Ιταλία, 1866. Ο ιταλο-αυστριακός πόλεμος για την ενοποίηση της Βενετίας με την υπόλοιπη Ιταλία φτάνει προς το τέλος του. Κατά τη διάρκεια μιας παράστασης της όπερας Il Trovatore, μια ομάδα ιταλών εθνικιστών διαμαρτύρεται κατά των αυστριακών αξιωματούχων που βρίσκονται στο θέατρο. Εν μέσω των ταραχών, η κόμισσα Λίβια Σερπιέρι προσπαθεί να προστατεύσει τον ξάδερφό της, μαρκήσιο Ρομπέρτο Ουσόνι, συγκαλύπτοντας το γεγονός ότι εκείνος υποκίνησε τη διαμαρτυρία. Ωστόσο, η γνωριμία της με τον νεαρό αυστριακό αξιωματικό Φραντζ Μάλερ θα την παρασύρει σε έναν αυτοκαταστροφικό έρωτα, ο οποίος τελικά θα την οδηγήσει στο να προδώσει όχι μόνο τον ξάδερφό της, αλλά και ολόκληρη τη χώρα της.

Σκηνοθεσία:

Luchino Visconti

Κύριοι Ρόλοι:

Alida Valli … κόμισσα Livia Serpieri

Farley Granger … υπολοχαγός Franz Mahler

Massimo Girotti … Roberto Ussoni

Heinz Moog … κόμης Serpieri

Rina Morelli … Laura

Christian Marquand … βοημός αξιωματικός

Sergio Fantoni … Luca

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Luchino Visconti, Suso Cecchi D’Amico

Παραγωγή: Domenico Forges Davanzati

Φωτογραφία: G.R. Aldo, Robert Krasker

Μοντάζ: Mario Serandrei

Σκηνικά: Ottavio Scotti

Κοστούμια: Marcel Escoffier, Piero Tosi

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Senso
  • Ελληνικός Τίτλος: Έτσι Τελείωσε μια Μεγάλη Αγάπη
  • Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: The Wanton Contessa
  • Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Λίβυα, η Αδίστακτη Κόμισσα [επανέκδοσης]
  • Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Senso [επανέκδοσης]

Άμεσοι Σύνδεσμοι

  • Μαύρος Άγγελος (2002)

Σεναριακή Πηγή

  • Νουβέλα: Senso του Camillo Boito.

Κύριες Διακρίσεις

  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Βενετίας.

Παραλειπόμενα

  • Η νουβέλα της δεκαετίας του 1880 γράφτηκε σε ύφος ημερολογίου, με τη Λίβια να μιλάει σε πρώτο πρόσωπο. Εκεί κατοικούσε στο Τρέντο, ενώ τη φλέρταρε ένας δικηγόρος. Ο Visconti μετέφερε την πλοκή στη Βενετία, εξάλειψε τον χαρακτήρα του δικηγόρου τελείως, ενώ έβγαλε κι όλα όσα αφορούσαν τη γραφή ως ημερολόγιο. Πρόσθεσε όμως όσα σχετίζονται με τον επαναστάτη ξάδελφο της και τους ιταλούς συντρόφους του. Λόγω αυτών των τόσων αλλαγών, σκέφτονταν να το τιτλοφορήσει Custoza, από την τοποθεσία όπου έγινε η μάχη στην κλιμάκωση της ταινίας. Αυτό όμως του το αρνήθηκαν για νομικούς λόγους.
  • Ο χαρακτήρας του Φραντζ Μάλερ ονομάζονταν Remigio Ruz στη νουβέλα. Η αλλαγή του ονόματος έγινε ως φόρος τιμής στον μουσουργό Gustav Mahler, τον οποίο και θαύμαζε ο σκηνοθέτης.
  • Αρχικά ο Visconti έλπιζε να κλείσει τους Ingrid Bergman και Marlon Brando για τους κεντρικούς ρόλους. Η Bergman όμως δεν είχε το ελεύθερο από τον σύζυγο της, τον Roberto Rossellini, να εργάζεται για άλλους σκηνοθέτες, ενώ τον Brando τον απέρριψαν οι παραγωγοί, θεωρώντας πιο δυνατό το όνομα του Farley Granger. Κάποιοι όμως είχαν πει ότι ο Brando απέρριψε τον ρόλο επειδή δεν θα έπαιζε η Bergman.
  • Franco Zeffirelli και Francesco Rosi εργάστηκαν στην παραγωγή ως βοηθοί του σκηνοθέτη, πριν φυσικά γίνουν και οι ίδιοι γνωστοί ως δημιουργοί.
  • Μια και ο Farley Granger δεν μιλούσε καθόλου ιταλικά, ντουμπλαρίστηκε από τον ηθοποιό Enrico Maria Salerno.
  • Παραδόξως, ενώ η Alida Valli βάλλεται επί της πλοκής ενάντια στην αυστριακή αυτοκρατορία, κατάγονταν από αριστοκρατική οικογένεια αυτής, και έφερε τίτλο ευγενούς.
  • Ο διευθυντής φωτογραφίας G.R. Aldo που ξεκίνησε την ταινία, πέθανε αιφνιδίως, με αποτέλεσμα να την ολοκληρώσει ο Robert Krasker.
  • Κατά τα τέλη των γυρισμάτων, ο Granger τσακώθηκε με τον Visconti, άφησε την ταινία και επέστρεψε στο σπίτι του στις ΗΠΑ. Ο Visconti δεν έκανε κάτι για να τον μεταπείσει, χρησιμοποιώντας στις τελευταίες σκηνές έναν σωσία του με “πονηρά” πλάνα που έκρυβαν το πρόσωπο.
  • Στα αγγλικά κυκλοφόρησε μια περικομμένη εκδοχή των 94ων λεπτών, όπου είχε τίτλο The Wanton Countess. Σε αυτήν είχαν προσθέσει διάλογο οι Tennessee Williams και Paul Bowles.
  • Η ψηφιακή αποκατάσταση της ταινίας έγινε το 2011 από τη The Criterion Collection. Στο DVD και το Blu-ray περιλαμβάνονταν και η αγγλόφωνη εκδοχή που ήταν ήδη σπάνια.
  • Ο Tinto Brass διάβασε τη νουβέλα και ένιωσε πως ο Visconti την αδίκησε. Έτσι, το 2002 κυκλοφόρησε τη δική του εκδοχή, με τίτλο Senso ’45. Σε αυτήν πρωταγωνιστεί η Anna Galiena, ενώ στη χώρα μας προβλήθηκε κατευθείαν στη μικρή οθόνη.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Στην ηχητική μπάντα ακούμε Giuseppe Verdi και κομμάτι της 7ης Συμφωνίας του Anton Bruckner. Η διασκευή τους για την ταινία έφερε την επιμέλεια του Nino Rota.

Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.