Ο Σαμπά είναι ένας σεναγαλέζος μετανάστης που πριν 10 χρόνια εγκαταστάθηκε στη Γαλλία, κάνοντας ό,τι δουλειά βρεθεί. Όταν αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο απέλασης, έρχεται κοντά στην προϊσταμένη του τμήματος Αλίς, η οποία έχει περάσει μια άσχημη κατάσταση. Ο μεν πασχίζει να βρει τα αναγκαία χαρτιά, η δε να φέρει τη ζωή της σε τάξη, μέχρι που η μοίρα αποφασίζει αλλιώς.

Σκηνοθεσία:

Olivier Nakache

Eric Toledano

Κύριοι Ρόλοι:

Omar Sy … Samba Cisse

Charlotte Gainsbourg … Alice

Tahar Rahim … Walid ‘Wilson’

Izia Higelin … Manu

Helene Vincent … Marcelle

Liya Kebede … Magali ‘Gracieuse’

Clotilde Mollet … Josiane

Issaka Sawadogo … Jonas Karanoto

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Olivier Nakache, Eric Toledano

Παραγωγή: Nicolas Duval Adassovsky, Laurent Zeitoun, Yann Zenou

Μουσική: Ludovico Einaudi

Φωτογραφία: Stephane Fontaine

Μοντάζ: Dorian Rigal-Ansous

Σκηνικά: Nicolas de Boiscuille

Κοστούμια: Isabelle Pannetier

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Samba

Ελληνικός Τίτλος: Samba

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Samba pour la France της Delphine Coulin.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για δεύτερο γυναικείο ρόλο (Izia Higelin) στα Cesar.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 26/11/2014

Ο σενεγαλέζος Σαμπά τα φέρνει δύσκολα βόλτα στη Γαλλία κάνοντας εποχιακές δουλειές εδώ και δέκα χρόνια, όταν ξαφνικά αντιμετωπίζει πρόβλημα με τα χαρτιά του, απειλούμενος με απέλαση. Η Αλίς, έχοντας εγκαταλείψει καριέρα ως στέλεχος επιχείρησης, δουλεύει εθελοντικά σε οργάνωση κοινωνικής αλληλεγγύης, μέσα από την οποία γνωρίζει τον Σαμπά. Σταδιακά, θα βοηθήσουν ο ένας τον άλλο να σταθούν στα πόδια τους, ενώ θα αναπτυχθεί και αίσθημα.

Το σκηνοθετικό ντουέτο των Ερίκ Τολεντανό και Ολιβιέ Νακάς, μετά τον εμπορικό τους θρίαμβο με το «Άθικτοι», επανέρχεται με μία ακόμη δραμεντί σε ανάλογο ύφος. Το μεταναστευτικό πρόβλημα και γενικότερα το όλο κοινωνικό πλαίσιο περνούν κάπως ως φόντο, ενώ στον πυρήνα κυριαρχεί το συναίσθημα και το χιούμορ, με την πλοκή να ακολουθεί μια προβλέψιμη πορεία με αίσιο τέλος. Κατά έναν τρόπο, οι σκηνοθέτες εφαρμόζουν, με γαλλική φινέτσα φυσικά, το παλιό «αθώο» Χόλιγουντ, όπου η ανθρωπιά σε προσωπικό επίπεδο αμβλύνει την έγνοια για τη γενικότερη εικόνα. Είμαστε φυσικά μίλια μακριά από τους Νταρντέν και τον Ρομπέρ Γκεντιγκιάν, και αρκετά μακριά από τις ανάλαφρες στιγμές των Μάικ Λι (π.χ. «Τυχερή κι Ευτυχισμένη») και Κεν Λόουτς (π.χ. «Το Μερίδιο των Αγγέλων»). Λείπουν οι δαγκωματιές. Το φιλμ, όπως και το προηγούμενο, στοχεύει να γλυκάνει το ευρύ κοινό εν μέσω προβλημάτων.

Ο πρωταγωνιστής Ομάρ Σι εδώ αναλαμβάνει έναν πιο δραματικό τόνο και η Σαρλότ Γκενσμπούρ υιοθετεί μια χαμηλών τόνων «γαλλική» ερμηνεία, ενώ η κωμική νότα πέφτει στους ώμους του Ταχάρ Ραχίμ που πρωταγωνιστούσε στο «Προφήτης». Ένα φιλμ χαριτωμένο χωρίς καλλιτεχνικές φιλοδοξίες. Δραμεντί που κλίνει και κλείνει στο «-μεντί».

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.