Παρίσι, 1893. Η Μαρί γνωρίζει τον συνάδελφο επιστήμονα Πιερ Κιουρί, και η γνωριμία καταλήγει σε γάμο. Οι δυο τους μεγαλώνουν δύο κόρες, και ενώνουν τις γνώσεις τους, με κίνδυνο της ζωής τους, για να αλλάξουν για πάντα το πρόσωπο της επιστήμης.

Σκηνοθεσία:

Marjane Satrapi

Κύριοι Ρόλοι:

Rosamund Pike … Marie Curie

Sam Riley … Pierre Curie

Anya Taylor-Joy … Irene Curie

Cara Bossom … Eve Curie

Aneurin Barnard … Paul Langevin

Simon Russell Beale … Gabriel Lippmann

Tim Woodward … Alexandre Millerand

Jonathan Aris … Hetreed

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Jack Thorne

Παραγωγή: Tim Bevan, Eric Fellner, Paul Webster

Μουσική: Evgueni Galperine, Sacha Galperine

Φωτογραφία: Anthony Dod Mantle

Μοντάζ: Stephane Roche

Σκηνικά: Michael Carlin

Κοστούμια: Consolata Boyle

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Radioactive

Ελληνικός Τίτλος: Μαρία Κιουρί: Η Γυναίκα που Άλλαξε τον Κόσμο

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Μαντάμ Κιουρί (1943)

Τα Βραβεία του Κύριου Σουτζ (1997)

Marie Curie (2016)

Σεναριακή Πηγή

  • Κόμικ: Radioactive: Marie & Pierre Curie: A Tale of Love and Fallout της Lauren Redniss.

Παραλειπόμενα

  • Παρότι συνηθίζει να διασκευάζει κόμικ βιβλία, αυτή είναι η πρώτη φορά για τη Marjane Satrapi που αναλαμβάνει κόμικ κάποιου άλλου.
  • Τέταρτη φορά που η ζωή της Μαρί Κιουρί γίνεται ταινία, με γνωστότερη την πρώτη του 1943, από τον Mervyn LeRoy, με την Greer Garson στον ομώνυμο ρόλο.  Στη δεύτερη εκδοχή του 1997, από τον Claude Pinoteau, Κιουρί ήταν η Isabelle Huppert. Τέλος, το 2016, ήταν η σειρά της γερμανίδας Marie Noelle με το Marie Curie, που δεν έφτασε ποτέ στη χώρα μας.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Πάρις Μνηματίδης

Έκδοση Κειμένου: 13/3/2020

Περιπτώσεις σαν τη συγκεκριμένη αποδεικνύουν περίτρανα πως όσο δυνατή κι αν είναι η βάση στην οποία στηρίζεται ένα φιλμ (εν προκειμένω η ζωή της θρυλικής Marie Curie), αν η μεταχείρισή της εμπεριέχει χονδροειδή σφάλματα, τότε από μόνη της δεν αρκεί για να δημιουργηθεί κάτι συγκροτημένο. Και είναι διπλό το κρίμα, γιατί πίσω από την κάμερα βρίσκεται μια Marjane Satrapi που με το «Περσέπολις» είχε δείξει μια αφοσιωμένα φεμινιστική ματιά, που αν υπήρχε εξίσου καλά επεξεργασμένη εδώ θα έκανε τη διαφορά.

Δυστυχώς όμως πολλά πήγαν στραβά εδώ. Πέραν του τετριμμένου λάθους μιας τυπικής βιογραφίας που γίνεται κι εδώ, δηλαδή το να θεωρείται ότι οι μεγάλες προσωπικές επιτυχίες του ατόμου του οποίου η ζωή εξιστορείται είναι και οι σημαντικότερες στιγμές για τη δραματουργία, υπάρχει μια νοοτροπία τηλεοπτική πίσω από την κατασκευή και τον τρόπο αφήγησης που αμέσως κόβει πόντους από τη δυναμική του συνόλου. Είναι και κάτι εντελώς άστοχες εμβόλιμες σκηνές με σκόρπια ιστορικά στιγμιότυπα, άμεσα συνδεδεμένα με την ανακάλυψη της ραδιενέργειας από την Curie, τα οποία αποσυντονίζουν από τον κυρίως κορμό του δράματος και παραπέμπουν περισσότερο σε επιμορφωτική ταινία για τη μικρή οθόνη. Χώρια το ότι είναι εμφανής η προσπάθεια της Satrapi να κρύψει τον σχετικά φτωχό προϋπολογισμό με μια εικονοπλασία κάπως εφευρετική, κάτι που δεν της «βγαίνει» πάντοτε. Ίσως το φταίξιμο βρίσκεται και στο γεγονός πως το όλο εγχείρημα πατάει σε δύο βάρκες, αφενός να λειτουργήσει σαν βιογραφία και αφετέρου να μεταδώσει κινηματογραφικά το πιο «φρέσκο» ύφος μιας γραφικής νουβέλας, που είναι και η πρωτογενής πηγή στην οποία βασίζεται.

Το μεγαλύτερο όμως ολίσθημα του εν λόγω φιλμ είναι πως δεν καταφέρνει να μετατρέψει την πολύ σημαντική προσωπικότητα με την οποία καταπιάνεται σε μια κινηματογραφική ηρωίδα με εξίσου μεγάλο εκτόπισμα. Υπάρχουν δε μεγάλες ανισορροπίες ως προς την απεικόνισή της: τη μια στιγμή εκπέμπει δυναμισμό, την άλλη συμπεριφέρεται με νοοτροπία καταπιεσμένου ατόμου. Γενικά πάντως το πορτρέτο που φιλοτεχνείται δεν είναι ούτε ολοκληρωμένο, ούτε αρκούντως συναρπαστικό, και από τη στιγμή που αυτό συμβαίνει έχοντας ως σημείο εκκίνησης ένα πρόσωπο τόσο επιδραστικό και μνημειώδες, η αποτυχία είναι περισσότερο εκκωφαντική.

Για να αναγνωρίζονται όλα, πάντως, η θέαση κυλά σχετικά ευχάριστα. Υπάρχει μια καλή αίσθηση του ρυθμού, όσο πρέπει γρήγορη, ενώ συγκαταλέγεται στα θετικά το γεγονός πως το σενάριο δεν δειλιάζει ως προς το να εκθέσει, έστω εκλαϊκευμένα, την ουσία των επιστημονικών ανακαλύψεων της Curie, χωρίς να φοβάται για το αν η επιμονή στις λεπτομέρειες κάνει μερίδα του κοινού να βαρεθεί. Είναι εκτιμητέο επίσης το ότι η Satrapi παίρνει μερικά ρίσκα σε σκηνοθετικό επίπεδο προσπαθώντας να ξεφύγει από τα στεγανά της τυπικής ταινίας εποχής, πιο ενδεικτικά με μια σκηνή ονείρου γυρισμένη και μονταρισμένη με απρόσμενο μοντερνισμό, έστω κι αν δεν πετυχαίνουν πλήρως.

Η πολύτιμη χείρα βοηθείας παρόλα αυτά που βρίσκεται εδώ για να διασωθεί το τελικό αποτέλεσμα από την ολοκληρωτική αποτυχία, έρχεται υπό τη μορφή της Rosamund Pike. Για ακόμη μια φορά επιδεικνύει μια ερμηνευτική σιγουριά και αυτοπεποίθηση που επιβεβαιώνουν ότι πρόκειται για ένα από τα πιο υποτιμημένα ονόματα στον χώρο της αυτήν τη στιγμή αναλογικά με τις ικανότητές της, γεμίζοντας τα κενά του κειμένου σχετικά με την ηρωίδα της. Έχει και τη βοήθεια ενός καλού σιγονταρίσματος από τον Sam Riley, ο οποίος αν και διαθέτει ξεκάθαρα υποστηρικτικό ρόλο, δεν «καταπίνεται» από το μεγαλύτερο συγκριτικά εκτόπισμα της Pike. Δεν είναι τυχαίο ότι η ποιότητα του συνόλου κατεβαίνει αισθητά όταν η αλληλεπίδραση μεταξύ τους απουσιάζει από την οθόνη.

Δυο καλές ερμηνείες ωστόσο και κάποιες επιμέρους αρετές δεν φέρνουν την άνοιξη. Η επίγευση που μένει είναι αυτή μιας χαμένης ευκαιρίας, που δεν ριψοκινδυνεύει αρκετά για την υπέρβαση και που, δυστυχώς, μετατρέπει κάτι δυνητικά πολύ ενδιαφέρον σε κάτι «νερόβραστο». Έτσι, πέραν μιας λάιτ ενημερωτικής αξίας για τον βίο της Curie, το όποιο καλλιτεχνικό βάρος του όλου πακέτου είναι μάλλον μικρό.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

11 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.