Στο Ορλάντο, ο Κουέντιν ζει στη διπλανή πόρτα από τη Μαργκό, την παιδική του φίλη, για την οποία τα συναισθήματα του είναι αναλλοίωτα. Ένα βράδυ, αυτή σκαρφαλώνει στο παράθυρο του και τον καλεί για μια βόλτα στην πόλη, κάτι που δεν θα αρνηθεί. Την επόμενη ημέρα, η Μαργκό είναι άφαντη στο σχολείο, και καθώς οι ημέρες περνούν, θεωρείται κι επισήμως αγνοούμενη. Τότε ο Κουέντιν ανακαλύπτει κάποια στοιχεία που μπορεί να οδηγούν σε αυτήν και φαίνονται να έχουν αφεθεί για αυτόν συγκεκριμένα. Αλλά καθώς εντριφεί ολοένα και πιο βαθιά στο μυστήριο, ανακαλύπτει πως στην πραγματικότητα δεν γνωρίζει πολλά για τον άνθρωπο που ψάχνει.

Σκηνοθεσία:

Jake Schreier

Κύριοι Ρόλοι:

Nat Wolff … Quentin ‘Q’ Jacobsen

Cara Delevingne … Margo Roth Spiegelman

Halston Sage … Lacey Pemberton

Austin Abrams … Benjamin ‘Ben’ Starling

Justice Smith … Marcus ‘Radar’ Lincoln

Jaz Sinclair … Angela

Cara Buono … Connie Jacobsen

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Scott Neustadter, Michael H. Weber

Παραγωγή: Marty Bowen, Wyck Godfrey

Μουσική: Son Lux

Φωτογραφία: David Lanzenberg

Μοντάζ: Jacob Craycroft, Jennifer Lame

Σκηνικά: Chris L. Spellman

Κοστούμια: Mary Claire Hannan

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Paper Towns

Ελληνικός Τίτλος: Χάρτινες Πόλεις

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Paper Towns του John Green.

Παραλειπόμενα

  • Αρχική Μαργκό ήταν η Shailene Woodley, αλλά έπρεπε να εγκαταλείψει. Εντέλει, έτσι πήρε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο η Cara Delevingne, η οποία εντυπωσίασε τον συγγραφέα στην οντισιόν, και ενώ η βασική της δουλειά ήταν μοντέλο, και μάλιστα ακριβοπληρωμένο.
  • Η ταινία δεν έχει το ίδιο φινάλε με το βιβλίο.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο Nat Wolff έγραψε για την ταινία το Look Outside, όπου ερμηνεύει πλάι στον αδελφό του, Alex Wolff.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur

Έκδοση Κειμένου: 23/7/2015

Οι σεναριογράφοι του αγαπημένου «(500) Μέρες με τη Σάμερ» και της μεγάλης εμπορικής επιτυχίας «Το Λάθος Αστέρι» καταπιάνονται ξανά με λογοτεχνική πρώτη ύλη του John Green και, με τον σκηνοθέτη του ανεξάρτητου «Robot & Frank» πίσω απ’ τις κάμερες, ποντάρουν σε μια ακόμη σίγουρη επιτυχία. «Σίγουρη» σε υπερβολικό βαθμό για τα μέτρα ενός στοιχειωδώς σινεφίλ θεατή, ο οποίος θα δει την τόλμη του φιλμ να μην αρκεί για να αλλάξει ούτε γράμμα από την αμερικανική συνταγή της ρομαντικής κομεντί.

Παντελώς συνταγογραφημένη πλοκή και άκρως προβλέψιμες εξελίξεις (και «ανατροπές») συνθέτουν ένα φιλμ του οποίου το σχετικά ενδιαφέρον στόρι θα μπορούσε να περιέχει ψήγματα ψυχής αν είχε αντιμετωπιστεί με λίγη μεγαλύτερη ειλικρίνεια. Όμως τα πάντα ακολουθούν με μαθηματική ακρίβεια πολυφορεμένα κινηματογραφικά μοτίβα, έτοιμα για μαζική κατανάλωση από το ευσυγκίνητο εφηβικό κοινό. Σε σημεία ούτε καν τα προσχήματα δεν κρατούνται, με ορισμένους διαλόγους να σπάνε ρεκόρ cheesy προχειρότητας («Τα πάντα είναι άσχημα από κοντά» «Όχι εσύ»).

Ένας μη απαιτητικός έφηβος δύσκολα θα έχει λόγο να παραπονεθεί, αφού σε εκείνον απευθύνεται η ταινία, και συνεπώς ίσως είναι άδικο να είμαστε σκληροί απέναντί της. Τοποθετώντας τες όμως σε ένα ευρύτερο κινηματογραφικό πλαίσιο, οι «Χάρτινες Πόλεις» δεν ξεχωρίζουν σε τίποτα από τον μετριότατο σωρό των νεανικών rom-com -απλώς, τουλάχιστον, δεν πέφτουν ούτε πολύ χαμηλότερα από αυτόν.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.