Ο Νταρθ Βέιντερ και ο αυτοκράτορας συνωμοτούν για να φέρουν τον Λουκ Σκάιγουοκερ στη σκοτεινή πλευρά, ενώ η αυτοκρατορία κατασκευάζει ένα καινούριο, άφθαρτο Άστρο του Θανάτου. Ο Λουκ όμως μαζί με την πριγκίπισσα Λέια ταξιδεύουν στον πλανήτη Τατουίν για να σώσουν τον Χαν Σόλο από τον Τζάμπα, έναν πανίσχυρο εγκληματία, και τους αυλικούς του.

Σκηνοθεσία:

Richard Marquand

Κύριοι Ρόλοι:

Mark Hamill … Luke Skywalker

Harrison Ford … Han Solo

Carrie Fisher … πριγκίπισσα Leia Organa

Billy Dee Williams … Lando Calrissian

David Prowse … Darth Vader

James Earl Jones … Darth Vader (φωνή)

Anthony Daniels … C-3PO

Kenny Baker … R2-D2

Peter Mayhew … Chewbacca

Ian McDiarmid … ο αυτοκράτορας

Sebastian Shaw … Anakin Skywalker

Alec Guinness … Ben Obi-Wan Kenobi

Frank Oz … Yoda (φωνή)

Jeremy Bulloch … Boba Fett

Michael Pennington … Moff Jerjerrod

Kenneth Colley … ναύαρχος Piett

Michael Carter … Bib Fortuna

Denis Lawson … Wedge Antilles

Tim Rose … ναύαρχος Ackbar

Caroline Blakiston … Mon Mothma

Warwick Davis … Wicket W. Warrick

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Lawrence Kasdan, George Lucas

Στόρι: George Lucas

Παραγωγή: Howard G. Kazanjian

Μουσική: John Williams

Φωτογραφία: Alan Hume

Μοντάζ: Sean Barton, Duwayne Dunham, Marcia Lucas

Σκηνικά: Norman Reynolds

Κοστούμια: Aggie Guerard Rodgers, Nilo Rodis-Jamero

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Return of the Jedi
  • Ελληνικός Τίτλος: Η Επιστροφή των Τζεντάι
  • Εναλλακτικός Τίτλος: Star Wars: Episode VI – Return of the Jedi

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Σεναριακή Πηγή

  • Χαρακτήρες franchise: Star Wars του George Lucas.

Κύριες Διακρίσεις

  • Ειδικό Όσκαρ ειδικών εφέ. Υποψήφιο για μουσική, σκηνικά, ήχο και ηχητικά εφέ.
  • Βραβείο Bafta ειδικών εφέ. Υποψήφιο για σκηνικά, ήχο και μακιγιάζ.

Παραλειπόμενα

  • Κλείσιμο της ορίτζιναλ τριλογίας, και έκτο στη Skywalker saga, τοποθετείται χρονικά έναν χρόνο έπειτα των γεγονότων της προηγούμενης του ταινίας.
  • David Lynch και David Cronenberg ήταν υποψήφιοι να το σκηνοθετήσουν. Πρώτη επιλογή όμως ήταν ο Steven Spielberg, αλλά υπήρχε πρόβλημα με τη διαμάχη ανάμεσα στον Lucas και την ένωση σκηνοθετών.
  • Στο σενάριο συνέβαλαν, δίχως να αναφέρονται στα κρέντιτ, και ο David Peoples με τον Richard Marquand.
  • Ο Lawrence Kasdan επέμενε ότι το Return of the Jedi ήταν ένας “αδύναμος τίτλος”, και για κάποιον καιρό προσανατολιζόντουσαν προς το Revenge of the Jedi. Αυτός ήταν και ο τίτλος στο πρώτο teaser-trailer και αφίσας. Όμως, ο Lucas σκέφτηκε ότι ένας Τζεντάι δεν αποζητά εκδίκηση, και επέστρεψαν στον αρχικό.
  • Τελευταία στιγμή τέθηκε θέμα περί της επιστροφής ή μη του Harrison Ford στον ρόλο του Χαν Σόλο. Ήταν ο μόνος που δεν είχε υπογράψει για τα δύο σίκουελ, και η επιτυχία του πρώτου Ιντιάνα Τζόουνς τον είχε κάνει ακόμα μεγαλύτερο αστέρα. Ήταν ο παραγωγός Howard Kazanjian που τον έπεισε να επιστρέψει.
  • Ο Ford πρότεινε ο χαρακτήρας του να πεθάνει με αυτοθυσία. Ο Lucas αυστηρώς απέρριψε την ιδέα.
  • Αρχικά ο Γιόντα δεν υπήρχε στο σενάριο. Ο Marquand όμως αισθάνονταν ότι δίχως μία σκηνή στον πλανήτη Ντάγκομπα δεν θα λύνονταν τα ζητήματα που είχαν ανοιχτεί στη δεύτερη ταινία.
  • Το αρχικό σενάριο ήθελε στον πλανήτη Έντορ να βρίσκονται Wookiees και όχι Ewoks. Επίσης, ήθελε τους τρεις γηραιούς Τζεντάι να επιστρέφουν κανονικά στη ζωή, και να γιορτάζουν με τους υπόλοιπους στον Έντορ.
  • Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 1982 και τελείωσαν στις 20 Μαΐου του ίδιου χρόνου. Κράτησαν λιγότερο από όσο ήθελαν οι δημιουργοί, αλλά έπρεπε να γίνει αυτό για να κερδίσει χρόνο η ILM για την κατασκευή των ειδικών εφέ. Αυτό έκλεψε χρόνο προετοιμασίας από το καστ και το συνεργείο. Το ξεκίνημα έγινε στα Elstree Studios στη Βρετανία, και έπειτα μεταφέρθηκαν στις ΗΠΑ.
  • Στη Special Edition του 1997 προστέθηκαν τρία λεπτά εξτρά διάρκειας, όπως και με τις δύο πρώτες ταινίες.
  • Το αρχικό μπάτζετ των 32,5 εκατομμυρίων δολαρίων, παρά τη θέληση και επιμονή του Lucas, έφτασε στα 42,7. Τα κέρδη όμως ανήλθαν στα 572,7.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 5/1/2009

Το τρίτο και πιο αδύναμο ποιοτικά μέρος της πρώτης τριλογίας, στα σημεία βέβαια, είναι εξίσου διασκεδαστικότατο. Ο Τζορτζ Λούκας, αυτή τη φορά, κλείνει φανερά το μάτι στο νεανικότερο κοινό, ίσως επειδή εντόπισε τις ηλικίες που τον έκαναν πλούσιο, και παρουσιάζει νέους κουκλίστικους χαρακτήρες, όπως τα δημοφιλή Έβοκ και η αυλή του Τζάμπα. Η δράση είναι πιο ζωντανή από ποτέ, υπάρχει μια φοβερή σκηνή όπου ο Λουκ μονομαχεί και πάλι με τον Βέιντερ, και η εμφάνιση του αυτοκράτορα είναι αληθινά επιβλητική. Πιο κλασικό του σημείο, όμως, είναι η τριπλή δομή στην τελική μάχη, κάτι που θα γίνει μάθημα για πολλά μεταγενέστερα μπλοκ-μπάστερ. Μπορεί ως πρώτη ιδέα να είναι πράγματι πιο αδύναμο από τα δύο πρώτα, αλλά έχει την «παράξενη» χάρη να είναι αυτό που μπορείς να δεις περισσότερες φορές. Ίσως να το αποκαλούσαμε ως το «πλέον πολύχρωμο».

Βαθμολογία:


Κριτικός: Νίκος Ρέντζος

Έκδοση Κειμένου: 23/12/2015

Το 1983 ολοκληρώνεται η τριλογία του Πολέμου των Άστρων. Η πρώτη ταινία έφερε επανάσταση στη χρησιμοποίηση των ειδικών εφέ και αναδημιούργησε το Χόλιγουντ μέσα από ένα απλό παραμύθι φαντασίας, το δεύτερο φιλμ μας πήγε σε πιο ενήλικα και σκοτεινά μονοπάτια, βάζοντας τον πήχη ακόμα πιο ψηλά για τις ταινίες φαντασίας, ενώ το τρίτο φιλμ, το πιο φωτεινό από τα τρία, έρχεται να δώσει το τέλος που έχουν όλα τα παραμύθια, βάζοντας μέσα στην ιστορία μερικά στοιχεία που θα γίνονταν εύκολα συμπαθή στους μικρούς θεατές. Ναι, για τα Ίγουοκς μιλάω.

Τρίτη ταινία και τρίτος σκηνοθέτης για τα Star Wars, με τον Λόρενς Κάσνταν να συνεχίζει κι εδώ ως σεναριογράφος αλλά αυτή τη φορά με τη συμμετοχή του ίδιου του Τζορτζ Λούκας. Ο νέος σκηνοθέτης, Ρίτσαρντ Μάρκουαντ, δίνει έναν πιο φωτεινό τόνο στο φιλμ, ίσως και μετά από σύσταση του ίδιου του Λούκας, για να μπορέσουν να προσελκύσουν περισσότερο τις μικρές ηλικίες. Η παραγωγή είναι ακόμα μεγαλειώδης, όπως και στην προηγούμενη ταινία αλλά οι σκηνές του φιλμ είναι χωρισμένες στα δύο. Κάποιες στιγμές θυμίζουν τον τόνο του Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται και συνεχίζουν την θλιβερή ιστορία της οικογένειας των Σκάιγουοκερ αλλά κάποιες άλλες κλείνουν φανερά το μάτι στα πιτσιρίκια.

Τα Ίγουοκς, αυτά τα μικρά, συμπαθητικά, στρουμπουλά αρκουδάκια, που μένουν στον πλανήτη Έντορ, είναι ξεκάθαρα φτιαγμένα για να τα συμπαθήσουν οι μικρές ηλικίες. Προσωπικά δε με ενόχλησε ποτέ η παρουσία τους, εκτός από δύο σημεία. Το ένα είναι η μάχη που δίνουν με τους στρατιώτες της Αυτοκρατορίας, πετώντας πέτρες και στήνοντας παγίδες με κλαδιά, δημιουργώντας μια σκηνή που θα μπορούσε να είχε αποδοθεί με διαφορετικό τρόπο και να μην παρουσιάζεται τόσο “χαζή” και παιδική. Ωστόσο, δεν είναι αυτό το σημείο που μου προκαλεί τη μεγαλύτερη εντύπωση μέχρι σήμερα. Το παράξενο με αυτά τα αρκουδάκια που τόσο συμπαθήσαμε ως παιδιά είναι ότι κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας των πρωταγωνιστών στο χωριό των Ίγουοκς. ετοιμάζονται να τους ψήσουν ζωντανούς, προφανώς για να τους φάνε! Πείτε μου, είναι αυτό μια απίστευτη και ακραία αντίθεση του σεναρίου ή όχι; Αν ο Λούκας θα έπρεπε να αφαιρέσει κάτι από τις ειδικές εκδόσεις των ταινιών που κυκλοφόρησαν μερικά χρόνια μετά, θα έπρεπε να είναι αυτή η σκηνή. Τα Ίγουοκς πετάνε πέτρες και κερδίζουν τους σκληρότερους στρατιώτες του Γαλαξία; Εντάξει, θα το δεχτώ, με τη λογική του “ας κάνουμε κάτι για τα πιτσιρίκια”! Αλλά τα χνουδωτά αρκουδάκια, που φτιάξαμε για τα παιδιά, ετοιμάζονται να κάνουν μπάρμπεκιου με το κρέας του Χαν Σόλο και του Λουκ Σκάιγουοκερ; Ακόμα αυτή η σκηνή μου προκαλεί παράξενα συναισθήματα.

Στο υπόλοιπο φιλμ, επικεντρωνόμαστε στην προσπάθεια του Λουκ να φέρει τον Νταρθ Βέιντερ, τον πατέρα του, όπως μάθαμε από το προηγούμενο φιλμ, στην καλή πλευρά της Δύναμης καθώς έχει διακρίνει το καλό μέσα του, ενώ μια ακόμα αποκάλυψη μας περιμένει, σχετικά με την οικογένεια Σκάιγουοκερ.

Ο Χαν Σόλο του Χάρισον Φορντ εδώ περνά λίγο στο περιθώριο και μπαίνει μπροστά ο Λουκ, η Λέια και ο Νταρθ Βέιντερ. Ο Χάμιλ είναι πιο ώριμος ως Λουκ και αρκετά πιο σκοτεινός σε ορισμένες στιγμές, δείχνοντας ότι δεν βρίσκεται 100% στην φωτεινή πλευρά της Δύναμης αλλά ότι υπάρχουν και ψήγματα της σκοτεινής πλευράς ακόμα μέσα του. Η Κάρι Φίσερ ως Λέια καλείται εδώ να εμβαθύνει στο χαρακτήρα. Δεν το καταφέρνει απόλυτα αλλά παρόλ’ αυτά είναι καλή στο ρόλο της, ενώ η εμφάνιση με το μπικίνι ως σκλάβα του Τζάμπα, μνημονεύεται μέχρι σήμερα. Τέλος, ο χαρακτήρας του Βέιντερ και οι τρεις άνθρωποι που τον υποδύονται (φωνητικά ο Τζέιμς Έρλ Τζόουνς, σωματικά ο Πράουζ και χωρίς τη μάσκα ο Σεμπάστιαν Σόου) είναι αυτοί που καλούνται να μεταδώσουν στο θεατή το τεράστιο παιχνίδι συναισθημάτων που συμβαίνει μέσα στον σκοτεινό άρχοντα και εν τέλει τα καταφέρνουν. Σημαντικότερη στιγμή, η σκηνή που ο Αυτοκράτορας επιχειρεί να σκοτώσει τον Λουκ και ο Βέιντερ, αμίλητος πίσω τον Αυτοκράτορα, με σπασμωδικές κινήσεις του κεφαλιού του και μη μπορώντας να διακρίνουμε την έκφρασή του, καθώς φοράει ακόμα την κάσκα του, πλημμυρίζει την οθόνη συναισθήματα. Είναι ακόμη άνθρωπος ή όχι; Έχει σημασία η ζωή του γιου του ή η Δύναμη;

Το παραμύθι που δημιούργησε ο Τζορτζ Λούκας το 1977 τελείωσε με χαρούμενο τρόπο. Έδωσε στο κοινό ό,τι ζητούσε και διεύρυνε το γαλαξία του Πολέμου των Άστρων ακόμα πιο πολύ. Δεν έχει μέχρι σήμερα την αποδοχή των δύο πρώτων ταινιών αλλά δεν παύει να είναι μια πολύ καλή ταινία και απαραίτητο μέρος μιας εξαιρετικής τριλογίας, αν θέλεις να δεις ολόκληρη την ιστορία της μάχης μεταξύ καλού και κακού. Μεταξύ της Φωτεινής και της Σκοτεινής πλευράς της Δύναμης. Σίγουρα έχει αδυναμίες αλλά μήπως μπορείς να βρεις ταινία που δεν έχει; Αδύνατο. Ενδώστε λοιπόν στο μαγευτικό αυτό παραμύθι από την αρχή του μέχρι την θρυλική επιστροφή των Τζεντάι, θυμηθείτε το ξανά όσοι το είχατε δει σαν παιδιά παλιότερα και ετοιμαστείτε για το καλύτερο Χριστουγεννιάτικο κινηματογραφικό δώρο. Αύριο, 24 Δεκεμβρίου του 2016, Η Δύναμη Ξυπνάει μετά από 32 ολόκληρα χρόνια (δε νομίζω να θεωρεί κανείς τα πρίκουελ άξια αναφοράς) και απ’ ό,τι φαίνεται θα μείνει ξύπνια μερικά χρόνια ακόμη, για μια νέα τριλογία!

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

40 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.