Ένα 14χρονο ορφανό που ζει στη Φιλαδέλφεια, ο Μπίλι Μπάτσον, βρίσκει νέα θετή οικογένεια, την έβδομη στη σειρά, μια οικογένεια που έχει ήδη πέντε ακόμα υιοθετημένα παιδιά. Μια μέρα, ο Μπίλι μπαίνει σε βαγόνι υπόγειου τρένου και μεταφέρεται σε μια άλλη διάσταση, όπου ένας αρχαίος μάγος τού προσφέρει τη δύναμη να μεταμορφώνεται σε έναν ενήλικα υπερήρωα, απλά φωνάζοντας τη λέξη “Σαζάμ”. Τώρα, ο Μπίλι και ο νέος του θετός αδελφός, Φρέντι Φρίμαν, πρέπει να μάθουν να χρησιμοποιούν τις νέες δυνάμεις, ώστε να σταματήσουν τον δόλιο Δρ. Θαντέους Σιβάνα, από το να εξαπολύσει τις δικές του δυνάμεις στον κόσμο.

Σκηνοθεσία:

David F. Sandberg

Κύριοι Ρόλοι:

Zachary Levi … Shazam

Asher Angel … William ‘Billy’ Batson

Mark Strong … Δρ Thaddeus Sivana

Djimon Hounsou … Shazam

Jack Dylan Grazer … Frederick ‘Freddy’ Freeman

Grace Fulton … Mary Bromfield

Faithe Herman … Darla Dudley

Ian Chen … Eugene Choi

Jovan Armand … Pedro Pena

Adam Brody … Frederick ‘Freddy’ Freeman (υπερήρωας)

Michelle Borth … Mary Bromfield (υπερήρωας)

Meagan Good … Darla Dudley (υπερήρωας)

D.J. Cotrona … Pedro Pena (υπερήρωας)

Marta Milans … Rosa Vasquez

Cooper Andrews … Victor Vasquez

John Glover … Κος Sivana

Natalia Safran … Κα Sivana

Seth Green … φίλος

Sam Jaeger … φίλος

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Henry Gayden

Στόρι: Henry Gayden, Darren Lemke

Παραγωγή: Peter Safran

Μουσική: Benjamin Wallfisch

Φωτογραφία: Maxime Alexandre

Μοντάζ: Michel Aller

Σκηνικά: Jennifer Spence

Κοστούμια: Leah Butler

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Shazam!
  • Ελληνικός Τίτλος: Shazam!

Άμεσοι Σύνδεσμοι

  • Black Adam (2022)
  • Shazam! Fury of the Gods (2022)

Σεναριακή Πηγή

  • Σειρά κόμικς (χαρακτήρες): Shazam! των Bill Parker, C.C. Beck.

Παραλειπόμενα

  • Έβδομο κεφάλαιο του DC Extended Universe, και πρώτη παρουσία του ήρωα στον κινηματογράφο από το 1941 και το κινηματογραφικό σίριαλ Adventures of Captain Marvel. Για την ακρίβεια, το Captain Marvel ήταν το αρχικό όνομα του υπερήρωα αυτού.
  • Η δημιουργία του Shazam! έχει ρίζες στις αρχές των 2000. Μετά από αρκετές σεναριακές περιπέτειες, το 2008 πέρασε στην προκατασκευή από τη New Line Cinema με σκηνοθέτη τον Peter Segal, ενώ ο Dwayne Johnson θα ήταν ο κακός υπερήρωας Black Adam. Με την προσάρτηση του στούντιο από τη Warner Bros., δεν ήταν πλέον κωμωδία δράσης, αλλά μια σκοτεινή ιστορία, αφού το Ο Σκοτεινός Ιππότης είχε σκίσει στα ταμεία, ενώ το Speed Racer είχε υποστεί πανωλεθρία. Το σχέδιο ναυάγησε όμως επειδή ονομάζονταν ακόμα Captain Marvel, και η Marvel Comics τύχαινε να έχει αυτή παλιότερα δικαιώματα του ονόματος, για τον δικό της φυσικά αντίστοιχο ήρωα. Η DC αναγκάστηκε να τον βαπτίσει εκ νέου, ως Shazam, και το 2014 ξαναβγήκε στην επιφάνεια η δημιουργία της ταινίας, πάλι με τον Johnson στο προσκήνιο, είτε ως Shazam είτε ως Black Adam. Τον Ιανουάριο του 2017, που πλέον οριστικοποιήθηκε και ο Sandberg στη σκηνοθεσία, θεωρούνταν πιο πιθανή η δημιουργία μιας σόλο ταινίας για τον Black Adam, αλλά τον επόμενο ακριβώς μήνα μπήκε μπρος η τελική μορφή του Shazam. Κι αυτό επειδή ο μυώδης σταρ έθεσε εμπόδια, μια κι όταν είχε υπογράψει, η ομάδα παραγωγής ήταν διαφορετική από την τελική.
  • Για τον ρόλο του ενήλικης εκδοχής του υπερήρωα, από κάστινγκ πέρασαν οι: John Cena, Zane Holtz, Jake McDorman, Derek Theler και Billy Magnussen.
  • Ο Ron Cephas Jones είχε πάρει αρχικά τον ρόλο του μάγου Shazam, αλλά αναγκάστηκε να αποχωρήσει λόγω άλλων υποχρεώσεων.
  • Ακυρώθηκε κάμεο του Σούπερμαν, αφού ο Henry Cavill δεν ήταν διαθέσιμος.
  • Η αρχική εντύπωση στον τύπο ήταν πως μόνο ένας ηθοποιός θα ερμήνευε τον Shazam, αλλάζοντας ηλικία με ψηφιακό τρόπο.
  • Η προώθηση κόστισε στη Warner 105 εκατομμύρια δολάρια.
  • Η ταινία βγήκε και τρισδιάστατη.
  • Με μπάτζετ 102 εκατομμύρια δολάρια (ήταν η πλέον φτηνή του σύμπαντος της DC), το φιλμ εισέπραξε 366.

Κριτικός: Πάρις Μνηματίδης

Έκδοση Κειμένου: 31/3/2019

Είναι το αποκαλούμενο DC Extended Universe τελικά μια χαμένη υπόθεση; Κατά την ανάπτυξή του έχουν γίνει πολλά τρανταχτά λάθη και βεβιασμένες κινήσεις που είναι και η αιτία του ανηλεούς χλευασμού του, ειδικά από την πλευρά των φαν του αντίπαλου στρατοπέδου της Marvel. Πάντως, αυτή η νέα προσθήκη στο συγκεκριμένο σύμπαν τουλάχιστον στέκεται αξιοπρεπώς, αποφεύγοντας για το μεγαλύτερο μέρος της διάρκειάς της τις χοντράδες προηγούμενων φιλμ που βρίσκονταν κάτω από τη συγκεκριμένη ομπρέλα ή πιο ορθά φροντίζοντας να ξεχωρίσει, έστω ελαφρώς, από τον βαρετό μέσο όρο της «γενόσημης» υπερηρωικής περιπέτειας στην οποία ανήκει η πλειοψηφία των προκατόχων της σε αυτή τη σειρά ταινιών. Μπούσουλας εδώ είναι το αγαπημένο «Big» της Penny Marshall (στο οποίο γίνεται και μια εμφανής αναφορά σε μια σύντομη σκηνή), με το κωμικό στοιχείο να έχει έναν προεφηβικής φύσης αυθορμητισμό και μια τρυφερότητα που είναι ευχάριστο να υπάρχουν ως συστατικά στοιχεία σε ένα είδος που, όντας η ευκολότερη εμπορικά λύση στις σημερινές ημέρες, πολλές φορές βολεύεται απλά με το να ανήκει στη συγκεκριμένη ταμπέλα και μπαίνει στον αυτόματο πιλότο. Το «Shazam!» έχει κάτι από τη χαριτωμένη αθωότητα σε συνδυασμό με τον συνειδητοποιημένο αυτοσαρκασμό τηλεοπτικών καρτούν της δεκαετίας του 1990 όπως το «Darkwing Duck». Για αυτό και είναι κρίμα όταν στο δεύτερο μισό το όλο εγχείρημα καταφεύγει σε μια τετριμμένη και τυπική όσο δεν πάει άλλο κορύφωση, με ολίγη από σπιλμπεργκικά μηνύματα περί οικογένειας στο πιο γλυκανάλατο.

Σε αντίθεση με το αρνητικό παράδειγμα της «Ομάδας Αυτοκτονίας», εδώ ο ανάλαφρος και συνάμα νεανικός τόνος δεν μοιάζει επιτηδευμένος σε βαθμό αηδίας, ίσως κι επειδή σε επίπεδο αισθητικής το σύνολο είναι αρκετά συμμαζεμένο σε αντίθεση με το χάος αποχρώσεων και στιλιστικών επιλογών που επικρατούσε στη δουλειά του David Ayer. Δεν είναι τυχαίο ότι οι καλύτερες στιγμές του φιλμ είναι όταν τα πράγματα χαλαρώνουν και το χιούμορ βρίσκεται σε πρώτο πλάνο και οι λιγότερο αξιομνημόνευτες όταν αποφασίζεται να ακολουθηθεί η γνωστή συνταγή. Ο David F. Sandberg, αν και περισσότερο «περπατημένος» στον τρόμο (ομολογουμένως όχι με ιδιαίτερα επιτυχημένα αποτελέσματα), διαχειρίζεται επαρκώς το κωμικό στοιχείο και ακόμη κι όταν σερβίρει ρουτινιάρικα τη δράση στην κλιμάκωση κάνει τουλάχιστον τη μετάβαση από το ένα ύφος στο άλλο αρκετά ομαλά. Το φανταστικό στοιχείο ήθελε μια κάπως καλύτερη μεταχείριση, τη μια στιγμή φλερτάρει με μια αίσθηση παραμυθιού και την άλλη με τη μέση υπερηρωική αντιμετώπιση, χωρίς το μείγμα αυτό να πετυχαίνει την ομοιογένεια μιας Marvel, ίσως κι επειδή το πρώτο εκ των δυο γνωρισμάτων δεν αναπτύσσεται επαρκώς, δεν υπάρχει επαρκές χτίσιμο ενός παράλληλου εξωπραγματικού σύμπαντος όπως συνέβαινε ενδεικτικά με το προ διετίας «Wonder Woman».

Ένα επιπλέον ατού που βρίσκεται εδώ και δεν είχε σχεδόν καμία εκ των ταινιών που απαρτίζουν τον κόσμο που επιθυμεί να χτίσει η DC είναι ένας πρωταγωνιστής με έντονη προσωπικότητα που παίρνει σάρκα και οστά στην παρουσία του Zachary Levi. Η πηγαία θετική ενέργεια που εκπέμπει και ο ενθουσιασμός του πλάθουν έναν πραγματικά απολαυστικό ήρωα, ξεφεύγοντας από τις συχνά αυστηρές προδιαγραφές που υπάρχουν ως προς το τι πρέπει να αποτελεί ένας πρωταγωνιστικός ρόλος σε μια κόμικ περιπέτεια. Ευχάριστη έκπληξη οι ανήλικοι ηθοποιοί οι οποίοι προκαλούν αβίαστα τη συμπάθεια και πετυχαίνουν επιπλέον κάτι διόλου ασήμαντο, να βγάλουν προς τα έξω μια αυθεντική παιδικότητα χωρίς να φαίνεται πως το ζορίζουν. Αρκετά τυπικός ο Mark Strong, έχει φάει με το κουτάλι κακούς και κακούς κι εδώ απλά προσθέτει στο βιογραφικό του ακόμη έναν, χωρίς να έχει την απαιτούμενη βάση για να τον κάνει να ξεχωρίσει. Εν κατακλείδι, παρά τα κάμποσα διάσπαρτα προβλήματα, πρόκειται για μια από τις πιο συμπαθείς προσπάθειες που ανήκουν στο σύμπαν της προαναφερθείσας εταιρείας και μια από τις λίγες φορές που δεν μοιάζει να τρέχει βαριανασαίνοντας πίσω από τον κύριο ανταγωνιστή της. Για μια χαλαρή θέαση λειτουργεί μια χαρά.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.