Ένας περιπλανώμενος αλήτης αποκτά ερωτική σχέση με την Τζιοβάνα, την όμορφη νεαρή σύζυγο ενός αφελούς γέρου που έχει ένα μικρό πανδοχείο για ταξιδιώτες. Ο σύζυγος της Τζιοβάνα την αηδιάζει. Κάθε φορά που την αγγίζει, εκείνη θέλει να ουρλιάξει. Ο Τζίνο φεύγει, μόνο και μόνο για να επιστρέψει, καθώς δεν μπορεί να τη βγάλει από το μυαλό του. Έτσι, μαζί οι δύο εραστές σχεδιάζουν να σκοτώσουν τον σύζυγό της Τζιοβάνα, θεωρώντας ότι δεν θα αποφύγουν τις όποιες συνέπειες.

Σκηνοθεσία:

Luchino Visconti

Κύριοι Ρόλοι:

Clara Calamai … Giovanna Bragana

Massimo Girotti … Gino Costa

Juan de Landa … Giuseppe Bragana

Dhia Cristiani … Anita

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Luchino Visconti, Mario Alicata, Giuseppe De Santis, Gianni Puccini

Μουσική: Giuseppe Rosati

Φωτογραφία: Domenico Scala, Aldo Tonti

Μοντάζ: Mario Serandrei

Σκηνικά: Gino Franzi

Κοστούμια: Maria De Matteis

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Ossessione

Ελληνικός Τίτλος: Διαβολικοί Εραστές

Διεθνής Τίτλος: Obsession

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Ο Τελευταίος Γύρος (1939)

Ο Ταχυδρόμος Χτυπάει Πάντα 2 Φορές! (1946)

Ο Ταχυδρόμος Χτυπάει Πάντα Δύο Φορές (1981)

Πάθος (1998)

Όνειρα Απατηλά (2008)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: The Postman Always Rings Twice του James M. Cain.

Παραλειπόμενα

  • Για πολλούς, αυτή η ταινία δίνει την εναρκτήριο στον Ιταλικό Νεορεαλισμό, μια και φωτογραφίζει τη φτωχή Ιταλία, αλλά δεν είναι μια απλή κοινωνική ιστορία ως είθισται στο εν λόγω ρεύμα, ως διασκευή του Ο Ταχυδρόμος Χτυπάει Πάντα Δύο Φορές.
  • Γυρισμένο καταμεσής της φασιστικής Ιταλίας, το έργο αντιμετώπισε προβλήματα λογοκρισίας, που ξεκίνησαν πριν μπουν καν μπροστά οι κάμερες για τα γυρίσματα. Αρχικά, ο Visconti ήθελε να διασκευάσει ένα βιβλίο του ρεαλιστή Giovanni Verga, αλλά επειδή μιλούσε για παρανόμους, απορρίφθηκε από τις αρχές. Τότε, βρήκε μια γαλλική μετάφραση του βιβλίου του Cain, που του είχε χαρίσει ο Jean Renoir, από την εποχή που εργάζονταν στη Γαλλία. Έτσι, εργάστηκε πάνω σε αυτό, επιλέγοντας για το επιτελείο του μια ομάδα ανθρώπων από το περιοδικό Cinema του Μιλάνου. Τελειώνοντας όμως η ταινία, οι αρχές την είδαν και παρατήρησαν ότι δεν ήταν ένα αθώο αστυνομικό φιλμ όπως περίμεναν, και μετά τις πρώτες προβολές, ξέσπασε εναντίον του φιλμ η καθολική και η φασιστική κοινότητα. Έτσι επήλθε και η απαγόρευση του, αλλά και η καταστροφή του υλικού. Ευτυχώς, ο Visconti κατάφερε να διασώσει ένα αντίγραφο, από το οποίο και προέρχονται όλες οι διασωζόμενες κόπιες.
  • Μετά τον πόλεμο, η ταινία αντιμετώπισε προβλήματα για τη διανομή της στις ΗΠΑ. Κι αυτό επειδή ο Visconti δεν είχε αγοράσει ποτέ τα δικαιώματα από τον συγγραφέα, κι ενώ η Metro-Goldwyn Mayer είχε ήδη ξεκινήσει τη δική της διασκευή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η ταινία επί της ουσίας να βγει από την Ιταλία μόλις το 1976, όπου απέκτησε και τη φήμη της.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Γκαλερι φωτογραφιων

16 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.