Ο Τομ Ρίπλεϊ, ένας ταλαντούχος μίμος, αργόσχολος, πλαστογράφος και αυτοσχέδιος απατεώνας, δέχεται την πρόταση από τον πάμπλουτο πατέρα του Φίλιπ Γκρίνλιφ, ενός καλομαθημένου πλεϊμπόι, έναντι 5.000 δολαρίων ως αμοιβή, να πάει στην Ιταλία όπου παραθερίζει ο γιος του με την αρραβωνιαστικιά του και να προσπαθήσει να τον φέρει πίσω. Ο Ρίπλεϊ καταστρώνει τότε ένα σχέδιο για να οικειοποιηθεί την ταυτότητα του Γκρίνλιφ.

Σκηνοθεσία:

Rene Clement

Κύριοι Ρόλοι:

Alain Delon … Tom Ripley

Marie Laforet … Marge Duval

Maurice Ronet … Philippe Greenleaf

Erno Crisa … επιθεωρητής Ricordi

Billy Kearns … Freddy Miles

Frank Latimore … O’Brien

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Rene Clement, Paul Gegauff

Παραγωγή: Raymond Hakim, Robert Hakim, Goffredo Lombardo

Μουσική: Nino Rota

Φωτογραφία: Henri Decae

Μοντάζ: Francoise Javet

Σκηνικά: Paul Bertrand

Κοστούμια: Bella Clement

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Plein Soleil

Ελληνικός Τίτλος: Γυμνοί στον Ήλιο

Διεθνής Τίτλος: Purple Noon

Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: Blazing Sun

Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: Lust for Evil

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Ένας Αμερικανός Φίλος (1977)

Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ (1999)

Το Παιχνίδι του Κυρίου Ρίπλεϊ (2002)

Η Επιστροφή του Κύριου Ρίπλεϊ (2005)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: The Talented Mr. Ripley της Patricia Highsmith.

Παραλειπόμενα

  • Πριν από αυτή τη διασκευή, υπήρχε μια πρώτη παρουσία του βιβλίου του 1955 στην τηλεοπτική σειρά Studio One. Μια σειρά που είχε ξεκινήσει στο CBS το 1948 και έφτασε να τελειώσει το 1958 μετά από 467 επεισόδια. Το συγκεκριμένο με τον αυθεντικό τίτλο του βιβλίου βγήκε στον αέρα το 1956, και πρωταγωνιστούσε ο Keefe Braselle. Το 1999 ήρθε ακόμα μια διασκευή, το γνωστό Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ, σε σκηνοθεσία Anthony Minghella, και τους Matt Damon, Gwyneth Paltrow, Jude Law, Cate Blanchett και Philip Seymour Hoffman στους κύριους ρόλους. Ο John Malkovich είχε δηλώσει πως είχε έρθει κοντά στο να αναλάβει εκείνος την αγγλόφωνη διασκευή, αλλά προσπαθώντας εν είδει ριμέικ να πάρει τα δικαιώματα από το σενάριο της ταινίας του Clement.
  • Παρότι υπήρχαν πολλές αλλαγές σε σχέση με το έργο της, η Patricia Highsmith είχε εκφράσει τον θαυμασμό της για την ταινία, αλλά και την εμφάνιση του Alain Delon. Δεν έμεινε μόνο καθόλου ευχαριστημένη με την αλλαγή του φινάλε.
  • Ο Alain Delon επιλέχτηκε από τον σκηνοθέτη όταν τον είδε στην κωμωδία Αδύνατες Γυναίκες (Faibles Femmes). Δεν είχε ακόμα κάποια επιτυχία στην ως τότε πορεία του, ενώ εδώ ήταν η έκτη μόλις φορά που εμφανίζονταν στην οθόνη.
  • Η τότε φίλη του Delon, η Romy Schneider, κάνει ένα μικρό πέρασμα ως φίλη του Φρέντι Μάιλς. Πέρασμα έχει κι ο ίδιος ο δημιουργός, ως σερβιτόρος.
  • Ο Maurice Ronet πήρε τον ρόλο από τον Jacques Charrier, νεόνυμφος τότε στο πλάι της Brigitte Bardot, επειδή ο τελευταίος δεν ήθελε να ταξιδέψει στη νότια Ιταλία για γυρίσματα.
  • Σε μια της συνέντευξη το 1966, η Marie Laforet είχε πει ότι μετάνιωσε που πήρε τον ρόλο. Ένιωθε ότι τότε ήταν πολύ νέα, και αφέθηκε να επηρεαστεί από πολλά πράγματα γύρω της, χάνοντας την ευκαιρία για μια καλή ερμηνεία.
  • Το 2012, το StudioCanal χρηματοδότησε την αποκατάσταση της ταινίας, και υπό αυτή τη μορφή έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ Κανών του 2013.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Για άγνωστο λόγο, ο Nino Rota αναγράφεται ως Nino Rotta στους τίτλους.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 27/7/2008

Η ταινία του Rene Clement είναι η πιο ολοκληρωμένη μεταφορά από βιβλίο της Patricia Highsmith (κοντράρει μόνο με τον Αμερικανό Φίλο), χωρίς να θέλω να υποβιβάσω τον καλό Ταλαντούχο Κύριο Ρίπλεϊ, βασισμένος στο ίδιο ακριβώς ομώνυμο βιβλίο. Είναι και η έκτη μόλις εμφάνιση του θρυλικού Alain Delon, αλλά και η πρώτη που γέννησε αυτό τον θρύλο…

Ολόκληρη η ταινία έχει θερινό κλίμα και μια απόλυτα δική της ατμόσφαιρα, αποτέλεσμα της προσωπικότητας του βασικού ήρωα. Ο Τομ Ρίπλεϊ είναι ο ψυχοπαθής δολοφόνος της καπιταλιστικής νέας τάξης. Θα στείλει με ευκολία στον θάνατο όσους πιστεύει ότι του στερούν τις ανέσεις του. Πολύ απλά, βρίσκει τον ευκατάστατο Φίλιπ Γκρίνλιφ, ζηλεύει τη ζωή του και… την παίρνει. Δεν έχει κανέναν ενδοιασμό ως προς τα έργα του, είναι ραδιούργος όσο δεν πάει, και υπολογίζει με μαθηματική ακρίβεια κάθε επόμενη κίνηση.

Ο Clement πάει με τα «νερά» του θύτη και όχι του θύματος. Είναι ένα νουάρ από τη σκοπιά του δολοφόνου. Ο Alain Delon είναι ένα χαριτωμένος ψυχρός χαρακτήρας, που πιστεύεις ότι είναι εγκληματίας, μόνο όταν δεις το αίμα. Η Highsmith τον ήθελε και κρυφά ομοφυλόφιλο, αλλά ο Clement είχε άλλη άποψη. Όμως υπάρχουν κι άλλες αλλαγές, όπως το ότι η Μάρτζι (φοβερή εμφάνιση από τη Marie Laforet) εμφανίζεται σαν αληθινός έρωτας του Γκρίνλιφ, ενώ η συγγραφέας την ήθελε εφήμερη σχέση. Η πιο σημαντική αλλαγή είναι στο φινάλε, όπου για να μην σας το αποκαλύψουμε, ό,τι δείτε γίνεται το αντίθετο…

Επί του συνόλου, πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα νουάρ που έβγαλε η Γαλλία, βγαλμένο από ένα καταπληκτικό βιβλίο της Patricia Highsmith, πρώτο και καλύτερο μιας πενταμελούς σειράς. Ο Clement αναγάγει σε σούπερ-σταρ τον Alain Delon, πλάθοντας έναν δολοφόνο γοητευτικό, ψυχρό και ολότελα καινό για τα κινηματογραφικά πράγματα. Εξαιρετική περιπλοκή δεδομένων, απόλυτα ελεγχόμενη όμως από τον ήρωα, σε σημείο που μοιάζει να ραδιουργεί και επί του θεατή. Ο Nino Rotta σε μουσική φόρμα (από μόνο του αυτό λέει πολλά), καλοκαιρινή αίσθηση και ζωντάνια σε ερμηνείες. Δείτε το για να ξανασκεφτείτε την έννοια της φιλίας, πριν βρεθείτε με ένα μαχαίρι στην καρδιά…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

25 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.