Έχοντας καθηλωθεί στο διαμέρισμά του εξαιτίας ενός σπασμένου ποδιού, ένας φωτορεπόρτερ παρακολουθεί μονότονα τους γείτονες από το παράθυρό του. Ξαφνικά, θα γίνει αυτόπτης μάρτυρας ενός φόνου στην ακριβώς απέναντι πολυκατοικία, και θα προσπαθήσει να εξιχνιάσει το έγκλημα με τη βοήθεια της αρραβωνιαστικιάς και της νοσοκόμας του, αγνοώντας τους κινδύνους που ελλοχεύουν.

Σκηνοθεσία:

Alfred Hitchcock

Κύριοι Ρόλοι:

James Stewart … L.B. ‘Jeff’ Jefferies

Grace Kelly … Lisa Carol Fremont

Wendell Corey … ντετέκτιβ Thomas ‘Tom’ J. Doyle

Thelma Ritter … Stella

Raymond Burr … Lars Thorwald

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: John Michael Hayes

Παραγωγή: Alfred Hitchcock

Μουσική: Franz Waxman

Φωτογραφία: Robert Burks

Μοντάζ: George Tomasini

Σκηνικά: J. McMillan Johnson, Hal Pereira

Κοστούμια: Edith Head

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Rear Window

Ελληνικός Τίτλος: Σιωπηλός Μάρτυρας

Εναλλακτικός Τίτλος: Alfred Hitchcock’s Rear Window

Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Σιωπηλός Μάρτυς [αυθεντικός]

Σεναριακή Πηγή

  • Διήγημα: It Had to Be Murder του Cornell Woolrich.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ σκηνοθεσίας, διασκευασμένου σεναρίου, φωτογραφία και ήχου.
  • Υποψήφιο για Bafta καλύτερης ταινίας από οποιαδήποτε προέλευση.
  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Βενετίας.

Παραλειπόμενα

  • Για την ταινία κατασκευάστηκε το μεγαλύτερο εσωτερικό πλατό των Paramount Studios για την εποχή του, κάτι για το οποίο χρειάστηκαν 6 βδομάδες. Χαρακτηριστική είναι η δημιουργία ολόκληρου συστήματος αποχέτευσης, ώστε να φεύγει το νερό στη σκηνή της βροχής. Μεγάλη προσοχή δόθηκε και στο τμήμα της ηχοληψίας, ώστε οι ήχοι να βγαίνουν από -σχεδόν- παντού φυσικοί. Επί αυτού του λόγου, το διαμέρισμα του Τζεφ είναι σε επίπεδο ισογείου.
  • Το κάμεο του Alfred Hitchcock είναι μέσα από το κιάλι, μια και θα τον δούμε στο δωμάτιο του συνθέτη, όπου ρυθμίζει ένα ρολόι.
  • Ο Hitchcock προσέλαβε τον ηθοποιό Raymond Burr να παίξει τον κακό, επειδή του θύμιζε πολύ τον παραγωγό David O. Selznick που είχε αντιπάθεια.
  • Η ερωτική σχέση ανάμεσα στον πολεμικό φωτορεπόρτερ Robert Capa και την Ingrid Bergman λέγεται ότι ήταν η αφορμή για τη συγγραφή του επιμέρους ερωτικού ρομάντζου στην ταινία. Το αρχικό διήγημα του 1942 από τον Cornell Woolrich δεν είχε καθόλου love-story.
  • Η Grace Kelly αρνούνταν να φαίνεται να καπνίζει σε ταινία, κάτι που “έσπασε” για μόνο μία φορά εδώ.
  • Από τις πλέον εμπορικές ταινίες του μαιτρ του σασπένς, και μαζί η πιο εμπορική της χρονιάς της.
  • Το 1998 διασκευάστηκε σε ομότιτλη τηλεταινία, με πρωταγωνιστές του Christopher Reeve, Daryl Hannah και Robert Forster.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο Franz Waxman ανακυκλώνει μουσικά θέματα από παλιότερες ταινίες του, στην τελευταία του συνεργασία με τον Hitchcock. Ανάμεσα σε αυτές τα: Για μια Θέση στον Ήλιο και Στον Δρόμο των Ελεφάντων. Τα μόνα αυθεντικά του θέματα είναι στους τίτλους αρχής και τέλους, αλλά και στο πιανιστικό μοτίβο Lisa.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 26/3/2009

Ποιος είναι αυτός ο Σιωπηλός Μάρτυρας τού τόσο ταιριαστού ελληνικού τίτλου; Με απλή φροϋδική μελέτη θα δούμε τον σύγχρονο θεατή της τηλεόρασης στο πρόσωπο του James Stewart, που αραχτός σε μια πολυθρόνα κατασκοπεύει τους “γείτονες” του με κιάλι. Τότε ο δημιουργός έβλεπε την αυξανόμενη δύναμη του τηλεοπτικού κουτιού και βλέποντας πως δεν είναι τίποτα περισσότερο από επέκταση του «οπτικού κουτσομπολιού», έκανε το πολύ εύστοχο σχόλιο του.

Ο ήρωας μπορεί να είναι άντρας, αλλά η αναπηρία και η καθήλωση του τον εξομοιώνει με τη γυναίκα. Είναι φανερή η κριτική διάθεση του Hitchcock έναντι της γυναικείας φύσης, και μάλιστα κριτικάρει και τον θεσμό του γάμου. Ο ήρωας αποφεύγει να νυμφευτεί την αγαπημένη του, και όσα παρακολουθεί στο απέναντι κτήριο συνηγορούν σε αυτό. Συζυγικοί καβγάδες, άστατες σχέσεις, βαρετά γεράματα κ.α. Η Grace Kelly στη χαρακτηριστική τελευταία σκηνή και αφού η «ανδροπρεπής» συμπεριφορά της έχει κάνει τον ήρωα πιο προσκολλημένο πάνω της, ανοίγει ένα περιοδικό μόδας, χαρακτηριστικό θηλυκής αφέλειας.

Η κληρονομιά του Σιωπηλού Μάρτυρα είναι πολύ μεγάλη στον κινηματογράφο, και δεν θα αναφερθούμε στο νόημα, που έκτοτε αναπαράχθηκε πολλάκις. Οι δύο χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις έμμεσου ριμέικ είναι το Διχασμένο Κορμί του Brian De Palma και το περσινό Υποψίες του D.J. Caruso. Μπορούμε όμως να θυμηθούμε και το Μυστηριώδεις Φόνοι στο Μανχάταν, όπου ο Woody Allen μπλέκει σε μια παρόμοια υπόθεση φόνου με το διπλανό του διαμέρισμα.

Πιο συνοπτικά, έχουμε υψηλότατο σασπένς, ακούραστη αφήγηση, στιλάτη σκηνοθεσία και ένα από τα αριστουργήματα του Alfred Hitchcock που δεν βαριόμαστε να βλέπουμε ξανά και ξανά. Πέρα από την αυξανόμενη αγωνία και το θρίλερ που σε σημεία κόβει ανάσα, γίνεται έντονη και «ύπουλη» κριτική επί του ανθρώπου-θεατή και του θεσμού του γάμου, σατιρίζοντας ελαφρά τον ρόλο της συζύγου (είναι πλέον γνωστή η σχέση του μαιτρ με το αντίθετο του φύλο). Ο James Stewart ερμηνεύει καλύτερα καθηλωμένος κι από όρθιος, και η Grace Kelly βρίσκεται στην πιο όμορφη φάση της ζωής της. Τι; Δεν το έχετε δει ακόμα; Εσείς θα χάσετε…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

25 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.