυξη στο πόδι και ευτυχώς ένα κάποιο twist στο φινάλε. Σε μία ιστορία που λείπει κι αυτό το τελευταίο, έχουμε το απόλυτο «τι κάνουμε εδώ»! Όπως είπα κι εξαρχής, ευτυχώς οι δύο τελευταίες ιστοριούλες αφήνουν εντέλει ένα «ουφ» στη θέαση μας, αν φυσικά έχετε αντέξει ως εκεί και δεν έχετε αποχωρήσει της θέασης με «ελαφριά πηδηματάκια». Δεν ενοχλεί κάπου το ότι το θέαμα γενικά είναι μοντέρνο, ούτε φυσικά οι κουβάδες αίματος. Αλλά είναι αυτή η έλλειψη έμπνευσης, το ότι κανένας σεναριογράφος δεν το πάλεψε ούτε στο ελάχιστο, πέρα από το ένα «τσικ» στο φινάλε της εκάστοτε ιστοριούλας.

Αν ήμουν Αμερικανός, μπορεί να το ξανάβλεπα, έτσι για το όλο κλίμα, εκείνη τη μία συγκεκριμένη ημέρα. Στην προκειμένη, από μακριά κι αγαπημένοι…

Βαθμολογία:

>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 46 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.