Η γοητευτική Βίβιαν, ένα ακατέργαστο διαμάντι του δρόμου, γνωρίζει τυχαία «εν ώρα εργασίας» τον δυναμικό δισεκατομμυριούχο Έντουαρντ Λούις και η μοιραία αυτή συνάντηση θα αλλάξει τις ζωές και των δύο. Σαν παραμύθι του Χόλιγουντ, η επαγγελματική συναλλαγή τής μίας νύχτας εξελίσσεται με έναν μαγικό τρόπο στην πιο απίστευτη ιστορία αγάπης. Αλλά σε κάθε παραμύθι, υπάρχουν και εμπόδια που θα ξεκινήσουν όταν ο καλός κόσμος που περιτριγυρίζει τον Έντουαρντ μαθαίνει για την αληθινή ταυτότητα της νέας του παρτενέρ.

Σκηνοθεσία:

Garry Marshall

Κύριοι Ρόλοι:

Richard Gere … Edward Lewis

Julia Roberts … Vivian Ward

Ralph Bellamy … James Morse

Jason Alexander … Philip Stuckey

Laura San Giacomo … Kit De Luca

Alex Hyde-White … David Morse

Hector Elizondo … Barney Thompson

Amy Yasbeck … Elizabeth Stuckey

Elinor Donahue … Bridget

Larry Miller … Κος Hollister

Hank Azaria … ντετέκτιβ

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: J.F. Lawton

Παραγωγή: Arnon Milchan, Steven Reuther

Μουσική: James Newton Howard

Φωτογραφία: Charles Minsky

Μοντάζ: Raja Gosnell, Priscilla Nedd-Friendly

Σκηνικά: Albert Brenner

Κοστούμια: Marilyn Vance

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Pretty Woman
  • Ελληνικός Τίτλος: Pretty Woman

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου (Julia Roberts).
  • Χρυσή Σφαίρα πρώτου γυναικείου ρόλου (Julia Roberts) σε κωμωδία/μιούζικαλ. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία (κωμωδία/μιούζικαλ), πρώτο αντρικό ρόλο (Richard Gere) στην ίδια κατηγορία, και δεύτερο αντρικό ρόλο (Hector Elizondo).
  • Υποψήφιο για Bafta καλύτερης ταινίας, πρώτου γυναικείου ρόλου (Julia Roberts), σεναρίου και κοστουμιών.

Παραλειπόμενα

  • Το σενάριο ξεκίνησε να δουλεύεται ως μια σκοτεινή ιστορία για πόρνες και ναρκωτικά (με τίτλο Three Thousand). Όταν όμως αυτό έπεσε στα χέρια του αφεντικού της Disney, του Jeffrey Katzenberg, ξαναγράφτηκε από την αρχή, και από βαρύ δράμα έγινε ρομαντική κομεντί. Ο αρχικός μαζί τίτλος άλλαξε, επειδή στην Disney ταίριαζε περισσότερο με ταινία επιστημονικής φαντασίας.
  • Η μόνη πρότερη εμπειρία που είχε από σενάριο ο J.F. Lawton, ήταν για ένα b-movie με τίτλο Cannibal Women in the Avocado Jungle of Death.
  • Ο Marshall αρχικά είχε μαρκάρει τους Christopher Reeve, Daniel Day-Lewis, Kevin Kline και Denzel Washington ως πιθανούς Έντουαρντ, ενώ ο Al Pacino και ο Burt Reynolds απλά απέρριψαν τη συμμετοχή τους. Και ο Gere αρχικά δεν δέχτηκε, αλλά όταν γνώρισε τη Roberts, μεταπείστηκε πολύ εύκολα.
  • Η πρώτη που δεν αποδέχτηκε την πρόταση να παίξει τη Βίβιαν ήταν η Karen Allen. Από τη λίστα των υποψήφιων έπειτα πέρασαν οι: Molly Ringwald, Winona Ryder, Mary Steenburgen, Diane Lane, Daryl Hannah, Valeria Golino, Meg Ryan, Jennifer Jason Leigh, Jennifer Connelly και Emily Lloyd.
  • Πρώτη εμφάνιση του Hank Azaria στη μεγάλη οθόνη σε ομιλών ρόλο.
  • Έσχατη εμφάνιση για τον Ralph Bellamy.
  • Είχε αναφερθεί ότι τα γυρίσματα ήταν μια ευχάριστη εμπειρία για όλους, μια και τόσο το μπάτζετ όσο και οι ημερομηνίες δεν βάραιναν όσους συμμετείχαν.
  • Η Shelley Michelle αντικατέστησε τη Roberts σε “πονηρά” πλάνα αλλά και στην αφίσα.
  • Με μόλις 14 εκατομμύρια δολάρια μπάτζετ, το φιλμ έβγαλε 463,4 και βρέθηκε στην τρίτη θέση της λίστας των πιο εμπορικών της χρονιάς του. Ήταν μαζί και η πιο εμπορική κομεντί όλων των εποχών στην ΗΠΑ. Παραμένει δε ως η πιο εμπορική ταινία της Disney με χαρακτηρισμό R.
  • Gere, Roberts και Elizondo θα ενώσουν εκ νέου δυνάμεις υπό τη διεύθυνση του Garry Marshall για το Η Νύφη το ‘Σκασε (1999).
  • Το 2018 μετατράπηκε σε θεατρικό μιούζικαλ, με μουσική του Bryan Adams και του Jim Vallance.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Το φιλμ έβγαλε τρία σινγκλ, με το It Must Have Been Love των Roxette, που έτυχε της μεγαλύτερης επιτυχίας, να βγαίνει τρίτο. Προηγήθηκαν τα: Show Me Your Soul (Red Hot Chili Peppers) και King of Wishful Thinking (Go West). Επιτυχία γνώρισε εκ νέου το ομώνυμο τραγούδι του Roy Orbison, που ενέπνευσε και τον τίτλο του έργου.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 12/11/2011

Μια τεράστια επιτυχία που όχι μονάχα δεν έχει ξεπεραστεί στο είδος της, αλλά αποτέλεσε τη μαγιά για όλες τις αμερικανικές ρομαντικές κομεντί που βλέπουμε σήμερα. Το μυστικό της επιτυχίας είναι η μεταφορά του παραμυθιού της Σταχτοπούτας στην πιο σύγχρονη και συνάμα κινηματογραφικά παραδοσιακή εκδοχή που θα το ήθελε το κοινό. Δεν ήταν παρθενογένεση, άλλωστε, η όλη ιδέα, ελλόχευε εντός του Χόλιγουντ από τις αυγές τη έβδομης τέχνης (βλέπε και Πυγμαλίων). Είναι το «από τα χαμηλά στα ψηλά» που ονειρεύεται κάθε «κοινός θνητός» και συγκεκριμένα για τις κυρίες, συνδυάζεται με την αιώνια αγάπη στο πρόσωπο ενός πλούσιου και πανέμορφου άντρα. Κρυφά, δε, για τους κύριους, δεν ακούγονταν άσχημο το να φέρουν στον καλό δρόμο και στην αγκαλιά τους μια τέτοια γυναίκα. Ποιοτικά, όλα αυτά θα μπορούσαν να αποδοθούν με μια ειρωνεία, αφού αποτελούν τη βάση του αμερικανικού ονείρου. Φοβάμαι ότι αυτό είναι το σωστό, ακόμη κι αν το ζευγάρι Ρίτσαρντ Γκιρ-Τζούλια Ρόμπερτς ήταν πολύ φανταχτερό για να προσπαθήσουν καν να προσέξουν κάτι τέτοιο τα μιλιούνια θεατές που έσπευσαν να το θαυμάζουν. Δεν έχουμε σκοπό να τους τη χαλάσουμε, όταν μιλάει ο έρωτας, καλό είναι τα «πεθερικά» να σιωπούν…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

21 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.