Το πορτρέτο μιας καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας που βασανίστηκε από την ίδια την εύθραυστη φύση του. Τα μεγάλα πάθη και οι αυταπάτες καθώς επίσης και το ανοικονόμητο ταλέντο του μεγάλου σχεδιαστή μόδας Υβ Σεν Λοράν συνθέτουν έναν ύμνο για την άσωτη ζωή ενός αμετανόητου μπον-βιβέρ επικεντρωμένο στα χρυσά του χρόνια (1965-76).

Σκηνοθεσία:

Bertrand Bonello

Κύριοι Ρόλοι:

Gaspard Ulliel … Yves Saint Laurent

Jeremie Renier … Pierre Berge

Louis Garrel … Jacques de Bascher

Lea Seydoux … Loulou de la Falaise

Amira Casar … Anne-Marie Munoz

Aymeline Valade … Betty Catroux

Valeria Bruni Tedeschi … Κα Duzer

Jasmine Trinca … Talitha Getty

Valerie Donzelli … Renee

Dominique Sanda … Lucienne Saint Laurent

Helmut Berger … Yves Saint Laurent (1989)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Bertrand Bonello, Thomas Bidegain

Παραγωγή: Eric Altmayer, Nicolas Altmayer, Christophe Lambert

Μουσική: Bertrand Bonello

Φωτογραφία: Josee Deshaies

Μοντάζ: Fabrice Rouaud

Σκηνικά: Katia Wyszkop

Κοστούμια: Anais Romand

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Saint Laurent

Ελληνικός Τίτλος: Saint Laurent: Η Χρυσή Εποχή

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Yves Saint Laurent (2014)

Κύριες Διακρίσεις

  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών.
  • Βραβείο Cesar κοστουμιών. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία, πρώτο αντρικό ρόλο (Gaspard Ulliel), δεύτερο αντρικό ρόλο (Louis Garrel και Jeremie Renier), φωτογραφία, μοντάζ, σκηνικά και ήχο.
  • Επίσημη πρόταση της Γαλλίας για το ξενόγλωσσο Όσκαρ.

Παραλειπόμενα

  • Δεύτερη στη σειρά και μέσα στην ίδια χρονιά βιογραφία του διάσημου μόδιστρου, μετά το Yves Saint Laurent του Jalil Lespert.
  • Την ιδέα για μια βιογραφία του γάλλου σχεδιαστή και μάλιστα με πρωταγωνιστή τον Gaspard Ulliel την είχε πρώτα ο Gus Van Sant, αλλά η ταινία δεν έγινε ποτέ. Στον ηθοποιό όμως είχε μείνει το κρίμα που δεν έπαιξε τον Yves Saint Laurent, κάτι που του ικανοποιήθηκε με την παρούσα παραγωγή.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 15/11/2015

Δύο ταινίες για τον Ιβ Σεν Λοράν την ίδια χρονιά! Η πρώτη, του Τζαλίλ Λεσπέρ, ήταν μια ακαδημαϊκή, δημοσιογραφική, άνευρη εξιστόρηση σχετική με το «ντροπαλό καλό παιδί». Η παρούσα και δεύτερη από τον πάντα εικονοκλάστη Μπερτράν Μπονελό («Le Pornographe», «L’Apollonide») αποτελεί ένα εικαστικό όργιο που παρουσιάζει τη ζωή του τρομερού παιδιού της παγκόσμιας μόδας υπό τον πρίσμα των καταχρήσεων, μέσα στις οποίες έζησε την εποχή της μέγιστης δημιουργικότητας του. Ωστόσο, αυτή η υπερβολή από φτερά και πούπουλα, σεξ ναρκωτικά και αλκοόλ, το μόνο που καταφέρνει είναι να δημιουργήσει ένα ηθελημένο αρτίστικο κιτς που ικανοποιεί μάλλον τον ναρκισσισμό του Μπονελό, παρά ερμηνεύει τον άνθρωπο-καλλιτέχνη και φαινόμενο Λοράν. Εξαιρετική, ωστόσο, η ερμηνεία του Γκασπάρ Ουλιέλ.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

17 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.