1958. Ένα τηλεπαιχνίδι γνώσεων, το 21, σπάει ρεκόρ τηλεθέασης στις ΗΠΑ. Ο νεαρός ιδεαλιστής δικηγόρος Ρίτσαρντ Γκούντγουιν βρίσκει στοιχεία που οδηγούν σιγά-σιγά στο συμπέρασμα πως το παιχνίδι είναι στημένο από το κανάλι. Για να ξεσκεπάσει την υπόθεση, κάποιος από τους νικητές πρέπει να ομολογήσει, κάτι που δεν είναι διόλου εύκολο.

Σκηνοθεσία:

Robert Redford

Κύριοι Ρόλοι:

Ralph Fiennes … Charles Van Doren

John Turturro … Herb ‘Herbie’ Stempel

Rob Morrow … Richard N. ‘Dick’ Goodwin

David Paymer … Dan Enright

Paul Scofield … Mark Van Doren

Hank Azaria … Albert Freedman

Christopher McDonald … Jack Barry

Elizabeth Wilson … Dorothy Van Doren

Allan Rich … Robert Kintner

Mira Sorvino … Sandra Goodwin

Martin Scorsese … Martin Rittenhome

Barry Levinson … Dave Garroway

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Paul Attanasio

Παραγωγή: Michael Jacobs, Julian Krainin, Michael Nozik, Robert Redford

Μουσική: Mark Isham

Φωτογραφία: Michael Ballhaus

Μοντάζ: Stu Linder

Σκηνικά: Jon Hutman

Κοστούμια: Kathy O’Rear

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Quiz Show

Ελληνικός Τίτλος: Quiz Show

Σεναριακή Πηγή

  • Απομνημονεύματα: Remembering America: A Voice From the Sixties του Richard N. Goodwin.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, δεύτερου αντρικού ρόλου (Paul Scofield) και διασκευασμένου σεναρίου.
  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας (δράμα), σκηνοθεσίας, δεύτερου αντρικού ρόλου (John Turturro) και σεναρίου.
  • Βραβείο Bafta σεναρίου. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία και δεύτερο αντρικό ρόλο (Paul Scofield).

Παραλειπόμενα

  • Ο Redford έγινε στόχος επικρίσεων για τις πολλές ελευθερίες που πήρε πάνω στην αφήγηση των αληθινών περιστατικών (μεταξύ άλλων, συρρικνώνει τα τρία χρόνια σε ένα). Ο ίδιος δεν δέχτηκε να απολογηθεί, επισημαίνοντας ότι αν ήθελε μια ακριβή παρουσίαση του σκανδάλου, θα έκανε ντοκιμαντέρ. Επίσης, τόνισε ότι υπήρχε ήδη ντοκιμαντέρ για τα γεγονότα, σε ένα επεισόδιο της σειράς The American Experience του 1992.
  • Ο Ralph Fiennes επέμενε να μιλήσει κατ’ ιδίαν με τον αληθινό Charles Van Doren, ώστε να μπορεί να πιάσει την προφορά του. Βέβαια, όλοι θεωρούσαν αδύνατο να θέλει ο Van Doren να συνεργαστεί. Έτσι, ο ηθοποιός πήγε με ένα άτομο από το επιτελείο εκεί που ζούσε ο Van Doren, και απλά του ζήτησε οδηγίες, πως δήθεν είχε χάσει τον δρόμο του.
  • Σε κάποιο σημείο, είχε προσφερθεί στον Steven Soderbergh να το αναλάβει, με τον Tim Robbins ως Van Doren.
  • Σε μικρούς ρόλους, εμφανίζονται οι: Illeana Douglas, Douglas McGrath, Calista Flockhart, William Fichtner και Ethan Hawke.
  • Παρά τις θετικές κριτικές, η ταινία απέτυχε στα ταμεία. Με κόστος 31 εκατομμύρια δολάρια, έβγαλε 24,8.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 12/8/2016

Μια υπέροχη ταινία που έθεσε ψηλά τον πήχη στον Ρόμπερτ Ρέντφορντ ως σκηνοθέτη (ακόμα κι αν έχει προβληματάκια ως προς τον χαρακτήρα του φιλμ), έναν πήχη που έκτοτε δεν πλησίασε καν. Μια καταπληκτική ανασύσταση εποχής (που παραδόξως δεν τίμησαν τα μεγάλα βραβεία) συναντά μια ιστορία που δεν έχει σαφή όρια ανάμεσα στο δράμα, τη σάτιρα και το πολιτικό φιλμ, με τον θεατή να αισθάνεται προσηλωμένος για την τύχη των ηρώων, ακόμη κι αν φαντάζει ιστορικά κλισέ το φινάλε. Λέμε «ιστορικά», αφού τα γεγονότα επί το πλείστον είναι αληθινά και συντάραξαν ένα τότε αγνό τηλεοπτικό κοινό που παρακολουθούσε μαγεμένο οτιδήποτε έβγαινε από τους δέκτες του. Ο Ρέντφορντ βρίσκει την ευκαιρία να μιλήσει για το τέλος της αθωότητας, αλλά και την άλλη όψη σε μια εποχή (αυτή του Αϊζενχάουερ) που πολιτικά φάνταζε παράδεισος για τους Αμερικανούς. Πάρα πολύ καλές οι ερμηνείες, με κορυφαίες αυτές των Ραλφ Φάινς, Τζον Τορτούρο, Πολ Σκόφιλντ και -ίσως η κορυφαία- του Ντέιβιντ Πέιμερ.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

23 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.