Ο νεαρός πράκτορας του FBI Τζόνι Γιούτα διεισδύει σε μια ξεχωριστή ομάδα αθλητών των extreme-sport, αφού υποψιάζεται ότι εκεί κρύβεται το μυστικό για μια σειρά από πρωτάκουστες και εξαιρετικά οργανωμένες ληστείες εταιριών. Με τη ζωή του να βρίσκεται σε κίνδυνο, προσπαθεί να αποδείξει ότι αυτοί είναι πίσω από τα εγκλήματα που έχουν αναστατώσει την παγκόσμια αγορά.

Σκηνοθεσία:

Ericson Core

Κύριοι Ρόλοι:

Edgar Ramirez … Bodhi

Luke Bracey … Johnny ‘Utah’ Brigham

Ray Winstone … Angelo Pappas

Teresa Palmer … Samsara Dietz

Matias Varela … Grommet

Clemens Schick … ‘Roach’ Rottinger

Tobias Santelmann … ‘Chowder’

Max Thieriot … Jeff

Delroy Lindo … εκπαιδευτής πράκτορας Hall

Nikolai Kinski … Pascal Al Fariq

James Le Gros … τμηματάρχης του FBI

Judah Lewis … Johnny ‘Utah’ Brigham (νεαρός)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Kurt Wimmer

Στόρι: Rick King, W. Peter Iliff, Kurt Wimmer

Παραγωγή: John Baldecchi, Broderick Johnson, Andrew A. Kosove, Christopher Taylor, David Valdes, Kurt Wimmer

Μουσική: Junkie XL

Φωτογραφία: Ericson Core

Μοντάζ: John Duffy, Gerald B. Greenberg, Thom Noble

Σκηνικά: Udo Kramer

Κοστούμια: Lisy Christl

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Point Break
  • Ελληνικός Τίτλος: Point Break
  • Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Σπάσε τα Όρια σου [τηλεόραση]

Άμεσοι Σύνδεσμοι

  • Στην Κόψη του Κύματος (1991)

Σεναριακή Πηγή

  • Στόρι: Στην Κόψη του Κύματος των Rick King, W. Peter Iliff.

Παραλειπόμενα

  • Πριν μπει μπρος το ριμέικ του Στην Κόψη του Κύματος (1991), οι πρώτες σκέψεις αφορούσαν ένα σίκουελ, γυρισμένο στην Ινδονησία. Όμως το σχέδιο αυτό έμεινε στα ράφια, μια και θεωρήθηκε ότι δεν είχε κάποια σχέση με το ορίτζιναλ, πέρα από το σέρφινγκ και την παρανομία.
  • Ο Gerard Butler ήταν ο πρώτος που προσλήφθηκε για τον ρόλο του Μπόντι. Όταν αποχώρησε, ακούστηκαν τα ονόματα των: Tom Hardy, Colin Farrell, Hugh Jackman, Jeremy Renner, Chris Hemsworth και Garrett Hedlund.
  • Για τον ρόλο του Γιούτα: Taylor Kitsch, Nicholas Hoult, Aaron Taylor-Johnson, Chris Pine, Chris Pratt και Sam Claflin.
  • Και για τον ρόλο της Τάιλερ: Margot Robbie, Brooklyn Decker, Imogen Poots, Jennifer Lawrence και Anna Kendrick.
  • Ο James LeGros ενώνει το καστ του ορίτζιναλ και το ριμέικ, αλλά εμφανιζόμενος σε διαφορετικό ρόλο.
  • Για τα υπερβολικά πολλά σταντ που εμφανίζονται επί του φιλμ, ο δημιουργός μάζεψε τους καλύτερους ανά τον πλανήτη από διάφορα extreme-sports, κινηματογραφώντας τους όχι ως σωσίες ή κασκαντέρ, αλλά ως ηθοποιούς.
  • Θέλοντας ως αναφορά στο ορίτζιναλ να υπάρχει και το σέρφινγκ στα αθλήματα που παρουσιάζονται, η παραγωγή πήγε ένα βήμα μπροστά επιλέγοντας ακτές του Μάουι και της Ταϊτής όπου τα κύματα φτάνουν σε απροσδόκητο ύψος κι επικινδυνότητα.
  • Τα γυρίσματα έγιναν σε 11 διαφορετικές χώρες και 4 ηπείρους.
  • Η ταινία βγήκε και τρισδιάστατη.

Κριτικός: Νίκος Ρέντζος

Έκδοση Κειμένου: 22/12/2015

Το νέο Point Break δεν έχει Πάτρικ Σουέιζι, δεν έχει Κιάνου Ριβς, δεν έχει ούτε Κάθριν Μπίγκελοου στη σκηνοθεσία. Μπορεί να περηφανεύεται μόνο για ένα πράγμα που έχει και δεν είχε το φιλμ του 1991. Τι είναι αυτό; Το 3D φυσικά! Αν του αφαιρέσεις κι αυτό, τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα για το φιλμ του Έρικσον Κόουρ.

Διευθυντής φωτογραφίας σε ταινίες όπως τα Ανοιχτοί Λογαριασμοί, Οι Μαχητές των Δρόμων και Daredevil, ο Κόουρ πέρασε σύντομα και στη σκηνοθεσία. Προηγούμενη δουλειά του ήταν το σχετικά επιτυχημένο στην Αμερική φιλμ του 2006, Ο Ανίκητος, με πρωταγωνιστή τον Μαρκ Γουόλμπεργκ, ενώ το Point Break αποτελεί τη δεύτερη ουσιαστική του απόπειρα σκηνοθεσίας κινηματογραφικής ταινίας και δεν μπορείς να τη θεωρήσεις επιτυχημένη. Αν είχαμε να κάνουμε με ένα βίντεο-κλιπ, φτιαγμένο από εικόνες και θεαματικές σκηνές βγαλμένες μέσα από τα extreme-sport, θα μιλάγαμε για ένα όμορφο αποτέλεσμα, το οποίο με τη χρήση του 3D αποκτά άλλες «διαστάσεις». Μια ταινία, όμως, απαιτεί κι άλλα πράγματα που δυστυχώς εδώ περνούν σε δεύτερη μοίρα. Η σχετική με την πλοκή δράση είναι ανύπαρκτη και οι εξηγήσεις που δίνονται για όσα συμβαίνουν, εκτός του ότι δεν είναι ποτέ επαρκείς, δεν μπορούν να γίνουν δεκτές από οποιονδήποτε αποφασίσει να χρησιμοποιήσει για ελάχιστα λεπτά τη λογική του.

Αμηχανία επικρατεί και στους ηθοποιούς, τους οποίους ο Κόουρ δεν καταφέρνει να καθοδηγήσει και φαίνεται να μην τον νοιάζει κιόλας, σύμφωνα με το τελικό αποτέλεσμα. Ο μόνος που προσπαθεί να δώσει κάτι παραπάνω και που έχει ίσως τον πιο καλογραμμένο ρόλο είναι ο Έντγκαρ Ραμίρεζ, ως Μπόντι. Ο συμπρωταγωνιστής του, Λουκ Μπρέισι, όσο κι αν θέλει να το παλέψει, μάλλον «δεν μπορεί» και δεν καταφέρνει ποτέ να δώσει πνοή στον χαρακτήρα του, ενώ ατελής παραμένει η ανάλυση της σχέσης των δύο πρωταγωνιστών. Η θηλυκή παρουσία της παρέας, η Τερέσα Πάλμερ, δεν έχει κανέναν λόγο ύπαρξης μέσα στην ταινία, καθώς το ειδύλλιο της με τον Γιούτα, τον χαρακτήρα που υποδύεται ο Μπρέισι, δεν αγγίζει ποτέ τον θεατή, κάτι που, σύμφωνα με την εξέλιξη του φιλμ, επιθυμεί ο Κόουρ. Υπάρχουν και οι έμπειροι Ντελρόι Λίντο και Ρέι Γουάινστοουν, αλλά τι να σου κάνουν κι αυτοί. Περιφέρονται και λένε ατάκες που προκαλούν γέλιο με την αστοχία τους.

Είμαι σίγουρος ότι αν είχα παρακολουθήσει το Point Break στην κλασική 2D μορφή, θα το είχα αφήσει στη μέση. Εξαιρετικά τα ακροβατικά, εξαιρετική η κινηματογράφησή τους, τολμηρή η απόφαση εν έτει 2015 να χρησιμοποιηθούν όσο λιγότερα ψηφιακά εφέ γίνεται και πάρα πολύ καλή η απόδοση του 3D, το οποίο υπάρχουν σημεία που σου κόβει την ανάσα. Αυτό, όμως, δεν αρκεί και δεν βγάζει συναισθήματα που θα έπρεπε να βγάζει μια ολοκληρωμένη κινηματογραφική εμπειρία, καλή ή κακή. Αν εσείς παρόλ` αυτά αποφασίσετε να δείτε το φιλμ στον κινηματογράφο, είτε γιατί ανήκετε στους θαυμαστές του αρχικού Point Break, είτε γιατί σας αρέσουν τα extreme-sport (δεν βρίσκω άλλον λόγο θέασης), δώστε κάτι παραπάνω και φορέστε τα ειδικά γυαλάκια, γιατί αλλιώς φοβάμαι ότι θα απογοητευθείτε πλήρως.

Βαθμολογία:


Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 6/8/2017

Κακά τα ψέματα, η ταινία του 1991 από την Κάθριν Μπίγκελοου ήταν μεν καλή για το είδος της, αλλά πολύ σύγχρονη για να δικαιολογείται ένα ριμέικ της. Προσπερνώντας αυτό και δίνοντας μία ευκαιρία στον Έρικσον Κρόου να πει και τη δική του εκδοχή, δεν μπορείς παρά να λυπηθείς που ένα στρωτό σενάριο κατέληξε να μοιάζει με διαφημιστικό σποτ. Βασικά, είναι σαν να γύρισαν το έργο αποκλειστικά για τους λάτρεις των ριψοκίνδυνων σπορ, και μάλιστα μοιάζει να μην έχουν κανέναν ενδοιασμό ως προς το να το φανερώνουν καθ’ όλη τη διάρκεια. Έτσι, το σενάριο μπάζει συνεχώς νερά και κανείς δεν φαίνεται να ασχολείται προς κάτι αντίθετο, ενώ τα ψηφιακά εφέ αντικαθιστούν καταστάσεις που θα ήταν πιο ουσιαστικές στο φυσικό τους. Όλα αυτά, βέβαια, εάν έχετε έστω και την ελάχιστη ποιοτική απαίτηση από τη θέαση σας, γιατί δράση υπάρχει και το θέαμα είναι μπόλικο.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

18 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.