Ο Μάικ Μπάνινγκ είναι ένας μυστικός πράκτορας της προεδρικής φρουράς, ο οποίος καταφέρνει να σώσει τον αμερικανό πρόεδρο, όταν η λιμουζίνα που τον μεταφέρει πέφτει από μια γέφυρα και σκοτώνεται η πρώτη κυρία. Καθώς όμως τα γεγονότα ξετυλίγονται, η ζωή του προέδρου βρίσκεται για ακόμη μια φορά στα χέρια του Μάικ. Όταν ο Λευκός Οίκος δέχεται τρομοκρατική επίθεση από μια ομάδα Βορειοκορεατών και ο πρόεδρος πέφτει θύμα απαγωγής, οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις προσπαθούν με κάθε τρόπο να επέμβουν. Εν τω μεταξύ, ο Μάικ, ο οποίος είναι εγκλωβισμένος στο κτίριο, προσπαθεί απεγνωσμένα να σώσει τον πρόεδρο και να αποτρέψει μια από τις μεγαλύτερες καταστροφές.

Σκηνοθεσία:

Antoine Fuqua

Κύριοι Ρόλοι:

Gerard Butler … Mike Banning

Aaron Eckhart … πρόεδρος Benjamin Asher

Morgan Freeman … Allan Trumbull

Angela Bassett … Lynn Jacobs

Rick Yune … Kang Yeonsak

Dylan McDermott … Dave Forbes

Finley Jacobsen … Connor Asher

Melissa Leo … Ruth McMillan

Robert Forster … στρατηγός Edward Clegg

Ashley Judd … Margaret Asher

Cole Hauser … πράκτορας Roma

Radha Mitchell … Leah Banning

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Creighton Rothenberger, Katrin Benedikt

Παραγωγή: Gerard Butler, Ed Cathell III, Antoine Fuqua, Mark Gill, Danny Lerner, Alan Siegel

Μουσική: Trevor Morris

Φωτογραφία: Conrad W. Hall

Μοντάζ: John Refoua

Σκηνικά: Derek R. Hill

Κοστούμια: Doug Hall

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Olympus Has Fallen

Ελληνικός Τίτλος: Ο Όλυμπος Έπεσε

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Λευκός Οίκος: Η Πτώση (2013)

Το Λονδίνο Έπεσε (2016)

Ο Φύλακας Άγγελος Έπεσε (2019)

Παραλειπόμενα

  • Η πρώτη επιλογή για τον ρόλο της πρώτης κυρίας ήταν η Winona Ryder.
  • Την ίδια χρονιά, βγήκε και το Λευκός Οίκος: Η Πτώση, ακριβώς με την ίδια κεντρική θεματολογία. Μάλιστα, οι δύο παραγωγές μπήκαν σε έναν άτυπο διαγωνισμό ταχύτητας, για το ποια θα βγει πρώτη στις αίθουσες, ώστε να κερδίσει λογικά και τα πιο πολλά εισιτήρια.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 23/3/2013

Αν ήμουν Αμερικανός, όχι από τους νοήμονες, μπορεί να χαιρόμουν ιδιαίτερα που από το Η Δεύτερη Ευκαιρία, έχει καταντήσει υποείδος δράσης το «θα φάτε τον πρόεδρο μονάχα πάνω από το πτώμα μου». Επειδή, μάλλον, είμαι χιλιόμετρα από το να ανήκω σε αυτή την κατηγορία, μου προκαλεί δυσφορία το να βλέπω μια ταινία που αναδεικνύει με τέτοιο προπαγανδιστικό τρόπο τα αξιώματα μιας υπερδύναμης και να μάχεται τους εχθρούς της με μυθοπλαστικά άνανδρο τρόπο. Όλο το ζουμί της ταινίας είναι αυτό και ότι έχουμε μια κλασικού τύπου ταινία δράσης προηγούμενων δεκαετιών, το κατατάσσω δεύτερο. Όχι, όμως, δεν το αφήνω εκτός, ο «Όλυμπος» υπόσχεται δράση και πρέπει να κριθεί κι αυτή.

Γενικά κι επί τα αυτά, μέτρια τα πράγματα. Και λέω μέτρια, επειδή τα χοντρά μειονεκτήματα ισοσκελίζονται με κάποια στιγμιότυπα που θα έλεγες πως αξίζουν τον γενικό κόπο. Βασικά, ο Antoine Fuqua ξέρει από νεύρο και μπαλώνει σε πολλά σημεία το «ποιος μ… μου έδωσε ένα τόσο τζούφιο σενάριο»! Έτσι, Fuqua κι κάποια δυναμικά ειδικά εφέ κάνουν το θέαμα παρακολουθήσιμο, έστω κι αν την επόμενη ημέρα κανείς δεν θα το έχει πλέον στη μνήμη του. Μας έφαγε, παρά ταύτα, η πολλή σοβαρότητα. Κάποιες φράσεις ακούγονται αληθινά αστείες, υπό τη δικαιολογία της σοβαρότητας της κατάστασης, αναπολώντας τον τρόπο που ο σκληρός αστυνόμος ΜακΚλέιν μπορούσε κι έκανε χιούμορ στα πρόθυρα του θανάτου. Με αυτή την πάσα, πάμε στην απόλυτη τραγωδία της ταινίας: ο Gerard Butler. Θα μπορούσε να έχει πάρει αυτή την απίστευτη κατιούσα στην καριέρα του και να έφταιγαν απλά οι επιλογές του. Αλλά, στην προκειμένη, είναι ο ήρωας δράσης που κανείς δεν νοιάζεται αν θα σωθεί. Αντί να ερμηνεύει έστω και με τον κλισέ για το είδος ανθρωπισμό, μοιάζει με μηχανάκι καταστροφής ατάκας. Αληθινά κακός, με όλη την έννοια. Δείτε το, έχει τις στιγμές του, αλλά μονάχα στην απελπισία σας…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.