Το χάσμα ανάμεσα στον καγκελάριο Παλπατάιν και το συμβούλιο των Τζεντάι ολοένα και μεγαλώνει. Ο νεαρός Τζεντάι Άνακιν Σκάιγουοκερ βρίσκεται ανάμεσά τους, με την πίστη του στα ιδανικά των Τζεντάι να έχει ήδη κλονιστεί. Η Σκοτεινή Πλευρά της Δύναμης, με υποσχέσεις για δύναμη, ισχύ και πολλούς άλλους πειρασμούς, αποπλανεί τον Άνακιν και τον φέρνει με το μέρος του υποχθόνιου Νταρθ Σίντιους. Ενωμένοι, οι σκοτεινοί άρχοντες Σιθ θέτουν σε κίνηση ένα σχέδιο εκδίκησης που ξεκινάει με την εξολόθρευση όλων των Τζεντάι. Μόνο ο Γιόντα και ο Όμπι-Γουάν καταφέρνουν να επιζήσουν. Οι δυο τους θα καταδιώξουν τους Σιθ και θα οδηγηθούν σε μια κλιμακούμενη μάχη που στο αποκορύφωμά της θα φέρει τον Όμπι-Γουάν Κενόμπι αντιμέτωπο με τον Άνακιν. Η μονομαχία αυτή θα καθορίσει το μέλλον ολόκληρου του γαλαξία.

Σκηνοθεσία:

George Lucas

Κύριοι Ρόλοι:

Hayden Christensen … Anakin Skywalker/Darth Vader

Ewan McGregor … Obi-Wan Kenobi

Natalie Portman … γερουσιαστής Amidala/Padme

Ian McDiarmid … γερουσιαστής Palpatine/Darth Sidious

Samuel L. Jackson … Mace Windu

Christopher Lee … κόμης Dooku/Darth Tyranus

Frank Oz … Yoda (φωνή)

Anthony Daniels … C-3PO

Kenny Baker … R2-D2

Jimmy Smits … γερουσιαστής Bail Organa

Temuera Morrison … διοικητής Cody

Bruce Spence … Tion Medon

Peter Mayhew … Chewbacca

Ahmed Best … Jar Jar Binks

Silas Carson … Ki-Adi-Mundi/αντιβασιλέας Nute Gunray

Joel Edgerton … Owen Lars

Matthew Wood … στρατηγός Grievous (φωνή)

Bruce Spence … Tion Medon

Genevieve O’Reilly … Mon Mothma

Rohan Nichol … σμηναγός Raymus Antilles

Wayne Pygram … κυβερνήτης Wilhuff Tarkin

James Earl Jones … Darth Vader (φωνή)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: George Lucas

Παραγωγή: Rick McCallum

Μουσική: John Williams

Φωτογραφία: David Tattersall

Μοντάζ: Roger Barton, Ben Burtt

Σκηνικά: Gavin Bocquet

Κοστούμια: Trisha Biggar

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith

Ελληνικός Τίτλος: Star Wars: Επεισόδιο ΙII – Η Εκδίκηση των Σιθ

Εναλλακτικός Τίτλος: Revenge of the Sith

Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο ΙII – Η Εκδίκηση των Σιθ

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Ο Πόλεμος των Άστρων (1977)

Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται (1980)

Η Επιστροφή των Τζεντάι (1983)

Star Wars: Επεισόδιο Ι – Η Αόρατη Απειλή (1999)

Star Wars: Επεισόδιο ΙI – Η Επίθεση των Κλώνων (2002)

Star Wars: Ο Πόλεμος των Κλώνων (2008)

Star Wars: Επεισόδιο 7 – Η Δύναμη Ξυπνάει (2015)

Rogue One: A Star Wars Story (2016)

Star Wars: Οι Τελευταίοι Jedi (2017)

Solo: A Star Wars Story (2018)

Star Wars: Skywalker – Η Άνοδος (2019)

Σεναριακή Πηγή

  • Χαρακτήρες franchise: Star Wars του George Lucas.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ μακιγιάζ.

Παραλειπόμενα

  • Τελευταίο κεφάλαιο της πρίκουελ τριλογίας και της Skywalker Saga. Τοποθετείται τρία χρόνια μετά τα γεγονότα του προηγούμενου κεφαλαίου.
  • Ο Lucas έβαλε μπρος το σενάριο πριν ολοκληρωθούν τα γυρίσματα του δεύτερου μέρους.
  • Ανάμεσα στους τίτλους που εικάζονταν, οι πιο δημοφιλείς ήταν: Rise of the Empire, The Creeping Fear και Birth of the Empire. Ο τελικός τίτλος είναι μια παραπομπή στο Επιστροφή των Τζεντάι, όπου αρχικά ήταν να ονομαστεί Η Εκδίκηση των Τζεντάι.
  • Αρκετά έμειναν ανείπωτα επί της πρίκουελ τριλογίας, σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό, όπως τα αρχεία των Τζεντάι, η εμφάνιση ενός 10χρονου Χαν Σόλο, η αποκάλυψη ότι ο Άνακιν είναι γιος του Παλατάιν και μια εμφάνιση ως φάντασμα του Κούι-Γκον Τζιν στον Γιόντα.
  • Τα εξωτερικά γυρίσματα έγιναν ανάμεσα στις 30 Ιουνίου του 2003 και τελείωσαν στις 17 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου. Έγιναν σε Τυνησία, Ελβετία, Ιταλία, Ταϊλάνδη, Αυστραλία και Κίνα. Τα εσωτερικά, στα στούντιο Shepperton και Elstree του Λονδίνου, έγιναν τον επόμενο χρόνο.
  • Λίγες μόλις ώρες από την έξοδο της ταινίας στις αίθουσες, εμφανίστηκε στο ίντερνετ παράνομη κόπια, η οποία φαίνονταν να έχει διαρρεύσει από μέσα από το στούντιο. Οι ένοχοι βρέθηκαν, χωρίς να κατονομαστούν, αλλά ήδη είχε βγει και μια νέα κόπια σε bootleg DVD, αυτή τη φορά με κινεζικούς υπότιτλους.
  • Με κόστος 113 εκατομμύρια δολάρια, το φιλμ εισέπραξε 848,8. Ήταν η πιο εμπορική της χρονιάς για τις ΗΠΑ, και δεύτερη παγκοσμίως.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Το μουσικό θέμα Battle of the Heroes συνοδεύει το βίντεο-κλιπ της ταινίας, που χρησίμευσε κι ως προμότιον.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 6/6/2005

Το τελευταίο πρίκουελ κεφάλαιο ενώνει το τώρα με το τότε και δημιουργεί μια σεναριακή ματαιότητα στον θεατή του σήμερα, που μοιραία παρακολουθεί μια ταινία ξέροντας το τέλος της. Όμως, επειδή δεν υπάρχει μόνο η πρώτη επαφή με ένα έργο και δη τόσο θεαματικό όσο αυτό, ο θεατής του αύριο θα το επανεκτιμήσει βλέποντας το συλλογικά μέσα στο όλον. Από την αρχή αυτού του επεισοδίου, παράλληλα με τον καταιγισμό δράσης, ο Lucas απλώνει σε κάθε ευκαιρία εικόνες και ήχους που παραπέμπουν (συνήθως άμεσα) στην παλιά τριλογία, σεβόμενος παλιά και νέα γενιά φίλων της σειράς. Βιαζόμενος, πάλι, για την εξέλιξη των καταστάσεων, πέφτει σε απλοϊκά σεναριακά λάθη (οι Τζεντάι κάνουν απανωτά λάθη που σε έναν υπερτεχνολογικό και ευφυή κόσμο είναι απλά παράδοξο να στέκουν) και για το πρώτο μισάωρο «παιδιαρίζει» επικίνδυνα. Ο δημιουργός δεν προσπαθεί (ούτε στα δύο προηγούμενα μέρη) να ξεπεράσει την παλιά του δημιουργία, αλλά να την συμπληρώσει, και με αυτή τη λογική ο θεατής από αυτό το μισάωρο κι έπειτα πρέπει να μένει ευχαριστημένος. Επιτέλους επιβάλλεται μια σκούρα μονοχρωμία στα πλάνα, μια ακατέργαστη κατατονία στη σύνθεση που καταβάλει και δεν διευκολύνει το παιδικό μάτι, προσηλώνεται στη νοηματική της ευαίσθητης διαφοράς ανάμεσα σε καλό και κακό, και εντέλει σέβεται όλες τις γενεές φαν χωρίς να μειώνεται το θέαμα.

Η μονομαχία του Όμπι-Ουάν με τον Άνακιν σε ηφαιστειογενές ντεκόρ, η ανάπτυξη των καταστάσεων και των χαρακτήρων όπως τους ονειρευτήκαμε πριν τριάντα χρόνια, η έλλειψη αφελών προεκτάσεων, ο καταιγισμός λειτουργικών εφέ και κατά Williams ήχων, το εξαντλητικό αλλά ελάχιστα κουραστικό μοντάζ και άλλες μικρολεπτομέρειες συνθέτουν το πλέον σεβαστό επεισόδιο της σύγχρονης τριλογίας -χωρίς ποιοτικά να είναι αισθητή η διαφορά ανάμεσα στα τρία μέρη- και την ακόρεστη ελπίδα να δούμε κάποτε τα επεισόδια εφτά, οχτώ και εννιά που ο George Lucas αρνείται επίμονα πως θα πραγματώσει. Τι κρίμα, για κάποιους ρομαντικούς που ξεχωρίζουν άλλες περιττές συνέχειες από αυτές του Πολέμου των Άστρων (ανάμεσα τους και εγώ), να μην ξαναδούμε το… “A long time ago, in a galaxy far, far away…” στις αρχές κάποιας καινούργιας κυκλοφορίας…

Βαθμολογία:


Κριτικός: Νίκος Ρέντζος

Έκδοση Κειμένου: 5/12/2015

Αφού φάγαμε στη μάπα τον κύριο Τζαρ Τζαρ Μπιγκς και τη σλάπστικ κωμωδία για πιτσιρίκια, αφού είδαμε το ανεκδιήγητο δεύτερο μέρος των πρίκουελ και ακούσαμε ένα σωρό εξηγήσεις για το τι συμβαίνει στο κάθε φιλμ μέσα στους διαδρόμους των ανακτόρων από μέλη του συμβουλίου των τζεντάι και δεν καταλάβαμε ποτέ τίποτα, φτάσαμε στην ιστορία που ουσιαστικά ήθελε να διηγηθεί ο Λούκας. Πως ο Άνακιν Σκάιγουοκερ έγινε ο Νταρθ Βέιντερ. Άντε βρε Τζορτζ και μας έπηξες στο φλυαρία για δύο ολόκληρα φιλμ. Πες αυτό που όλοι περιμέναμε από την αρχή.

Το τρίτο φιλμ των πρίκουελ είναι με διαφορά καλύτερο από τα δύο προηγούμενα. Η ακατάσχετη φλυαρία ελαττώνεται και η ιστορία εκτυλίσσεται με σωστό τρόπο, ενώ ακόμα και από τα σκηνικά που βλέπουμε, μας δίνεται η αίσθηση ότι παρακολουθούμε μια ταινία που σχετίζεται με τον αρχικό Πόλεμο των Άστρων. Δεν διορθώθηκαν όλα ως δια μαγείας. Το σενάριο του Λούκας παραμένει σε επίπεδα σαπουνόπερας αλλά μιας σαπουνόπερας που τουλάχιστον σε ιντριγκάρει με τη σκοτεινή ιστορία που θέλει να πει. Δεν υπάρχει το σαχλό χιούμορ των δύο προηγούμενων ταινιών και γενικότερα είναι διακριτή η προσπάθεια να ειπωθεί μια σημαντική ιστορία με επικό χαρακτήρα και για κάποιες στιγμές ο Λούκας το κατορθώνει. Κάποιες άλλες (όπως το περίφημο “Nooooooo”, που βγαίνει από τα χείλη του Νταρθ Βέιντερ όταν τοποθετείται η μάσκα στο πρόσωπό του) το χάνει ξανά.

Οι ερμηνείες είναι πάντα σε μέτρια επίπεδα από την πλειοψηφία των ηθοποιών, με μόνη διαφορά την καλύτερη εμφάνιση του Κρίστενσεν ως Άνακιν. Σαφώς πιο διαβασμένος και πιο ώριμος εδώ αλλά θεωρώ ότι ο σημαντικότερος λόγος που ο Λούκας τον προσέλαβε ήταν η ομοιότητα του με τον Μαρκ Χάμιλ, τον άνθρωπο που παίζει στην ουσία τον γιο του στην αρχική τριλογία.

Δεν μπορώ να χαρακτηρίσω κακή ταινία την Εκδίκηση των Σιθ, όπως θα μπορούσα να κάνω εύκολα για τις προηγούμενες δύο (Episode I, Episode II). Δίνει ένα νόημα στο επιχείρημα του Λούκας και προσφέρει δυόμιση ώρες διασκέδασης σε όποιον την παρακολουθήσει. Δεν φτάνει στα επίπεδα καμιάς από τις αρχικές ταινίες, δεν εξηγεί τα πάντα, όπως διαφήμιζε ο Λούκας εκείνη την εποχή πως θα συμβεί, αλλά εξακολουθεί να είναι μια ταινία που μπορεί να παρακολουθήσει κι ένας ενήλικας θαυμαστής της φαντασίας, που αγάπησε σαν παιδί τον κόσμο που έφερε στη ζωή το μυαλό του Τζορτζ Λούκας το 1977 και εξακολουθεί να διατηρείται ζωντανός μέχρι σήμερα.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

35 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.